Monoterapia topiramatem w leczeniu młodzieńczej padaczki mioklonicznej

Tłumaczenie nieaktualne. Kliknij tutaj aby zobaczyć aktualną wersję przeglądu w języku angielskim.

Wprowadzenie

Młodzieńcza padaczka miokloniczna (JME) charakteryzuje się mimowolnymi (niekontrolowanymi) skurczami mięśni barków i ramion po przebudzeniu, często rozpoczynającymi się w dzieciństwie.

Charakterystyka badania

Przeszukaliśmy naukowe bazy danych w celu odnalezienia badań klinicznych, w których porównywano lek przeciwpadaczkowy - topiramat i placebo (leczenie pozorowane) lub inny lek przeciwpadaczkowy w leczeniu chorych na JME. Naszym celem była ocena jak skuteczny jest topiramat oraz czy z jego stosowaniem wiążą się jakieś skutki uboczne. Dane są aktualne do lutego 2017 roku.

Główne wyniki

Włączyliśmy i analizowaliśmy 3 badania z randomizacją (badania kliniczne, w których uczestnicy są losowo przydzielani do jednej z dwóch lub więcej grup) obejmujące łącznie 83 uczestników. Wydaje się, że topiramat jest lepiej tolerowany niż walproinian, ale nie jest od niego skuteczniejszy. W oparciu o wyniki niewielkiej grupy badanych osób, wydaje się, że topiramat działa lepiej niż placebo.

Jakość danych naukowych

Jakość danych naukowych pochodzących z badań była bardzo niska a wyniki należy interpretować z dużą ostrożnością. Niezbędne jest przeprowadzenie w przyszłości dobrze zaprojektowanych, podwójnie zaślepionych (uczestnicy ani badacze nie wiedzą, które leczenie jest stosowane aż do czasu zebrania wyników) badań z randomizacją obejmujących dużą liczbę uczestników, które pozwolą ocenić jak skuteczne i dobrze tolerowane jest stosowanie topiramatu u chorych na JME.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Magdalena Koperny Redakcja: Karolina Moćko, Małgorzata Bała

Share/Save