Najważniejsze informacje
• Infliksymab może prowadzić do nieco częstszego osiągania remisji klinicznej (ustąpienia zauważalnych objawów) oraz remisji endoskopowej (braku stanu zapalnego stwierdzanego podczas badania jelita grubego) w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym.
• Istnieją ograniczone dowody potwierdzające zasadność stosowania antagonistów czynnika martwicy nowotworów α (inhibitorów TNF-α) w celu indukcji remisji u dzieci chorych na chorobę Leśniowskiego i Crohna (ChLC).
• Potrzeba więcej dobrze zaprojektowanych badań, aby porównać stosowanie inhibitorów TNF-α z innymi metodami leczenia oraz zbadać kwestie dotyczące momentu rozpoczęcia terapii, dawkowania i innych szczegółów z nią związanych.
Jak leczy się chorobę Leśniowskiego i Crohna u dzieci?
W początkowym leczeniu ChLC u dzieci stosuje się sterydy, żywienie dojelitowe (specjalne płynne mieszanki pokarmowe zawierające wszystkie składniki odżywcze niezbędne do zaspokojenia potrzeb żywieniowych), immunomodulatory (substancje modyfikujące aktywność układu odpornościowego), a niekiedy także leki biologiczne (preparaty wytwarzane z organizmów żywych), takie jak inhibitory TNF-α.
Ze względu na bardziej agresywny przebieg ChLC u dzieci oraz niekiedy rozległy stan zapalny, często stosuje się inhibitory TNF-α.
Czego chcieliśmy się dowiedzieć?
Chcieliśmy sprawdzić, czy stosowanie inhibitorów TNF-α jest bezpieczne i skuteczne w leczeniu indukcyjnym ChLC u dzieci. Leczenie indukcyjne to początkowa faza terapii farmakologicznej, której celem jest zmniejszenie stanu zapalnego, a tym samym złagodzenie objawów, co ma doprowadzić do remisji (czyli stanu, w którym objawy choroby ustępują lub zanikają całkowicie).
Co zrobiliśmy?
Poszukiwaliśmy badań, w których dokonano analizy stosowania inhibitorów TNF-α jako terapii indukcyjnej w porównaniu z konwencjonalnymi metodami leczenia (sterydami lub żywieniem dojelitowym), placebo (leczeniem pozorowanym) lub niestosowaniem leczenia u dzieci chorych na ChLC. Na koniec podsumowaliśmy wyniki badań oraz oceniliśmy nasze zaufanie względem danych naukowych w oparciu o takie czynniki jak metodologia badań i ich wielkość.
Czego się dowiedzieliśmy?
Znaleźliśmy tylko jedno badanie obejmujące 100 dzieci chorych na ChLC w wieku od 3 do 17 lat, leczonych w ramach terapii 1. rzutu (1. etap leczenia) infliksymabem (inhibitorem TNF-α) (50 dzieci) albo konwencjonalnymi metodami leczenia (sterydami [prednizolonem doustnie] lub wyłącznym żywieniem dojelitowym) (50 dzieci). Badanie przeprowadzono w 3 krajach w Europie. Obserwacja dzieci trwała 1 rok.
Wyniki sugerują, że infliksymab może prowadzić do nieznacznie częstszego osiągania remisji klinicznej (ustąpienia zauważalnych objawów) oraz remisji endoskopowej (braku stanu zapalnego widocznego podczas badania jelita grubego) w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym. W uwzględnionym badaniu nie analizowano zachorowalności, zgonów z jakiejkolwiek przyczyny związanych ChLC, ani poważnych lub łagodnych działań niepożądanych.
Jakie są ograniczenia przedstawionych danych naukowych?
Mamy małe zaufanie do danych naukowych, ponieważ istnieje możliwość, że uczestnicy badań wiedzieli, jakie leczenie otrzymują. Uwzględnione badanie było niewielkie, a liczba przeprowadzonych badań jest niewystarczająca, żeby mieć pewność co do uzyskanych wyników.
Potrzebne są badania na większą skalę oceniające korzyści i szkody związane ze stosowaniem inhibitorów TNF-α w porównaniu z konwencjonalnymi metodami leczenia u dzieci z aktywną ChLC. Wśród istotnych wyników, które należy uwzględnić, znajdują się zachorowalność, zgony oraz poważne działania niepożądane.
Jak aktualne są te dane naukowe?
Niniejsze dane naukowe są aktualne do czerwca 2024 roku.
Tłumaczenie: Julia Zając; Redakcja: Agata Wolanin, Mariusz Marczak, Karolina Moćko
Ten przegląd Cochrane został pierwotnie opracowany w języku angielskim. Za poprawne tłumaczenie odpowiada zespół tłumaczy, który je wykonał. Tłumaczenie jest wykonywane z należytą starannością i zgodnie ze standardowymi procesami zapewniającymi kontrolę jakości. Jednakże w przypadku rozbieżności, nieprecyzyjnych lub niewłaściwych tłumaczeń, pierwszeństwo ma wersja oryginalna w języku angielskim.




