ใจความสำคัญ
ผลของยาลดน้ำหนัก 3 ชนิด (orlistat, phentermine/topiramate และ naltrexone/bupropion) ต่ออัตราการเสียชีวิตและจำนวนผู้ป่วยโรคหัวใจยังคงไม่ชัดเจนสำหรับผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง เนื่องจากขาดหลักฐานที่น่าเชื่อถือ ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับตัวชี้วัดเหล่านี้สำหรับยา semaglutide และ tirzepatide
การรับประทานยา phentermine/topiramate หรือ naltrexone/bupropion น่าจะทำให้เกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงมากกว่าการรับประทานยาหลอก (ยา 'ปลอม' ที่ไม่มีฤทธิ์ทางยา) การรับประทานยา orlistat น่าจะทำให้จำนวนผลไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงเพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับการรับประทานยาหลอก เราไม่พบข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับผลข้างเคียงสำหรับผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงที่รับประทานยา semaglutide หรือ tirzepatide
จำเป็นต้องมีการศึกษาระยะยาวเพื่อประเมินผลของยาที่ใช้ในการควบคุมน้ำหนักต่ออัตราการเสียชีวิต รวมถึงปัญหาเกี่ยวกับหัวใจและหลอดเลือดในผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง นอกจากนี้ ยังเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ประพันธ์ของการศึกษาใดๆ ที่เสร็จสิ้นแล้ว ซึ่งได้รวบรวมทั้งผู้ที่เป็นและไม่เป็นโรคความดันโลหิตสูง จะต้องให้ข้อมูลผลลัพธ์แยกเฉพาะสำหรับผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงด้วย
โรคความดันโลหิตสูง (hypertension) คืออะไร
ความดันโลหิตคือการวัดแรงที่หัวใจใช้ในการสูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกาย โดยปกติจะแสดงเป็นตัวเลขสองค่า ได้แก่ ความดันเมื่อหัวใจบีบตัวส่งเลือดออกไป (ความดันโลหิตตัวบน หรือ systolic pressure) และความดันเมื่อหัวใจคลายตัวพักระหว่างการเต้นแต่ละครั้ง (ความดันโลหิตตัวล่าง หรือ diastolic pressure) ความดันโลหิตถือว่าอยู่ในระดับสูงเมื่อความดันโลหิตตัวบนสูงกว่า 140 และ/หรือ ความดันโลหิตตัวล่างสูงกว่า 90 ความเสี่ยงของการเกิดโรคความดันโลหิตสูงจะเพิ่มขึ้นตามอายุ
เหตุใดโรคความดันโลหิตสูงจึงเป็นปัญหา
โรคความดันโลหิตสูงสามารถเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดปัญหาสุขภาพที่รุนแรง เช่น โรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน (หัวใจวาย) หรือโรคหลอดเลือดสมอง การลดความดันโลหิตในผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงจะช่วยลดจำนวนผู้ที่จะเกิดโรคของหัวใจและหลอดเลือด (โรคหัวใจและหลอดเลือด) ซึ่งนำไปสู่การลดลงของการเสียชีวิตและปัญหาทางหัวใจและหลอดเลือด
มีความเชื่อมโยงระหว่างการมีน้ำหนักเกินกับโรคความดันโลหิตสูงหรือไม่
การมีน้ำหนักเกินมีความสัมพันธ์กับความดันโลหิตที่เพิ่มขึ้น แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงแนะนำให้รักษาน้ำหนักตัวให้อยู่ในเกณฑ์สุขภาพดี และลดน้ำหนักเมื่อจำเป็น บางคนอาจรับประทานยาเพื่อช่วยลดน้ำหนักของตนเองโดยเฉพาะ
เราต้องการทราบอะไร
เราต้องการทราบว่า ยาลดน้ำหนักจะสามารถลดผลเสียของโรคความดันโลหิตสูงที่มีต่อสุขภาพของผู้คนได้หรือไม่
เราทำอะไรบ้าง
เราได้ปรับปรุงข้อมูลของการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ เราได้สืบค้นการศึกษาเกี่ยวกับผลของยาลดน้ำหนักที่มีต่อผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง เราต้องการทราบว่ามีผู้ที่เกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ (เช่น ผลข้างเคียง) จำนวนเท่าใด มีผู้ที่เกิดโรคหัวใจหรือโรคหลอดเลือดสมองจำนวนเท่าใด และมีผู้เสียชีวิตหรือไม่
เราได้สืบค้นการศึกษาที่เรียกว่า 'การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม' ซึ่งโดยปกติจะให้หลักฐานที่น่าเชื่อถือที่สุดเกี่ยวกับผลของการรักษา เราได้จัดระดับความเชื่อมั่นของเราที่มีต่อหลักฐาน โดยคำนึงถึงวิธีการดำเนินการศึกษา จำนวนผู้เข้าร่วม และความสอดคล้องกันของผลลัพธ์ การศึกษาทั้งหมดเปรียบเทียบยาลดน้ำหนักกับยาหลอก ซึ่งเป็นยา 'ปลอม' ที่มีลักษณะเหมือนกับยาจริงแต่ไม่มีฤทธิ์ทางยา
เราพบอะไร
เราได้เพิ่ม 2 การศึกษาใหม่ ของยาที่เพิ่งได้รับการรับรองสำหรับการลดน้ำหนัก ดังนั้น โดยรวมแล้วการทบทวนวรรณกรรมฉบับปรับปรุงนี้จึงมีการศึกษาทั้งหมด 8 การศึกษา การศึกษาเหล่านี้มีผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงเข้าร่วมประมาณ 13,000 คน (อายุเฉลี่ย 46 ถึง 62 ปี) จำนวน 3 การศึกษาดำเนินการในสหรัฐอเมริกา, 3 การศึกษาในประเทศแถบยุโรป และ 2 การศึกษาเป็นการศึกษาระดับนานาชาติ การศึกษาเหล่านี้ใช้เวลาตั้งแต่ 6 ถึง 48 เดือน บริษัทยาให้ทุนสนับสนุน 7 ใน 8 การศึกษา
สำหรับผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง ยา 3 ชนิดที่ได้รับการรับรองให้ใช้ช่วยลดน้ำหนักเมื่อเวลาผ่านไป (orlistat, phentermine/topiramate และ naltrexone/bupropion) อาจสร้างความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยต่อจำนวนผู้เสียชีวิตหรือจำนวนผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ แต่เรามีความไม่แน่นอนอย่างมากเกี่ยวกับผลลัพธ์ดังกล่าว ผู้ที่รับประทานยา orlistat, phentermine/topiramate และ naltrexone/bupropion น่าจะมีเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงมากกว่าผู้ที่รับประทานยาหลอก อย่างไรก็ตาม อาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในด้านเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์โดยทั่วไประหว่าง orlistat กับยาหลอก และมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในด้านเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงระหว่าง phentermine/topiramate กับยาหลอก แต่เรามีความไม่แน่นอนอย่างมากเกี่ยวกับผลลัพธ์เหล่านี้ เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่พบบ่อยที่สุดคือ ปัญหาเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร (สำหรับยา orlistat และ phentermine/topiramate) และอาการปากแห้ง รวมถึงอาการรู้สึกยุบยิบหรือชาตามผิวหนัง (สำหรับยา naltrexone/bupropion)
การศึกษาที่ตรวจสอบยา semaglutide หรือ tirzepatide ไม่ได้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนผู้เสียชีวิต ปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ หรือประเด็นด้านความปลอดภัยในผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง
ข้อจำกัดของหลักฐานมีอะไรบ้าง
เราไม่เชื่อมั่นในหลักฐานเกี่ยวกับการเสียชีวิตโดยรวมและปัญหาเกี่ยวกับหัวใจสำหรับยา orlistat, phentermine/topiramate หรือ naltrexone/bupropion หรือเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงสำหรับยา phentermine/topiramate เนื่องจากเรามีข้อกังวลเกี่ยวกับวิธีการดำเนินการศึกษาและจำนวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีน้อย เราไม่เชื่อมั่นในหลักฐานเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทั้งหมดสำหรับยา orlistat เนื่องจากเรามีข้อกังวลเกี่ยวกับวิธีการดำเนินการศึกษา และเนื่องจากผลลัพธ์มีความไม่สอดคล้องกันในการศึกษาต่างๆ เรามีความเชื่อมั่นมากกว่าในหลักฐานเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงสำหรับยา orlistat และ naltrexone/bupropion และเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทั้งหมดสำหรับยา phentermine/topiramate หรือ naltrexone/bupropion แต่เราไม่มีความเชื่อมั่นในระดับสูงเกี่ยวกับข้อมูลเหล่านี้ เนื่องจากเรามีข้อกังวลเกี่ยวกับวิธีการดำเนินการศึกษาในบางการศึกษา
หลักฐานนี้เป็นปัจจุบันแค่ไหน
เราได้รวบรวมหลักฐานที่ตีพิมพ์จนถึงวันที่ 22 เมษายน 2024
อ่านบทคัดย่อฉบับเต็ม
บทนำ
การทบทวนวรรณกรรมครั้งนี้เป็นการปรับปรุงให้ทันสมัยครั้งที่ 3 ที่เผยแพร่ครั้งแรก เมื่อเดือนกรกฎาคม 2009 แนวทางหลักทั้งหมดในการรักษาความดันโลหิตสูงแนะนำให้ลดน้ำหนัก ยาลดความอ้วนอาจช่วยได้ในส่วนนี้
วัตถุประสงค์
วัตถุประสงค์หลัก
เพื่อประเมินผลของยาที่ได้รับการรับรองสำหรับการควบคุมน้ำหนักในระยะยาว ต่อการเสียชีวิตจากทุกสาเหตุ การเจ็บป่วยด้วยโรคหัวใจและหลอดเลือด และเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงชนิดปฐมภูมิ (essential hypertension)
วัตถุประสงค์รอง
เพื่อประเมินผลของยาที่ได้รับการรับรองสำหรับการควบคุมน้ำหนักในระยะยาว ต่อการเปลี่ยนแปลงของความดันโลหิตตัวบน (systolic) และความดันโลหิตตัวล่าง (diastolic) รวมถึงน้ำหนักตัวในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงชนิดปฐมภูมิ
วิธีการสืบค้น
สำหรับการทบทวนวรรณกรรมฉบับปรับปรุงนี้ Cochrane Hypertension Information Specialist ได้สืบค้นฐานข้อมูลต่อไปนี้จนถึงวันที่ 22 เมษายน 2024 ได้แก่ Cochrane Hypertension Specialised Register, Cochrane CENTRAL, MEDLINE, Embase และทะเบียนการทดลอง โดยไม่มีข้อจำกัดด้านภาษา นอกจากนี้ เรายังได้ตรวจสอบรายการเอกสารอ้างอิง สืบค้นการอ้างอิง (citation searching) และติดต่อบริษัทผู้ผลิตตลอดจนผู้ประพันธ์ของบทความที่เกี่ยวข้อง
เกณฑ์การคัดเลือก
การทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมที่มีระยะเวลาอย่างน้อย 24 สัปดาห์ ในผู้ใหญ่ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงที่เปรียบเทียบยาลดน้ำหนักระยะยาวที่ได้รับการอนุมัติกับยาหลอก
การรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล
ผู้ทบทวนวรรณกรรม 2 คนเลือก ประเมินความเสี่ยงของอคติ และคัดลอกข้อมูล อย่างเป็นอิสระต่อกัน ในกรณีที่เหมาะสม และไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างการศึกษา (P> 0.1) เราได้รวบรวมการศึกษาโดยใช้ fixed-effect meta-analysis เมื่อมีความแตกต่าง เราใช้วิธี random effects และตรวจสอบสาเหตุของความแตกต่าง
ผลการวิจัย
การปรับปรุงการทบทวนวรรณกรรมให้ทันสมัยครั้งที่ 3 นี้ ได้เพิ่มการทดลองใหม่ 1 รายการที่ตรวจสอบการใช้ naltrexone / bupropion ร่วมกันเทียบกับยาหลอก ยา 2 ชนิดซึ่งรวมอยู่ในการทบทวนวรรณกรรมก่อนหน้านี้ (rimonabant และ sibutramine) ไม่ได้รับการพิจารณาว่าเกี่ยวข้องกับการปรับปรุงครั้งนี้อีกต่อไป เนื่องจากการอนุมัติทางการตลาดของยาทั้งสองชนิดถูกเพิกถอนในปี 2010 และ 2009 ตามลำดับ จำนวนการศึกษาที่รวมอยู่ในการปรับปรุงการทบทวนวรรณกรรมนี้จึงเป็น 6 (ผู้เข้าร่วมทั้งหมด 12,724 คน): 4 RCTs เปรียบเทียบ orlistat กับยาหลอก ซึ่งเกี่ยวข้องกับผู้เข้าร่วมทั้งหมด 3132 คนที่มีความดันโลหิตสูงและอายุเฉลี่ย 46 ถึง 55 ปี การทดลอง 1 รายการเปรียบเทียบ phentermine / topiramate กับยาหลอกโดยมีผู้เข้าร่วม 1305 คนที่มีความดันโลหิตสูงและอายุเฉลี่ย 53 ปี และการทดลอง 1 รายการครั้งเปรียบเทียบ naltrexone / bupropion กับยาหลอกซึ่งเกี่ยวข้องกับผู้เข้าร่วม 8283 คนที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงและอายุเฉลี่ย 62 ปี เราได้ตัดสินความเสี่ยงของการมีอคติว่าไม่มีความชัดเจนสำหรับการทดลองที่ตรวจสอบ orlistat หรือ naltrexone / bupropion และความเสี่ยงของการมีอคติต่ำสำหรับการทดลองเพื่อตรวจสอบ phentermine / topiramate เฉพาะการศึกษา naltrexone / bupropion เท่านั้นที่รวมถึงอัตราการตายและการเจ็บป่วยของหลอดเลือดหัวใจซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
ไม่มีความแตกต่างในอัตราการเสียชีวิตจากทุกสาเหตุหรือโรคหลอดเลือดหัวใจ เหตุการณ์หัวใจและหลอดเลือดที่สำคัญ หรือเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรงระหว่าง naltrexone / bupropion และยาหลอก อุบัติการณ์ของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์โดยรวมสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญในผู้เข้าร่วมที่ได้รับการรักษาด้วย naltrexone / bupropion สำหรับ orlistat อุบัติการณ์ของผลข้างเคียงของระบบทางเดินอาหารสูงกว่าอย่างต่อเนื่องเมื่อเทียบกับยาหลอก ผลข้างเคียงที่พบบ่อยที่สุดจาก phentermine / topiramate คือปากแห้งและมีอาการชา หลังจาก 6 ถึง 12 เดือน orlistat ลดความดันโลหิตซิสโตลิกเมื่อเทียบกับยาหลอกโดยความแตกต่างของค่าเฉลี่ย (MD) −2.6 มม. ปรอท (ช่วงความเชื่อมั่น 95% (CI) −3.8 ถึง −1.4 มม. ปรอท 4 การทดลองผู้เข้าร่วม 2058 คน) และความดันโลหิตไดแอสโตลิก โดย MD −2.0 mm Hg (95% CI −2.7 ถึง −1.2 mm Hg; 4 การทดลอง ผู้เข้าร่วม 2058 คน) หลังจากติดตามผล 13 เดือน phentermine / topiramate ลดความดันโลหิต systolic เมื่อเทียบกับยาหลอกโดย −2.0 ถึง −4.2 mm Hg (1 การทดลองผู้เข้าร่วม 1030 คน) (ขึ้นอยู่กับปริมาณยา) และความดันโลหิต diastolic โดย −1.3 ถึง −1.9 mm Hg (1 การทดลองผู้เข้าร่วม 1,030 คน) (ขึ้นอยู่กับปริมาณยา) ไม่มีความแตกต่างในการเปลี่ยนแปลงความดันโลหิต systolic หรือ diastolic ระหว่าง naltrexone / bupropion กับยาหลอก (1 การทดลอง, 8283 คน) เราไม่พบการศึกษาที่เกี่ยวข้องที่ตรวจสอบ liraglutide หรือ lorcaserin ในผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง
ข้อสรุปของผู้วิจัย
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีความก้าวหน้าหลายประการในด้านยาสำหรับการลดน้ำหนักในระยะยาว ผลิตภัณฑ์ยาหลายรายการถูกถอนออกจากตลาดเนื่องจากข้อกังวลด้านความปลอดภัย ในขณะที่มีการนำยาชนิดใหม่ๆ เข้ามา ผลลัพธ์วิกฤตของเราในด้านการเสียชีวิตและภาวะแทรกซ้อนทางหัวใจและหลอดเลือดไม่ได้เป็นจุดมุ่งเน้นของการทดลองที่รวบรวมไว้ในการทบทวนวรรณกรรมนี้ แต่บางครั้งถูกนำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์ด้าน 'เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์' ซึ่งข้อมูลที่ได้ให้หลักฐานที่มีความเชื่อมั่นต่ำมากเท่านั้น โดยรวมแล้ว หลักฐานสำหรับผู้ที่เป็นโรคความดันโลหิตสูงยังคงไม่เพียงพอที่จะสรุปผลเกี่ยวกับประโยชน์ของการลดน้ำหนักด้วยการใช้ยา ในแง่ของการลดความเสี่ยงของการเสียชีวิตหรือการเจ็บป่วยด้วยโรคหัวใจและหลอดเลือด จำเป็นต้องมีการทดลองเพิ่มเติม ยิ่งไปกว่านั้น ควรมีการเปิดเผยผลลัพธ์แยกเฉพาะสำหรับผู้เข้าร่วมที่เป็นโรคความดันโลหิตสูง จากการทดลองใดๆ ที่เสร็จสิ้นแล้วซึ่งมีทั้งผู้ที่มีความดันโลหิตปกติและผู้ที่มีความดันโลหิตสูงเข้าร่วม
แหล่งทุน
การทบทวนวรรณกรรมของ Cochrane นี้ไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนเฉพาะเจาะจง
การลงทะเบียน
DOI ของโปรโตคอลและเวอร์ชันก่อนหน้า: 10.1002/14651858.CD007654; 10.1002/14651858.CD007654.pub2; 10.1002/14651858.CD007654.pub3; 10.1002/14651858.CD007654.pub4; 10.1002/14651858.CD007654.pub5
แปลโดย ศ.นพ.ภิเศก ลุมพิกานนท์ สาขาวิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อ 15 กรกฎาคม 2026 Edit โดย ศ.พ.ญ. ผกากรอง ลุมพิกานนท์ 10 กันยายน 2026
Cochrane review ฉบับนี้มีต้นฉบับที่จัดทำขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ ทีมผู้แปลเป็นผู้รับผิดชอบต่อความถูกต้องและแม่นยำของเนื้อหาในฉบับแปล การแปลนี้ดำเนินการอย่างรอบคอบตามมาตรฐานการควบคุมคุณภาพ ทั้งนี้ ในกรณีที่เกิดความคลาดเคลื่อนหรือไม่สอดคล้องกัน ให้ยึดถือต้นฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก




