رفتن به محتوای اصلی

مزایا و خطرات داروهای مورد استفاده برای درمان افزایش خفیف فشار خون چیست؟

Our website will be unavailable on 16 April from 06:00 to 06:30 UTC due to scheduled maintenance. We apologize for any inconvenience and appreciate your patience.

پیام‌های کلیدی

  • در افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون اما بدون بیماری قلبی‌عروقی (مثلا حمله قلبی) یا دیگر خطرات سلامت مرتبط با آن (مثلا دیابت)، داروهای کاهش‌دهنده فشار خون ممکن است خطر مرگ‌ومیر یا خطر ابتلا به بیماری قلبی‌عروقی عمده را کاهش ندهند.

  • داروهای کاهش‌دهنده فشار خون ممکن است خطر وقوع سکته مغزی را کم کنند، اما می‌توانند خطر بروز عوارض جانبی را که منجر به انصراف از مطالعه می‌شوند، افزایش دهند.

  • برای درک تاثیرات استفاده از داروهای کاهش‌دهنده فشار خون در افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون بدون بیماری قلبی‌عروقی یا دیگر خطرات مرتبط با سلامت (مانند دیابت)، انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

فشار خون بالا (hypertension) چیست؟

هیپرتانسیون، همان فشار خون بالا به‌صورت پایدار و مداوم است.

فشار خون بالا چگونه درمان می‌شود؟

بسته به شدت فشار خون بالا و دیگر بیماری‌هایی که ممکن است فرد داشته باشد، فشار خون بالا را می‌توان با یک سبک زندگی سالم از جمله رژیم غذایی و فعالیت بدنی منظم درمان کرد. داروها نیز معمولا تجویز می‌شوند.

ما به دنبال چه یافته‌ای بودیم؟

ما ‌خواستیم مزایا و خطرات استفاده از داروهای تجویزی کاهش‌دهنده فشار خون را در افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون (فشار خون سیستولیک 140 تا 159 میلی‌متر جیوه، فشار خون دیاستولیک 90 تا 99 میلی‌متر جیوه) و بدون بیماری‌های قلبی‌عروقی عمده یا دیگر خطرات مرتبط با سلامت، بشناسیم.

ما چه‌کاری را انجام دادیم؟

ما به دنبال مطالعاتی در مورد داروهای کاهش‌دهنده فشار خون در افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون بودیم تا ببینیم این داروها خطر مرگ‌ومیر و بیماری‌های قلبی‌عروقی عمده (از جمله سکته مغزی و حملات قلبی) را کاهش می‌دهند یا خیر. ما هم‌چنین خطر بروز عوارض جانبی را بررسی کردیم. نتایج این مطالعات را مقایسه و خلاصه کرده و اطمینان خود را به شواهد، براساس عواملی مانند روش‌های انجام و حجم‌نمونه مطالعه، رتبه‌بندی کردیم.

ما به چه نتایجی رسیدیم؟

ما پنج مطالعه را با داده‌های فردی شرکت‌کننده برای 9124 نفر وارد کردیم، 4593 نفر داروهای کاهش‌دهنده فشار خون و 4531 نفر دارونما (placebo؛ درمان ساختگی) دریافت کرده یا درمان نشدند. ما دریافتیم که داروها ممکن است خطر مرگ‌ومیر یا بیماری‌های قلبی‌عروقی عمده را کاهش ندهند. داروهای کاهش‌دهنده فشار خون ممکن است خطر وقوع سکته مغزی را کم کنند. یکی از این مطالعات به بررسی عوارض جانبی نیز پرداخت که منجر به خروج بیماران از مطالعه شد. بااین‌حال، از آنجایی‌که داده‌های فردی شرکت‌کننده را برای آن پیامد نداشتیم، تمام 17,354 شرکت‌کننده آن مطالعه را در آنالیز خود وارد کردیم. داروهای کاهش‌دهنده فشار خون ممکن است خطر بروز عوارض جانبی را که منجر به خروج بیماران از مطالعه می‌شود، افزایش دهند.

نتایج اصلی

مزیت کاهش خطر وقوع سکته مغزی با داروهای ضدفشار خون برای افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون و بدون بیماری قلبی یا بیماری دیگری که خطر ابتلا به بیماری قلبی‌عروقی را افزایش می‌دهد، باید در برابر عوارض جانبی این داروها سنجیده شود.

محدودیت‌های شواهد چه هستند؟

ما به شواهد اطمینان کمی داریم زیرا مطالعات تمام افراد مورد نظر ما را پوشش ندادند؛ مطالعات بسیار کوچک بودند؛ و مطالعات کافی برای اطمینان از نتایج وجود نداشتند. یکی از مطالعاتی که کاهش خطر وقوع سکته مغزی را نشان داد، افراد مبتلا به بیماری کلیوی را بررسی کرد، بنابراین ممکن است برای همه افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون قابل استفاده نباشد. فقط یک مطالعه در مورد عوارض جانبی داروها گزارش داد، و از آنجا که ما به داده‌های هر فرد برای این موضوع دسترسی نداشتیم، مجبور شدیم از نتایج همه شرکت‌کنندگان در آن کارآزمایی استفاده کنیم (نه فقط افراد مبتلا به افزایش خفیف فشار خون و بدون بیماری قلبی‌عروقی).

این شواهد تا چه زمانی به‌روز است؟

شواهد تا جون 2024 به‌روز است.

پیشینه

افرادی که هیچ رویداد قلبی‌عروقی قبلی یا بیماری قلبی‌عروقی ندارند، نماینده جمعیت پیشگیری اولیه هستند. در حال حاضر، فواید و مضرات درمان هیپرتانسیون خفیف در بیماران گروه پیشگیری اولیه مشخص نیست. این مرور شواهد حاصل از کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل شده موجود را بررسی می‌کند.

اهداف

ارزیابی مجدد اثربخشی و خطرات شروع دارودرمانی آنتی‌هیپرتانسیو در بزرگسالان مبتلا به هیپرتانسیون خفیف درمان‌نشده و بدون بیماری قلبی‌عروقی قبلی. هدف اصلی، ارزیابی مجدد خطر مورتالیتی به هر علتی و کل حوادث قلبی‌عروقی (که به عنوان سکته‌های مغزی کشنده و غیرکشنده، انفارکتوس میوکارد، و نارسایی احتقانی قلب تعریف شد) بود. اهداف ثانویه عبارت بودند از ارزیابی مجدد خطر وقوع سکته مغزی (کشنده و غیرکشنده)، بیماری عروق کرونر قلب (انفارکتوس میوکارد کشنده و غیرکشنده و مرگ ناگهانی قلبی) و WDAEها.

روش‌های جست‌وجو

ما پایگاه ثبت تخصصی گروه هیپرتانسیون در کاکرین، CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ ClinicalTrials.gov و پلتفرم بین‌المللی ثبت کارآزمایی‌های بالینی سازمان جهانی بهداشت را از آغاز تا جون 2024 جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

RCTهایی با مدت حداقل 1 سال.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

پیامدهای بررسی شده عبارت بودند از: مورتالیتی، سکته مغزی، بیماری قلبی عروق کرونری (coronary heart disease; CHD)، کل حوادث قلبی‌عروقی (cardiovascular events; CVS)، و خروج از مطالعه به دلیل عوارض جانبی دارو.

نتایج اصلی

از 11 RCT شناسایی شده، 4 مورد با 8912 شرکت‌کننده در این مرور وارد شدند. درمان به مدت 4 تا 5 سال با داروهای ضد فشار خون بالا در مقایسه با دارونما، کل مورتالیتی را کاهش نداد (RR 0.85؛ 95% CI؛ 0.63 تا 1.15). در 7,080 شرکت‌کننده، درمان با داروهای ضد فشار خون بالا در مقایسه با دارونما باعث کاهش بیماری عروق کرونر قلب (RR: 1.12؛ 95% CI؛ 0.80 تا 1.57)، سکته مغزی (RR: 0.51؛ 95% CI؛ 0.24 تا 1.08)، یا کل حوادث قلبی‌عروقی (RR: 0.97؛ 95% CI؛ 0.72 تا 1.32) نشد. قطع مصرف دارو به دلیل بروز عوارض جانبی با درمان دارویی افزایش یافت (RR: 4.80؛ 95% CI؛ 4.14 تا 5.57)، افزایش خطر مطلق (Absolute risk increased; ARI)؛ 9%.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

در افراد مبتلا به هیپرتانسیون خفیف درمان‌نشده و بدون بیماری قلبی‌عروقی، شروع تک‌درمانی یا درمان افزایشی با داروهای آنتی‌هیپرتانسیو ممکن است مورتالیتی به هر علتی، کل حوادث قلبی‌عروقی یا بیماری عروق کرونر قلب را در مقایسه با افرادی که دارونما دریافت کرده یا هیچ درمانی را دریافت نکردند، کاهش ندهد. ممکن است کاهش در وقوع سکته مغزی دیده شود، اما احتمال افزایش WDAEها نیز وجود دارد.

حمایت مالی

CIHR Grant به گروه مروری هیپرتانسیون و گرنت وزارت سلامت British Columbia به طرح ابتکار درمانی (Therapeutics Initiative).

ثبت

پروتکل (2007): doi.org/10.1002/14651858.CD006742.

مرور اصلی (2012): doi.org/10.1002/14651858.CD006742.pub2.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Wang D, Wright JM, Adams SP, Cundiff DK, Gueyffier F, Grenet G, Ambasta A. Pharmacotherapy for mild hypertension. Cochrane Database of Systematic Reviews 2026, Issue 4. Art. No.: CD006742. DOI: 10.1002/14651858.CD006742.pub4.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید