Mesej utama

• Bukti adalah masih sangat tidak pasti mengenai kesan ubat rituximab terhadap tahap keterukan simptom (penyakit), keupayaan melakukan aktiviti harian dan bahayanya dalam kalangan orang dewasa yang menghidap myasthenia gravis.

• Rawatan rituximab memberikan sedikit atau tiada perbezaan dalam keupayaan mengurangkan dos steroid kepada kurang daripada 10 mg sehari, tetapi berkemungkinan menyebabkan pengurangan besar dalam kejadian kambuh yang memerlukan terapi kecemasan (seperti rawatan dengan imunoglobulin intravena atau pertukaran plasma) sembilan bulan atau lebih selepas rawatan.

• Kajian lanjut diperlukan untuk lebih memahami kesan rituximab dalam merawat semua jenis myasthenia gravis.

Apakah itu myasthenia gravis, dan bagaimana ia dirawat?

Myasthenia gravis ialah suatu keadaan autoimun di mana badan menghasilkan antibodi (protein yang dihasilkan oleh sistem imun untuk biasanya melindungi badan daripada jangkitan) yang menjejaskan fungsi persimpangan antara saraf dan otot. Ini bermaksud isyarat sukar disampaikan kepada otot, lalu menyebabkan kelemahan otot. Penghidap mungkin mengalami pelbagai simptom termasuk penglihatan berganda, kelopak mata terkulai, masalah bertutur, mengunyah atau menelan, sesak nafas, atau kelemahan anggota badan. Ramai pesakit memerlukan ubat yang mengurangkan tindak balas imun untuk membantu mengawal simptom-simptom ini. Rituximab ialah rawatan yang secara drastik mengurangkan bilangan sel B (salah satu komponen dalam sistem imun).

Apakah yang kami ingin tahu?

Kami ingin mengetahui sama ada rituximab lebih baik daripada tiada rawatan, plasebo (pil dummy), atau rawatan alternatif. Kami juga ingin mengetahui sama ada ia dikaitkan dengan sebarang kesan bahaya.

Apakah yang kami lakukan?

Kami mencari kajian yang membandingkan rituximab dengan tiada rawatan, plasebo, atau rawatan alternatif bagi orang dewasa yang menghidap myasthenia gravis. Kajian perlu memilih secara rawak pesakit yang menerima ubat tersebut dan memastikan bahawa mereka tidak mengetahui rawatan yang diterima. Kami membanding dan merumuskan keputusan kajian, serta menilai tahap keyakinan kami terhadap bukti tersebut.

Apa yang kami temui?

Kami menemui dua kajian yang melibatkan 99 pesakit di Sweden dan Amerika Syarikat.

• Dalam jangka panjang (lebih sembilan bulan), rituximab mungkin mengurangkan tahap keterukan simptom dan meningkatkan keupayaan fungsi, namun buktinya masih sangat tidak pasti.

• Rituximab memberikan sedikit atau tiada perbezaan dalam kemungkinan mengurangkan dos steroid kepada 10 mg atau kurang sehari.

• Rituximab berkemungkinan menyebabkan pengurangan besar dalam kejadian kambuh yang memerlukan terapi kecemasan sembilan bulan atau lebih selepas rawatan. Berdasarkan keputusan daripada 98 orang, kami menganggarkan bahawa 220 daripada 1000 orang yang menerima rituximab akan mengalami kambuh yang memerlukan terapi kecemasan, berbanding 490 daripada 1000 orang yang menerima plasebo.

• Rituximab mungkin mengurangkan kesan sampingan serius, tetapi buktinya masih sangat tidak pasti (298 daripada 1000 orang yang menerima rituximab mungkin mengalami kesan sampingan serius berbanding 367 daripada 1000 orang yang menerima plasebo).

Apakah keterbatasan bukti tersebut?

Tidak ada kajian yang mencukupi untuk memastikan penemuan kami. Kajian tersebut kebanyakannya menumpukan kepada pesakit dengan antibodi terhadap reseptor asetilkolin (AChR), dan tidak melibatkan pesakit dengan antibodi terhadap kinase khusus otot (MuSK). Myasthenia MuSK lebih berkemungkinan bertindak balas terhadap rituximab daripada myasthenia AChR disebabkan oleh jenis sel imun yang menghasilkan antibodi.

Sejauh manakah bukti ini terkini?

Kedua-dua kajian tersebut diterbitkan pada tahun 2022. Carian adalah terkini setakat November 2024.