Czy środki kontroli związane z podróżowaniem mogą powstrzymać rozprzestrzenianie się pandemii COVID-19?

Jak rozumiemy środki kontroli związane z podróżowaniem?

Aby powstrzymać rozprzestrzenianie się COVID-19, wiele krajów podjęło środki kontroli związane z podróżami międzynarodowymi. Należą do nich:

- całkowite zamknięcie granic (tzn. całkowity zakaz przekraczania jakichkolwiek granic);

- częściowe ograniczenia w podróżowaniu (np. ograniczenia dotyczące wyłącznie podróży lotniczych lub ograniczenia dotyczące podróżujących z niektórych krajów);

- badania przesiewowe przy wjeździe lub wyjeździe z kraju (np. gdy podróżni są pytani o objawy, są poddawani fizycznej kontroli lub badani w kierunku obecności zakażenia kiedy opuszczają kraj lub do niego przyjeżdżają);

- kwarantanna dla podróżnych (np. gdy podróżni muszą pozostać w domu lub w określonym miejscu przez pewien czas po przekroczeniu granicy).

Niektóre kraje podjęły podobne środki kontroli związane z podróżami podczas niedawnych wybuchów dwóch powiązanych z pandemią chorób - SARS (ciężki ostry zespół oddechowy) i MERS (bliskowschodni zespół oddechowy).

Czego chcieliśmy się dowiedzieć?

Chcieliśmy się dowiedzieć, na ile skuteczne są środki kontroli związane z podróżowaniem służące powstrzymaniu pandemii COVID-19. Chcieliśmy również wiedzieć, jakie są koszty podejmowania tych środków i jaki mają one wpływ na opiekę zdrowotną i wykorzystanie innych zasobów, a także jakie są ich potencjalne negatywne skutki, takie jak poczucie izolacji.

Jakich danych szukaliśmy

Poszukiwaliśmy badań dotyczących wpływu środków kontroli związanych z podróżowaniem na rozprzestrzenianie się zarówno COVID-19, jak również SARS i MERS, aby dostarczyć informacji pomocniczych. Badania miały wykazać, ile przypadków zachorowania udało się uniknąć lub wykryć dzięki środkom kontroli oraz czy środki te zmieniły przebieg epidemii. W badaniach mogły brać udział osoby w każdym wieku i z każdego miejsca. Badania mogły być dowolnie zaprojektowane, uwzględniono badania wykorzystujące dane „rzeczywiste” (badania obserwacyjne) lub hipotetyczne dane z symulacji generowanych komputerowo (badania modelowe).

Do niniejszego przeglądu włączyliśmy badania opublikowane do 26 czerwca 2020 r.

Nasze wyniki

Znaleźliśmy 25 badań na temat COVID-19, 10 badań dotyczących SARS i 1 badanie dotyczące SARS i MERS. Przeprowadzono je na całym świecie z wyjątkiem Afryki i wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.

W 12 badaniach (11 badaniach modelowych, 1 badaniu obserwacyjnym) dotyczących COVID-19 wykazano, że ograniczenie podróży transgranicznych na początku wybuchu epidemii może zmniejszyć liczbę nowych przypadków o co najmniej 26% lub maksymalnie o 90%, może też zmniejszyć liczbę zgonów, skrócić czas fali zachorowań o 2 do 26 dni oraz ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby i ryzyko wystąpienia gwałtownej fali zachorowań. Nastąpiło również zmniejszenie liczby „importowanych” lub „eksportowanych” przypadków zakażenia oraz zmniejszenie rozprzestrzeniania się epidemii.

Znaleźliśmy 12 badań (6 badań modelowych, 6 badań obserwacyjnych) dotyczących wykonywania badań przesiewowych podczas wjazdów i wyjazdów, z kwarantanną i bez kwarantanny, w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się COVID-19. Z danych pochodzących z 3 badań modelowych wynika, że można opóźnić wybuch epidemii i wykryć od 10% do 53% zakażonych podróżnych. Wyniki badań obserwacyjnych były jednak bardzo zróżnicowane i nie mamy pewności co do odsetka osób prawidłowo zidentyfikowanych jako chore na COVID-19.

Tylko w jednym badaniu modelowym analizowano działania podejmowane w ramach kwarantanny związanej z COVID-19. Gdy stosowano 14-dniową kwarantannę, pojawiło się mniej nowych przypadków „importowanych”.

Jak wiarygodne są te wyniki?

Nasza pewność co do wiarygodności tych wyników jest ograniczona z kilku powodów. Większość badań nie opierała się na rzeczywistych epidemiach, a na matematycznych prognozach. Wyniki tych badań uzyskano na podstawie przyjętych założeń, a nie rzeczywistych danych. Ponadto badania te znacznie się od siebie różniły, a ich wyniki prawdopodobnie różniłyby się w zależności od stadium epidemii, liczby podróży transgranicznych, innych środków podejmowanych lokalnie oraz zakresu wdrażania i egzekwowania przepisów. Wyniki badań przesiewowych przy wjeździe i wyjeździe z danego kraju mogą różnić się w zależności od zastosowanej metody przesiewowej i stopnia zaawansowania zakażenia wśród podróżnych. Ponadto niektóre badania zostały opublikowane jako „preprinty” (wstępne wersje publikacji naukowych - przyp.tłum.), co oznacza, że nie zostały one poddane rygorystycznej ocenie jakiej podlega większość recenzowanych badań.

Co to oznacza?

Ogólnie rzecz biorąc, podejmowanie środków kontroli związanych z podróżowaniem może pomóc w spowolnieniu rozprzestrzeniania się choroby między krajami. Ograniczenia w podróżach transgranicznych są prawdopodobnie bardziej skuteczne niż kontrola przy wjeździe i wyjeździe. Badania przesiewowe będą prawdopodobnie bardziej skuteczne, jeśli połączy się je z innymi działaniami, takimi jak kwarantanna czy obserwacja. Znaleźliśmy bardzo niewiele informacji na temat kwarantanny związanej z podróżami jako jedynego środka kontroli. Nie znaleźliśmy żadnych informacji na temat kosztów lub negatywnych skutków kwarantanny.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Aleksandra Ptasińska Redakcja: Karolina Moćko

Tools
Information
Share/Save