การผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกช่วยเพิ่มโอกาสของการเกิดมีชีพในผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์ที่มีภาวะมดลูกมีผนังกั้นได้หรือไม่

ใจความสำคัญ

• จากการทดลองแบบสุ่ม 1 ฉบับ อาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในเรื่องการเกิดมีชีพและการตั้งครรภ์ที่ดำเนินต่อไป ระหว่างการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูก (การผ่าตัดนำผนังกั้นออก) และการเฝ้าติดตามอาการ (การเฝ้าระวังและรอดูอาการ)

• เรามีความเชื่อมั่นในระดับที่ต่ำมากต่อผลลัพธ์ที่ได้จากการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง

• จำเป็นต้องมีการศึกษาที่มีคุณภาพสูงเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มความเชื่อมั่นของเราต่อผลลัพธ์ที่ได้

มดลูกมีผนังกั้นคืออะไร

ภาวะมดลูกมีผนังกั้น คือ ความผิดปกติของมดลูกที่เป็นมาแต่กำเนิด โดยโพรงมดลูกจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ผู้หญิงที่มีภาวะมดลูกมีผนังกั้นจะมีความเสี่ยงต่อภาวะมีบุตรยาก การแท้งบุตรซ้ำ และการคลอดก่อนกำหนด เชื่อกันว่าการผ่าตัดเพื่อนำผนังกั้นออกจะช่วยให้ผลลัพธ์เหล่านี้ดีขึ้น แต่ประสิทธิผลของวิธีการรักษานี้ยังคงไม่แน่ชัด

เราต้องการทราบอะไร

เราต้องการทราบว่าการผ่าตัดตัดผนังกั้นผ่านกล้องส่องโพรงมดลูก (การผ่าตัดนำผนังกั้นออก) ช่วยเพิ่มโอกาสของการเกิดมีชีพในผู้หญิงที่มีภาวะมดลูกมีผนังกั้นหรือไม่ และประโยชน์เหล่านี้มีมากกว่าภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นจากการผ่าตัดหรือไม่

เราทำอะไรบ้าง

เราได้ศึกษาข้อมูลจากงานวิจัยที่เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCTs) ซึ่งเป็นการศึกษาที่จะจัดผู้เข้าร่วมการวิจัยให้อยู่ในกลุ่มการรักษาใดกลุ่มหนึ่งจากสองกลุ่มขึ้นไปโดยใช้วิธีการสุ่ม การศึกษาในลักษณะนี้ถือว่ามีคุณภาพสูง นอกจากนี้ เรายังได้พิจารณาการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างด้วย เช่น การศึกษาที่ใช้วิธีการทบทวนและวิเคราะห์จากเวชระเบียน การศึกษาในลักษณะนี้ถือว่ามีคุณภาพต่ำมาก

เราพบอะไร

เราพบการศึกษาแบบ RCT จำนวน 1 ฉบับ และการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างจำนวน 12 ฉบับ ซึ่งในจำนวนนี้มี 10 ฉบับที่เป็นการทบทวนและวิเคราะห์ข้อมูลจากเวชระเบียน การศึกษาทั้งหมดได้เปรียบเทียบระหว่างการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูก และการเฝ้าติดตามอาการ (การเฝ้าระวังและรอดูอาการ) ในการศึกษาแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุม (RCT) มีผู้หญิง 39 คนได้รับการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูก และผู้หญิง 40 คนได้รับการเฝ้าติดตามอาการ ส่วนในการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างทั้ง 12 ฉบับ มีผู้หญิง 1134 คนได้รับการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูก และผู้หญิง 692 คนได้รับการเฝ้าติดตามอาการ

ผลลัพธ์หลัก

• ผลลัพธ์จากการศึกษาแบบ RCT ชี้ให้เห็นว่าอาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในเรื่องการเกิดมีชีพ ระหว่างการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกและการเฝ้าติดตามอาการ จากผลลัพธ์ของการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง เราไม่แน่ใจว่าการผ่าตัดตัดผนังกั้นจะช่วยเพิ่มโอกาสการเกิดมีชีพได้หรือไม่

• การศึกษาแบบ RCT รายงานว่าพบภาวะมดลูกทะลุ (รอยทะลุหรือรอยฉีกขาดที่ผนังของมดลูก) 1 ราย และมีผนังกั้นหลงเหลืออยู่ (ส่วนของผนังกั้นที่ยังคงเหลืออยู่และไม่ได้ถูกนำออกระหว่างการผ่าตัด) 1 ราย ในจำนวนการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างที่รายงานเกี่ยวกับภาวะแทรกซ้อนจากการผ่าตัด มีการศึกษา 3 ฉบับระบุว่าไม่มีภาวะแทรกซ้อนใดๆ และอีก 3 ฉบับรายงานว่าส่วนใหญ่พบภาวะมดลูกทะลุ มีเลือดออก หรือมีผนังกั้นหลงเหลืออยู่ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดซ้ำ ส่วนการศึกษาที่เหลือนั้นไม่ได้รายงานถึงภาวะแทรกซ้อนแต่อย่างใด

• ผลลัพธ์จากการศึกษาแบบ RCT ชี้ให้เห็นว่าอาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในเรื่องการตั้งครรภ์ที่ดำเนินต่อไป (ongoing pregnancy) ระหว่างการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกและการเฝ้าติดตามอาการ จากผลลัพธ์ของการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง เราไม่แน่ใจว่าการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกจะส่งผลต่อการตั้งครรภ์ที่ดำเนินต่อไปหรือไม่

• ผลลัพธ์จากการศึกษาแบบ RCT ชี้ให้เห็นว่าอาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างเลยในเรื่องการตั้งครรภ์ทางคลินิก (ซึ่งสามารถมองเห็นหรือได้ยินสัญญาณต่างๆ ของทารกในครรภ์ได้) ระหว่างการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกและการเฝ้าติดตามอาการ จากผลลัพธ์ของการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง เราไม่แน่ใจว่าการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกจะช่วยเพิ่มโอกาสการตั้งครรภ์ทางคลินิกได้หรือไม่

• การผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกอาจเพิ่มโอกาสการแท้งบุตรเมื่อเปรียบเทียบกับการเฝ้าติดตามอาการ อย่างไรก็ตาม การศึกษาดังกล่าวมีขนาดเล็กมาก เราจึงมีความเชื่อมั่นต่อหลักฐานเหล่านี้น้อยมาก จากผลลัพธ์ของการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง เราไม่แน่ใจว่าการผ่าตัดตัดผนังกั้นโพรงมดลูกจะช่วยลดอัตราการแท้งบุตรได้หรือไม่เมื่อเปรียบเทียบกับการเฝ้าติดตามอาการ

ข้อจำกัดของหลักฐานคืออะไร

เรามีความเชื่อมั่นต่อหลักฐานจากการศึกษาแบบ RCT น้อยมาก เนื่องจากเป็นการศึกษาที่มีขนาดเล็กมาก และยังมีจำนวนการศึกษาไม่เพียงพอที่จะสามารถยืนยันผลลัพธ์ได้อย่างแน่ชัด เรามีความเชื่อมั่นต่อหลักฐานจากการศึกษาที่ไม่ได้ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างในระดับที่ต่ำมากเช่นกัน เนื่องจากการศึกษาเหล่านี้ทำในกลุ่มประชากรที่แตกต่างกัน และมีความเป็นไปได้มากที่ผู้เข้าร่วมการศึกษาจะทราบว่าตนเองกำลังได้รับการรักษาด้วยวิธีใด

หลักฐานเป็นปัจจุบันแค่ไหน

หลักฐานนี้เป็นข้อมูลสืบค้นล่าสุดจนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2025