پیامهای کلیدی
-
تحریک الکتریکی در افزایش قدرت عضلانی در افراد مبتلا به ضعف پساز وقوع سکته مغزی موثر است.
-
همانطور که فرد دوباره توان حرکتی خود را به دست میآورد و میتواند فعالیتهای روزمره را انجام دهد، افزودن تحریک الکتریکی در طول انجام آن فعالیتها فقط فایده کمی را به همراه دارد.
-
انجام کارآزماییهای بیشتری مورد نیاز است که تحریک الکتریکی را با یک درمان تقویتی دیگر در مدیریت بالینی ضعف عضلانی مقایسه کنند.
تحریک الکتریکی چیست؟
در تحریک الکتریکی، پدهایی به نام الکترود روی پوست قرار گرفته و به یک دستگاه کوچک متصل میشوند تا جریان الکتریکی را به عضله منتقل کرده و عضله منقبض شود.
چگونه از تحریک الکتریکی پساز سکته مغزی استفاده میشود؟
تحریک الکتریکی میتواند به دو روش پساز سکته مغزی استفاده شود. تحریک الکتریکی چرخهای (cyclical electrical stimulation; CES) میتواند روی عضلات ضعیف برای بهبود قدرت عضلات استفاده شود. تحریک الکتریکی عملکردی (functional electrical stimulation; FES) میتواند در طول انجام یک فعالیت روی عضله(ها) استفاده شود تا عملکرد آن فعالیت را بهبود بخشد.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
هدف ما آن بود که بدانیم CES در افزایش قدرت عضلات، بهتر از عدم درمان یا درمان تقویتی دیگر است، و اینکه FES در بهبود عملکرد آن فعالیت، بهتر از عدم درمان یا انجام همان فعالیت بدون تحریک است یا خیر. ما همچنین خواستیم بدانیم که تحریک الکتریکی چه تاثیری بر مشارکت در جامعه و کیفیت زندگی دارد، و آیا با عوارض جانبی همراه است یا خیر.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که به بررسی تاثیرات CES یا FES در بزرگسالان پساز وقوع سکته مغزی پرداختند. سپس نتایج مطالعات را مقایسه و خلاصه کرده و اعتماد خود را به شواهد، براساس عواملی مانند روشهای انجام و حجمنمونه مطالعه، رتبهبندی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
ما 89 مطالعه را یافتیم که در مجموع شامل 2905 بزرگسال دچار سکته مغزی بودند. سی و چهار کارآزمایی با 1176 شرکتکننده به CES، و 55 کارآزمایی با 1729 شرکتکننده به FES پرداختند.
-
در 23 مطالعه، CES در مقایسه با عدم درمان، بهبودی متوسطی را در قدرت عضلانی نشان داد. بیست مورد از این مطالعات بهبودی در عملکرد فعالیتهای روزمره را، مانند دراز کردن دست یا راه رفتن، نیز نشان دادند.
-
فقط یک مطالعه CES را با یک درمان تقویتی دیگر مقایسه کرد، و نتایج آن نامشخص بود.
-
در 12 مطالعه، FES در مقایسه با عدم درمان، بهبودی متوسطی را در توانایی انجام فعالیتها نشان داد.
-
در 35 مطالعه، FES در مقایسه با انجام همان فعالیت بدون تحریک، فقط مزیت اضافی اندکی را نشان داد.
-
بسیاری از مطالعات گزارش نکردند که آیا افراد دچار عوارض جانبی ناشی از تحریک الکتریکی شدند یا خیر. میان مواردی که این اتفاق افتاد، عوارض جانبی کمی گزارش شدند، و هیچکدام جدی نبودند.
-
مطالعات بسیار کمی به بررسی این موضوع پرداختند که تحریک الکتریکی، مشارکت در جامعه یا کیفیت زندگی را بهبود بخشید یا خیر. در نتیجه، ما نمیتوانیم بگوییم که این مداخله بر این پیامدها تاثیری دارد یا خیر.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
ما اطمینان بالا تا متوسط داریم که CES در مقایسه با عدم درمان موثر است، و FES در مقایسه با عدم درمان موثر است، اما FES کمی بهتر از تمرین بهتنهایی است. در مواردی که به شواهد، اطمینان فقط در حد متوسط داشتیم، به دلیل تعداد کم افراد در مطالعات بود.
ما فقط تا حد متوسطی مطمئن هستیم که CES و FES منجر به عوارض جانبی نمیشوند، زیرا مطالعات زیادی این اطلاعات را گزارش نکردند.
به دلیل تعداد کم مطالعات در این مقایسه، اطمینان بسیار کمی به شواهد مربوط به CES در مقایسه با دیگر روشهای تقویت عضلات داریم. ما همچنین اطمینان بسیار کمی به شواهد مربوط به تاثیرات تحریک الکتریکی بر میزان مشارکت در جامعه و کیفیت زندگی داریم، زیرا این پیامدها اغلب در نظر گرفته نشدند.
شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
شواهد تا دسامبر 2024 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات تحریک الکتریکی سیستم حرکتی برای بزرگسالان مبتلا به سکته مغزی.
بهطور خاص، اهداف عبارت بودند از ارزیابی اینکه:
• CES در مقایسه با عدم انجام مداخله/مداخله ساختگی، در افزایش قدرت ارادی موثر است یا خیر، و اگر اینگونه است، به انجام یک فعالیت تسری مییابد یا خیر؛
• CES در مقایسه با دیگر مداخلات تقویتی، در افزایش قدرت ارادی موثر است یا خیر، و اگر اینگونه است، این افزایش به انجام یک فعالیت نیز منتقل میشود یا خیر؛
• FES در مقایسه با عدم انجام مداخله/مداخله ساختگی، در بهبود فعالیت موثر است یا خیر؛
• FES در مقایسه با انجام همان فعالیت بدون تحریک، در بهبود فعالیت موثر است یا خیر.
برای هر مقایسه، تاثیرات آن را بر مشارکت و کیفیت زندگی نیز بررسی کرده، و آسیبهای بالقوه (مانند عوارض جانبی) را شرح دادیم.
روشهای جستوجو
ما CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase، چهار بانک اطلاعاتی دیگر، و دو پایگاه ثبت کارآزمایی را جستوجو کرده، و منابع را برای شناسایی کارآزماییها جهت ورود به این مرور، بررسی کردیم. تاریخ آخرین جستوجو، دسامبر 2024 بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد با قطعیت بالا نشان میدهد که CES در مقایسه با عدم انجام مداخله/مداخله ساختگی، تاثیر متوسطی بر قدرت عضلانی دارد، و این تاثیر به فعالیت نیز منتقل میشود. شواهدی با قطعیت متوسط نشان میدهد FES در مقایسه با عدم انجام مداخله/مداخله ساختگی، احتمالا تاثیر متوسطی بر فعالیت دارد، و شواهدی با قطعیت بالا حاکی از آن است که FES در مقایسه با تمرین همان فعالیت، تاثیر کمی دارد. بنابراین، CES میتواند برای افزایش قدرت عضلانی در افرادی که پساز سکته مغزی دچار ضعف شدند، استفاده شود. بااینحال، شواهد محدودی برای تصمیمگیری در مورد تاثیر CES در مقایسه با دیگر مداخلات برای افزایش قدرت عضلانی وجود دارد. از آنجاییکه فرد پساز سکته مغزی دوباره قدرت حرکت را به دست میآورد و میتواند فعالیتهای روزمره خود را انجام دهد، افزودن تحریک الکتریکی در طول انجام آن فعالیت، فقط مزیت کمی دارد.
حمایت مالی
اعلام نشد.
ثبت
پروتکل در doi.org/10.1002/14651858.CD015338 دردسترس است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
