Jakie są korzyści i zagrożenia związane z terapią ruchową stosowaną w leczeniu wielokierunkowej niestabilności stawu ramiennego (sytuacji, w której głowa kości ramiennej nieprawidłowo przemieszcza się w więcej niż jednym kierunku)?

Najważniejsze informacje

• Obecnie nie wiadomo, jakie są korzyści i zagrożenia wynikające z terapii ruchowej stosowanej w leczeniu wielokierunkowej niestabilności stawu ramiennego, ponieważ nie ma danych z badań z randomizacją (czyli takich, w których uczestnicy są losowo przydzielani do jednej z dwóch lub więcej grup leczenia).

• Potrzebnych jest więcej badań z randomizacją, które pozwolą ocenić korzyści i szkody terapii ruchowej u osób z wielokierunkową niestabilnością stawu ramiennego w porównaniu z grupą kontrolną (osobami otrzymującymi placebo (tj. leczenie pozorowane), osobami nie otrzymującymi leczenia, będącymi na liście oczekujących na terapię albo leczonymi standardowo).

Czym jest wielokierunkowa niestabilność stawu ramiennego?

Bark jest bardzo ruchomym stawem, którego stabilność zapewniają mięśnie, więzadła i torebka stawowa (tkanka miękka, która otacza i stabilizuje bark). Wielokierunkowa niestabilność występuje, gdy głowa kości ramiennej (zaokrąglona część stawu ramiennego) przemieszcza się nadmiernie w różnych kierunkach w wyniku osłabienia struktur stabilizujących staw. Może to powodować dyskomfort, ból, uczucie „poluzowania” barku lub jego niestabilność. Wielokierunkowa niestabilność często wiąże się z wiotkością stawu (poluzowaniem stawu, które powoduje jego zbyt dużą ruchomość), która może być wrodzona lub nabyta w wyniku częstych ruchów ramienia nad głową podczas uprawiania sportów lub innych aktywności.

Czym jest terapia ruchowa?

Terapia ruchowa jest zwykle pierwszą zalecaną metodą leczenia u osób z wielokierunkową niestabilnością stawu. Skupia się na wzmacnianiu oraz poprawie pracy mięśni stożka rotatorów oraz mięśni łopatki (dużej trójkątnej kości w obręczy barkowej), aby zwiększyć stabilność barku. Ćwiczenia mogą obejmować trening oporowy, ćwiczenia czucia głębokiego (które pomagają lepiej wyczuć położenie i ruchy stawu) oraz ćwiczenia korygujące ruch łopatki. Specjaliści uważają, że odpowiednio dobrane ćwiczenia mogą ograniczyć nadmierny ruch głowy kości ramiennej, a także poprawić stabilność barku. Wciąż jednak nie wiadomo, czy ćwiczenia przynoszą korzyści, ani czy mogą powodować szkody.

Czego chcieliśmy się dowiedzieć?

Celem przeglądu było sprawdzenie czy terapia ruchowa zmniejsza ból, poprawia stabilność barku oraz jakość życia u osób z wielokierunkową niestabilnością stawu ramiennego, a także czy może powodować jakieś niekorzystne skutki.

Co zrobiliśmy?

Szukaliśmy badań z randomizacją prowadzonych wśród osób z wielokierunkową niestabilnością stawu ramiennego (zarówno po urazie, jak i bez niego), w których oceniano korzyści i zagrożenia wynikające z terapii ruchowej. Szukaliśmy tylko badań porównujących grupę osób wykonujących ćwiczenia z grupą, która otrzymała placebo, nie była leczona, otrzymała standardową opiekę lub była wpisana na listę oczekujących na leczenie. Planowaliśmy porównać i podsumować wyniki badań oraz ocenić nasze zaufanie do danych naukowych w oparciu o czynniki takie jak metody badawcze i wielkość badań.

Czego się dowiedzieliśmy?

Nie znaleźliśmy żadnych badań z randomizacją, które oceniałyby skuteczność stosowania terapii ruchowej u osób z wielokierunkową niestabilnością stawu ramiennego.

Jakie są ograniczenia prezentowanych danych naukowych?

Nie znaleźliśmy żadnych danych z badań z randomizacją.

Jak aktualne są prezentowane dane naukowe?

Szukaliśmy badań opublikowanych do maja 2025 roku.