ยาปฏิชีวนะสำหรับโรคหวัดธรรมดา ซึ่งเป็นการติดเชื้อของระบบทางเดินหายใจส่วนบน

การทบทวนวรรณกรรมฉบับปรับปรุงนี้ได้รวบรวม 11 การศึกษา มี 6 การศึกษาที่ให้ข้อมูลสำหรับการวิเคราะห์อย่างน้อยหนึ่งรายการที่เกี่ยวข้องกับโรคหวัดธรรมดา โดยมีผู้เข้าร่วมสูงถึง 1147 คน มี 5 การศึกษาที่ให้ข้อมูลสำหรับการวิเคราะห์อย่างน้อยหนึ่งรายการที่เกี่ยวข้องกับโรคจมูกอักเสบชนิดมีน้ำมูกข้นมีสี โดยมีผู้เข้าร่วมสูงถึง 791 คน มี 1 การศึกษาที่ให้ข้อมูลเฉพาะเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ และอีก 1 การศึกษาที่เข้าเกณฑ์การคัดเข้าแต่รายงานเฉพาะสถิติสรุป โดยไม่ได้ให้ข้อมูลเชิงตัวเลขใดๆ ที่สามารถนำมารวมในการวิเคราะห์ meta-analyses ได้ การตีความข้อมูลที่นำมารวมกันนั้นมีข้อจำกัด เนื่องจากบางการศึกษารวมเฉพาะเด็ก เฉพาะผู้ใหญ่ หรือเฉพาะเพศชายเท่านั้น อีกทั้งยังมีการใช้ยาปฏิชีวนะที่หลากหลาย และมีการวัดผลลัพธ์ด้วยวิธีที่แตกต่างกัน มีความเสี่ยงของการมีอคติในระดับปานกลาง เนื่องจากไม่มีการรายงานรายละเอียดของระเบียบวิธีวิจัย หรือเนื่องจากมีผู้เข้าร่วมจำนวนหนึ่งที่ไม่ทราบจำนวนแน่ชัดซึ่งมีแนวโน้มที่จะมีการติดเชื้อที่ทรวงอกหรือไซนัส

ผู้เข้าร่วมที่ได้รับยาปฏิชีวนะสำหรับโรคหวัดธรรมดาไม่ได้มีผลลัพธ์ที่ดีกว่าในแง่ของการไม่หายจากโรคหรือการคงอยู่ของอาการ เมื่อเทียบกับผู้ที่ได้รับยาหลอก (อัตราส่วนความเสี่ยง (RR) 0.83, ช่วงความเชื่อมั่น (CI) 95% 0.60 ถึง 1.14, (random-effects)) โดยอิงจากการวิเคราะห์ข้อมูลรวมจาก 6 การทดลอง ซึ่งมีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 1147 คน ค่า RR ของผลไม่พึงประสงค์ในกลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะคือ 1.8, 95% CI 1.01 ถึง 3.21 (random-effects) ผู้เข้าร่วมที่เป็นผู้ใหญ่มีความเสี่ยงต่อการเกิดผลไม่พึงประสงค์จากยาปฏิชีวนะสูงกว่ายาหลอกอย่างมีนัยสำคัญ (RR 2.62, 95% CI 1.32 ถึง 5.18) (random-effects) ในขณะที่ในเด็กไม่พบความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น (RR 0.91, 95% CI 0.51 ถึง 1.63)

ค่า RR รวมสำหรับการคงอยู่ของโรคจมูกอักเสบชนิดมีน้ำมูกข้นมีสีแบบเฉียบพลันเมื่อใช้ยาปฏิชีวนะเปรียบเทียบกับยาหลอกคือ 0.73 (95% CI 0.47 ถึง 1.13) (random-effects) โดยอิงจาก 4 การศึกษาที่มีผู้เข้าร่วม 723 คน มีการเพิ่มขึ้นของผลไม่พึงประสงค์ในการศึกษาการใช้ยาปฏิชีวนะสำหรับโรคจมูกอักเสบชนิดมีน้ำมูกข้นมีสีแบบเฉียบพลัน (RR 1.46, 95% CI 1.10 ถึง 1.94)