ใจความสำคัญ
- อุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคล (เทคนิคที่ผู้ป่วยต้องรับการสแกนข้อเข่าเพื่อนำมาสร้างบล็อกช่วยตัดแบบเฉพาะเจาะจงสำหรับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมทั้งข้อ) ไม่ได้ช่วยให้จัดวางชิ้นส่วนข้อเทียมได้แม่นยำขึ้นเมื่อเทียบกับอุปกรณ์ช่วยตัดแบบดั้งเดิม
- ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างอุปกรณ์ช่วยเฉพาะบุคคลเมื่อเทียบกับเครื่องมือแบบดั้งเดิมหรือระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ ในด้านอัตรารอดของข้อเทียม อัตราการผ่าตัดซ้ำ ภาวะแทรกซ้อน การใช้งาน หรือความปวด
- ระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ (การใช้ซอฟต์แวร์ระหว่างการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่า) อาจช่วยเพิ่มความแม่นยำในการจัดแนวแกนขาโดยรวมและการจัดแนวระนาบ sagittal ของกระดูกหน้าแข้งและกระดูกต้นขา (การจัดแนวเมื่อมองจากด้านข้างข้อเข่า) เมื่อเทียบกับอุปกรณ์ช่วยเฉพาะบุคคล
การผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมทั้งข้อ (TKR) คืออะไร
TKR เป็นการรักษาสำหรับภาวะข้อเข่าเสื่อมอักเสบระยะสุดท้ายที่มีอาการปวดรุนแรง
ระหว่างการทำ TKR ปลายกระดูกข้อเข่าที่สึกหรอจะถูกตัดออกและแทนที่ด้วยชิ้นส่วนโลหะและพลาสติกที่ออกแบบมาให้เคลื่อนไหวและใช้งานได้อย่างราบรื่นเหมือนข้อเข่าปกติที่แข็งแรง
ในระหว่างการผ่าตัด วิธีที่ศัลยแพทย์ทำการตัดกระดูกและจัดวางหรือจัดแนวชิ้นส่วนใหม่ ถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จของ TKR
อุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคลหรือระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ใน TKR คืออะไร
ตามปกติในการทำ TKR จะมีการสอดแท่งโลหะเข้าไปภายในหรือภายนอกกระดูกต้นขาและกระดูกหน้าแข้ง เพื่อใช้วางอุปกรณ์ช่วยตัดแบบดั้งเดิม (CON) เพื่อช่วยในการตัดกระดูกและจัดวางข้อเทียม
การผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าโดยใช้คอมพิวเตอร์ช่วย จะใช้การสร้างแผนที่ข้อเข่าของผู้ป่วยในระหว่างการผ่าตัด และระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ (NAV) เพื่อช่วยในการตัดกระดูก
ในการใช้อุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคล (PSG) จะมีการใช้ข้อมูลการตรวจก่อนผ่าตัด (CT หรือ MRI สแกน) เพื่อสร้างแบบจำลองข้อเข่า 3 มิติ จากนั้นจึงสร้างอุปกรณ์ช่วยตัดขึ้นมาเฉพาะสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย มีการตั้งสมมติฐานว่า PSG จะช่วยจัดแนวข้อเทียมได้ดีขึ้น ลดเวลาการผ่าตัดและการเสียเลือด และส่งผลให้การใช้งานดีขึ้นหลังจากทำ TKR
เราต้องการทราบอะไร
เราต้องการทราบว่า PSG ช่วยปรับปรุงอัตรารอดของข้อเทียม ความปวด การใช้งาน และความแม่นยำในการจัดแนวแกนขาโดยรวมได้ดีกว่าอุปกรณ์นำทางแบบดั้งเดิมและระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ใน TKR หรือไม่
เราทำอะไรไปบ้าง
เราได้สืบค้นการศึกษาที่เปรียบเทียบ PSG กับอุปกรณ์ช่วยตัดทางศัลยกรรมแบบดั้งเดิม หรือระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการผ่าตัด TKR เราเปรียบเทียบและสรุปผลของการศึกษาเหล่านี้ พร้อมทั้งประเมินระดับความเชื่อมั่นของเราต่อหลักฐาน โดยพิจารณาจากปัจจัยต่างๆ เช่น วิธีการศึกษาและขนาดของการศึกษา
เราพบอะไร
เรารวบรวมการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมจำนวน 44 การทดลลอง ซึ่งมีผู้เข้าร่วม 3664 คน (64.3% เป็นเพศหญิง) อายุระหว่าง 63 ถึง 74 ปี
การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม 38 จาก 42 การทดลอง เปรียบเทียบ PSG กับอุปกรณ์ช่วยตัด TKR แบบดั้งเดิม, 2 การทดลอง เปรียบเทียบ PSG กับระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ และอีก 2 การทดลอง เปรียบเทียบ PSG กับทั้งอุปกรณ์ช่วยตัดแบบดั้งเดิมและระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ ผลลัพธ์ส่วนใหญ่ถูกรายงานที่ระยะเวลาประมาณสองปีหลังการผ่าตัด
ผลลัพธ์หลัก
เครื่องมือแบบดั้งเดิม (CON)
เมื่อเปรียบเทียบกับ CON แล้ว PSG ให้ประโยชน์เพียงเล็กน้อย:
อัตรารอดของข้อเทียม:
ผู้ป่วย 1 ใน 100 คน เข้ารับการผ่าตัดแก้ไขข้อเทียมเมื่อใช้ PSG
ผู้ป่วย 2 ใน 100 คน เข้ารับการผ่าตัดแก้ไขข้อเทียมเมื่อใช้ CON
การใช้งาน (12-60, 12 คือใช้งานได้ดีที่สุด):
ผู้ที่ใช้ PSG ให้คะแนนการใช้งานอยู่ที่ 13.44 คะแนน
ผู้ที่ใช้ CON ให้คะแนนการใช้งานอยู่ที่ 15.1 คะแนน
ความแม่นยำในการจัดแนวแกนขา ซึ่งวัดจากสัดส่วนของค่าผิดปกติสำหรับมุม femorotibial coronal (ค่าผิดปกติทางภาพถ่ายรังสี คือการวัดแนวของกระดูกต้นขาและกระดูกหน้าแข้งด้วยเอกซเรย์หลังทำ TKR โดยดูว่าชิ้นส่วนข้อเทียมและกระดูกเรียงตัวกันอย่างไรเมื่อมองจากด้านหน้าของผู้ป่วย):
ผู้เข้าร่วม 19 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสีเมื่อใช้ PSG
ผู้เข้าร่วม 22 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสีเมื่อใช้ CON
ความปวด (คะแนนต่ำหมายถึงปวดน้อยกว่า):
ผู้ที่ใช้ PSG ให้คะแนนความปวดอยู่ที่ 15.8 คะแนน
ผู้ที่ใช้ CON ให้คะแนนความปวดอยู่ที่ 17.4 คะแนน
เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทั้งหมด (การติดเชื้อ, ลิ่มเลือดอุดตัน):
10 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์เมื่อใช้ PSG
10 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์เมื่อใช้ CON
อัตราการผ่าตัดซ้ำ:
4 จาก 100 คน มีรายงานว่าต้องเข้ารับการผ่าตัดซ้ำเมื่อใช้ PSG
5 จาก 100 คน มีรายงานว่าต้องเข้ารับการผ่าตัดซ้ำเมื่อใช้ CON
ระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ (NAV)
เมื่อเปรียบเทียบกับ NAV แล้ว PSG ให้ประโยชน์เพียงเล็กน้อย:
การใช้งาน (คะแนนสูงหมายถึงใช้งานได้ดีกว่า):
ผู้ที่ใช้ PSG ให้คะแนนการใช้งานอยู่ที่ 57.5 คะแนน
ผู้ที่ใช้ NAV ให้คะแนนการใช้งานอยู่ที่ 52.5 คะแนน
ความแม่นยำในการจัดแนวแกนขา (สัดส่วนของค่าผิดปกติสำหรับมุม femorotibial coronal):
ผู้เข้าร่วม 19 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสีเมื่อใช้ PSG
ผู้เข้าร่วม 9 จาก 100 คน มีรายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสีเมื่อใช้ NAV
ข้อจำกัดของหลักฐานคืออะไร
PSG ดูเหมือนจะไม่ได้ให้ข้อได้เปรียบที่ชัดเจนในการจัดวางชิ้นส่วนข้อเทียมให้แม่นยำขึ้นในการทำ TKR หรือในการเพิ่มความแม่นยำของการจัดแนวแกนขา ยกเว้นการปรับปรุงการหมุนของชิ้นส่วนที่กระดูกต้นขา (femoral component) การใช้ PSG อาจส่งผลให้ไม่มีความแตกต่างในด้านความปวด การใช้งาน เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ หรือการผ่าตัดซ้ำ เมื่อเปรียบเทียบกับอุปกรณ์ช่วยตัดแบบดั้งเดิม
การใช้ NAV อาจช่วยเพิ่มความแม่นยำในการจัดแนวแกนขาเมื่อเปรียบเทียบกับ PSG เรายังไม่แน่ใจเกี่ยวกับความแตกต่างที่มีความสำคัญทางคลินิกระหว่าง PSG, CON และ NAV เมื่อวิเคราะห์ถึงอัตรารอดของข้อเทียม การผ่าตัดซ้ำ และภาวะแทรกซ้อน
หลักฐานนี้เป็นปัจจุบันแค่ไหน
หลักฐานนี้เป็นข้อมูลล่าสุดจนถึงวันที่ 21 มกราคม 2025
อ่านบทคัดย่อฉบับเต็ม
บทนำ
การจัดวางตำแหน่งส่วนประกอบอย่างแม่นยำถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในการฟื้นฟูแนวแกนขา ในการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมทั้งข้อ (TKA) อุปกรณ์ช่วยเฉพาะบุคคลได้รับการพัฒนาขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผ่าตัด ความแม่นยำในการจัดวางตำแหน่งส่วนประกอบ และการจัดแนวแกนขาโดยรวม ในปัจจุบัน ประโยชน์ของอุปกรณ์ช่วยเฉพาะบุคคลในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้ รวมถึงผลกระทบต่อผลลัพธ์ทางคลินิกและการใช้งานยังคงไม่ชัดเจน
วัตถุประสงค์
เพื่อประเมินประโยชน์และผลเสียของอุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคลเมื่อเทียบกับอุปกรณ์ช่วยตัดแบบดั้งเดิม หรือระบบนำทางผ่าตัดด้วยคอมพิวเตอร์ในผู้ที่เข้ารับการผ่าตัด TKA เป็นครั้งแรก
วิธีการสืบค้น
เราได้สืบค้นในฐานข้อมูล Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), MEDLINE (Ovid), Embase (Ovid) และทะเบียนการทดลองต่างๆ จนถึงวันที่ 21 มกราคม 2025 โดยไม่จำกัดภาษา
เกณฑ์การคัดเลือก
เรารวบรวมการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCTs) ที่เปรียบเทียบอุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคล (PSGs) กับเครื่องมือแบบดั้งเดิม (CON) หรือระบบนำทางผ่าตัดด้วยคอมพิวเตอร์ (NAV) ในการผ่าตัด TKA ผลลัพธ์หลัก ได้แก่ อัตรารอดของข้อเทียม (ความเสี่ยงในการผ่าตัดแก้ไข) การใช้งาน การจัดแนวแกนขาจากภาพถ่ายรังสี อาการปวด การประเมินผลโดยรวม เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทั้งหมด และอัตราการผ่าตัดซ้ำ
การรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล
เราใช้วิธีการมาตรฐานที่แนะนำโดย Cochrane
ผลการวิจัย
พบ 44 การศึกษา ที่มีผู้เข้าร่วม 3664 คน ในจำนวนนี้ มี 40 การศึกษา (ผู้เข้าร่วม 3134 คน) เปรียบเทียบ PSG กับ CON, 2 การศึกษา (ผู้เข้าร่วม 140 คน) เปรียบเทียบ PSG กับ NAV และ 2 การศึกษา (ผู้เข้าร่วม 390 คน) เปรียบเทียบ PSG กับทั้ง NAV และ CON ในส่วนของวิธีการถ่ายภาพ 27 การทดลองใช้อุปกรณ์ PSG ที่อิงตามภาพถ่ายเอ็มอาร์ไอ (MRI), 18 การทดลองใช้อุปกรณ์ PSG ที่อิงตามเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT) และ 2 การทดลองใช้อุปกรณ์ PSG ที่อิงจากทั้ง CT และ MRI อายุเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมอยู่ระหว่าง 63 ถึง 74 ปี ผู้เข้าร่วม 53% เป็นเพศชาย โดยมากกว่า 90% มีภาวะข้อเข่าเสื่อม การศึกษาส่วนใหญ่ที่รวบรวมมามีความเสี่ยงของการมีอคติ โดย 25/44 การศึกษา (56.8%) มีความเสี่ยงของการมีอคติในการคัดเลือก (selection bias) และ 39/44 การศึกษา (88.6%) มีความเสี่ยงของการมีอคติในการปฏิบัติต่อผู้เข้าร่วมและการวัดผล (performance and detection biases)
1. PSG เปรียบเทียบกับเครื่องมือแบบดั้งเดิม
เมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องมือแบบดั้งเดิม PSG อาจส่งผลให้มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยในด้านอัตรารอดของข้อเทียม ที่ระยะเวลา 26 เดือน ผู้เข้าร่วม 7/347 คน (20 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่มเครื่องมือแบบดั้งเดิมรายงานว่าข้อเทียมยังใช้งานได้ (เสี่ยงต่อการผ่าตัดแก้ไข) เทียบกับผู้เข้าร่วม 4/342 คน (16 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่ม PSG (RR 0.79 (95% CI 0.25 ถึง 2.52); I² = 0%; ผู้เข้าร่วม 689 คน; 9 การศึกษา; หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ถูกลดระดับลงเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ)
เมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องมือแบบดั้งเดิม PSG อาจส่งผลให้การใช้งานดีขึ้นเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย คะแนนการใช้งานเฉลี่ย (KSS, OKS, WOMAC, KOOS) อยู่ที่ 15.1 คะแนนเมื่อใช้เครื่องมือแบบดั้งเดิม และ 13.44 คะแนนเมื่อใช้ PSG (SMD -0.11, 95% CI -0.25 ถึง 0.03 แปลงกลับเป็น MD ต่ำกว่า 1.66 คะแนน (95% CI ต่ำกว่า 3.77 คะแนน ถึงสูงกว่า 0.45 คะแนน; I² = 56%; 23 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 1913 คน; หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่สอดคล้องโดยตรง)) ในระยะสั้น (ไม่เกินสองปี)
PSG อาจส่งผลให้มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยในด้านความแม่นยำของการจัดแนวแกนขา ซึ่งวัดจากสัดส่วนของค่าผิดปกติสำหรับมุม femorotibial coronal (FTCA) ที่ระยะเวลาไม่เกินสองปี ผู้เข้าร่วม 266/1208 คน (220 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่มเครื่องมือแบบดั้งเดิมรายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสี เทียบกับผู้เข้าร่วม 234/1204 คน (189 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่ม PSG (RR 0.86, 95% CI 0.68 ถึง 1.10, I² = 49%; 29 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 2412 คน; หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ)
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ซึ่งถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่สอดคล้องโดยตรง แสดงให้เห็นว่า PSG อาจส่งผลให้ความปวดมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย คะแนนความปวดเฉลี่ย (สเกล 0 ถึง 100 โดย 0 คือไม่มีอาการปวด) อยู่ที่ 17.4 คะแนนเมื่อใช้เครื่องมือแบบดั้งเดิม และ 15.8 คะแนนเมื่อใช้ PSG (SMD -0.09, 95% CI -0.23 ถึง 0.06, แปลงกลับเป็น MD ต่ำกว่า 1.52 คะแนน (95% CI ต่ำกว่า 3.88 ถึงสูงกว่า 1.01; I² = 0%, 10 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 715 คน))
ไม่มีการศึกษาใดที่รวบรวมมาให้ข้อมูลเกี่ยวกับการประเมินผลโดยรวม
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ซึ่งถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ แสดงให้เห็นว่า PSG อาจส่งผลให้เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทั้งหมด (การติดเชื้อ, ลิ่มเลือดอุดตัน) ในผู้เข้าร่วม 60/590 คน (102 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่มเครื่องมือแบบดั้งเดิม เทียบกับผู้เข้าร่วม 61/579 คน (99 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่ม PSG (RR 0.97, 95% CI 0.68 ถึง 1.39, I² = 5%, 14 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 1169 คน)
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ ซึ่งถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ แสดงให้เห็นว่า PSG อาจส่งผลให้อัตราการผ่าตัดซ้ำมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย มีรายงานการผ่าตัดซ้ำในผู้เข้าร่วม 21/424 คน (50 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่มเครื่องมือแบบดั้งเดิม เทียบกับผู้เข้าร่วม 16/419 คน (44 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่ม PSG (RR 0.87, 95% CI 0.45 ถึง 1.68, I² = 0%, 10 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 843 คน)
2. PSG เปรียบเทียบกับระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ (ถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ) แสดงให้เห็นว่า เมื่อเปรียบเทียบกับระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ PSG อาจส่งผลให้การใช้งานมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย คะแนนการใช้งานเฉลี่ย (0 ถึง 100, 100 คือใช้งานได้ดีที่สุด) อยู่ที่ 52.5 คะแนนเมื่อใช้ระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ เทียบกับ 57.5 คะแนนเมื่อใช้ PSG ในระยะสั้น (น้อยกว่าสองปี): MD สูงกว่า 5.00 คะแนน (95% CI ต่ำกว่า 1.31 ถึงสูงกว่า 11.31, I² = 0%, 2 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 120 คน)
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ (ถูกลดระดับเนื่องจากอคติและความไม่แม่นยำ) แสดงให้เห็นว่าการใช้ PSG อาจส่งผลให้ความแม่นยำในการจัดแนวแกนขาลดลง เมื่อเทียบกับระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ ในระยะสั้น (น้อยกว่าสองปี) ผู้เข้าร่วม 13/135 คน (96 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่มระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์รายงานเหตุการณ์ความผิดปกติทางภาพถ่ายรังสี เทียบกับผู้เข้าร่วม 28/135 คน (196 ต่อ 1000 คน) ในกลุ่ม PSG (RR 2.04, 95% CI 0.87 ถึง 4.82, I² = 44%, 3 การศึกษา, ผู้เข้าร่วม 270 คน)
ไม่มีการศึกษาใดที่รวบรวมมาให้ข้อมูลเกี่ยวกับอัตรารอดของข้อเทียม การประเมินผลโดยรวม ความปวด การผ่าตัดซ้ำ หรือเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์
ข้อสรุปของผู้วิจัย
หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำแสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในด้านอัตรารอดของข้อเทียม อัตราการผ่าตัดซ้ำ เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ การใช้งาน ความปวด และการประเมินผลโดยรวม เมื่อเปรียบเทียบอุปกรณ์ช่วยตัดเฉพาะบุคคลกับเครื่องมือแบบดั้งเดิม หรือกับระบบนำทางด้วยคอมพิวเตอร์ในการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมทั้งข้อ
แปลโดย ศ.นพ.ภิเศก ลุมพิกานนท์ สาขาวิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อ 29 มกราคม 2026 Edit โดย ศ.พ.ญ. ผกากรอง ลุมพิกานนท์ 26 มิถุนายน 2026
Cochrane review ฉบับนี้มีต้นฉบับที่จัดทำขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ ทีมผู้แปลเป็นผู้รับผิดชอบต่อความถูกต้องและแม่นยำของเนื้อหาในฉบับแปล การแปลนี้ดำเนินการอย่างรอบคอบตามมาตรฐานการควบคุมคุณภาพ ทั้งนี้ ในกรณีที่เกิดความคลาดเคลื่อนหรือไม่สอดคล้องกัน ให้ยึดถือต้นฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก
