کدام روش برای القای زایمان در زنان باردار در هفته 37 بارداری یا پس‌از آن بهتر است؟

پیام‌های کلیدی

یافته‌های حاصل از مطالعاتی که شامل زنانی بدون سابقه قبلی زایمان سزارین بودند و مطالعاتی شامل ترکیبی از زنان با یا بدون سابقه قبلی زایمان سزارین (که اکثر آن‌ها سابقه زایمان سزارین نداشتند):

• مشخص نیست کدام‌یک از روش‌های القای زایمان بهتر از قرار دادن میزوپروستول با دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) داخل واژن در دستیابی به زایمان طبیعی در عرض 24 ساعت عمل می‌کنند، خطر زایمان سزارین را به دلیل نگرانی در مورد سلامت نوزاد کاهش می‌دهند، و از مرگ نوزاد پیشگیری می‌کنند.

• دهنده‌های اکسید نیتریک، گشادکننده‌های اسمزی دهانه رحم، کاتترهای بالون و مصرف دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) میزوپروستول خوراکی در مقایسه با دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) میزوپروستول واژینال، احتمالا به کاهش خطر انقباضات بیش‌از حد رحم که می‌تواند برای نوزاد مضر باشد، کمک می‌کنند.

• انجام تحقیقات آینده برای ارتقای سطح اعتماد ما به شواهد مورد نیاز است.

القای زایمان چیست؟

القای زایمان فرایند شروع زایمان با استفاده از روش‌های دارویی است، که اغلب اگر بارداری از تاریخ مقرر فراتر رود یا نگرانی‌هایی در مورد سلامت مادر یا نوزاد وجود داشته باشد، مورد نیاز است. پنج نوع روش القای زایمان وجود دارند که در زیر توضیح داده شدند.

• روش‌های دارویی (داروهای هورمونی مانند میزوپروستول، دینوپروستون و اکسی‌توسین به صورت واژینال، خوراکی (از طریق دهان) یا داخل وریدی)

• روش‌های مکانیکی (معمولا یک کاتتر بالون‌دار از طریق واژن وارد می‌شود تا دهانه رحم را گشاد (باز) کند)

• روش‌های جراحی (به عنوان آمنیوتومی (amniotomy) شناخته می‌شود، این روش شامل پارگی عمدی غشاء («پاره کردن کیسه آب») است)

• روش‌های ترکیبی (استفاده از دارو و تکنیک‌های مکانیکی یا جراحی برای بهبود اثربخشی)

• روش‌های جایگزین (مانند طب سوزنی و مکمل‌های گیاهی).

ما به دنبال چه یافته‌ای بودیم؟

ما ‌خواستیم بدانیم که موثرترین و بی‌خطرترین روش القای زایمان برای زنان باردار در هفته 37 بارداری یا پس‌از آن با یک نوزاد زنده چیست.

ما چه‌کاری را انجام دادیم؟

ما به دنبال مطالعاتی بودیم که روش‌های القای زایمان را در زنان در هفته 37 بارداری یا پس‌از آن مقایسه کردند. ما روش‌های توصیه‌شده در دستورالعمل‌های بین‌المللی القای زایمان و در مرورهای قبلی کاکرین را بررسی کردیم. نتایج مطالعات را مقایسه و خلاصه کرده و اطمینان خود را نسبت به شواهد، براساس عواملی مانند روش‌های انجام و حجم‌نمونه مطالعه، رتبه‌بندی کردیم.

ما به چه نتایجی رسیدیم؟

ما 106 مطالعه را شامل 30,348 زن از 35 کشور بررسی کردیم که 13 روش القای زایمان و یک مداخله کنترل (بدون روش معمول القای زایمان یا سیاست انتظار (مدیریت انتظار)) را ارزیابی کردند.

این مطالعات شامل گروه‌های زیر از زنان بودند.

• بیشتر مطالعات بر زنانی متمرکز بودند که قبلا زایمان سزارین نداشتند.

• دو مطالعه به‌طور خاص فقط زنانی را با سابقه قبلی زایمان سزارین وارد کردند.

• هفت مطالعه شامل ترکیبی از زنان (با و بدون سابقه قبلی زایمان سزارین، که اکثر آن‌ها سابقه زایمان سزارین نداشتند) بودند.

  • سه مطالعه به وضوح گزارش دادند که شامل ترکیبی از زنان بودند.

  • چهار مطالعه این اطلاعات را گزارش نکردند؛ بااین‌حال، از آنجا که بیش‌از نیمی از زنان، مادران بار اول بودند، ما فرض کردیم که این مطالعات نیز شامل ترکیبی از زنانی بودند که اکثر آن‌ها سابقه زایمان سزارین نداشتند.

ما روش‌های زیر را ارزیابی کردیم.

• هشت روش دارویی: دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) میزوپروستول که از طریق خوراکی، واژینال یا زیرزبانی/گونه‌ای (داخل دهان) تجویز شد؛ شیاف واژینال میزوپروستول با رهش کنترل‌شده (وسیله شبیه تامپون)؛ دینوپروستون (ژل/قرص واژینال یا شیاف واژینال با رهش کنترل‌شده)؛ اکسی‌توسین؛ و دهنده‌های اکسید نیتریک

• دو روش مکانیکی: کاتترهای بالون و گشادکننده‌های اسمزی دهانه رحم

• سه روش ترکیبی: اکسی‌توسین با آمنیوتومی؛ کاتتر بالون با اکسی‌توسین؛ و کاتتر بالون با دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) میزوپروستول

یافته‌های زیر نتایج چهار پیامد کلیدی ما را میان زنانی بدون سابقه قبلی زایمان سزارین و ترکیبی از زنانی که سابقه زایمان سزارین داشتند یا نداشتند، خلاصه می‌کنند: عدم موفقیت در زایمان طبیعی در عرض 24 ساعت، انجام زایمان سزارین به دلیل نگرانی در مورد سلامت نوزاد، انقباضات رحمی که می‌توانند نوزاد را دچار مشکل کنند، و مرگ نوزاد.

• هیچ شواهد بارزی وجود نداشت که نشان دهد کدام روش برای پیامدهای کلیدی مانند عدم موفقیت در زایمان طبیعی در عرض 24 ساعت، زایمان سزارین به دلیل نگرانی در مورد سلامت نوزاد و مرگ نوزاد، موثرتر از شیاف واژینال میزوپروستول با دوز کم (≤ 50 میکروگرم) است.

• دهنده‌های اکسید نیتریک، گشادکننده‌های اسمزی، کاتترهای بالون و مصرف خوراکی میزوپروستول با دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) در مقایسه با دوز پائین (≤ 50 میکروگرم) شیاف میزوپروستول در واژن، احتمالا خطر انقباضات بیش‌از حد رحم را که می‌تواند برای نوزاد مضر باشد، کاهش می‌دهند.

برای نشان دادن بی‌خطرترین و موثرترین روش القای زایمان برای زنانی که قبلا زایمان سزارین شده‌اند، شواهد کافی وجود ندارد.

محدودیت‌های شواهد چه هستند؟

ما به شواهد، عمدتا اطمینان متوسط ​​تا کمی داریم. اعتماد ما به دلیل مشکلات مربوط به روش‌های انجام مطالعه و به دلیل عدم وجود مطالعات کافی برای اطمینان از نتایج، کاهش یافت. بسیاری از مطالعات، عوارض جانبی جدی را برای زنان و نوزادان، مانند مرگ نوزاد و انقباضات بیش‌از حد رحم که می‌توانند برای نوزاد مضر باشد، جمع‌آوری یا گزارش نکردند. در نهایت، این مطالعات تمام روش‌های القای زایمان مورد نظر ما را برای پیامدهای برنامه‌ریزی‌شده‌ بررسی نکردند.

شواهد تا چه زمانی به‌روز است؟

شواهد تا 1 فوریه 2023 به‌روز است.