Welke methode werkt het best om de bevalling op te wekken bij zwangere vrouwen vanaf 37 weken?

Belangrijkste boodschappen

Resultaten van onderzoeken bij vrouwen zonder eerdere keizersnede, en onderzoeken bij zowel vrouwen met als zonder eerdere keizersnede (waarbij de meesten geen eerdere keizersnede hadden ondergaan):

• Het is onduidelijk of een van de methoden voor het opwekken van de bevalling beter werkte dan het inbrengen van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol in de vagina om een vaginale bevalling binnen 24 uur te bereiken, om het risico op een keizersnede vanwege zorgen over het welzijn van de baby te verminderen, en om het overlijden van de baby te voorkomen.

• Stikstofmonoxide-donoren, osmotische dilatatoren (om de baarmoederhals te verwijden), ballonkatheters en het oraal innemen van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol verminderen waarschijnlijk het risico op overmatige baarmoedercontracties die de baby in nood kunnen brengen, in vergelijking met het vaginaal inbrengen van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol.

• Er is verder onderzoek nodig om de betrouwbaarheid van de bevindingen te vergroten.

Wat is het opwekken van de bevalling?

Het opwekken van de bevalling is het proces waarbij de bevalling met medische middelen op gang wordt gebracht. Dit kan nodig zijn als de zwangerschap de uitgerekende datum overschrijdt of als er zorgen zijn over de gezondheid van de moeder of de baby. Er zijn vijf methoden om de bevalling op te wekken, die hieronder worden beschreven.

• Medicijnen (hormonale geneesmiddelen zoals misoprostol, dinoprostone en oxytocine worden vaginaal, oraal (via de mond) of intraveneus (in een ader) toegediend)

• Mechanisch (meestal wordt er via de vagina een ballonkatheter ingebracht om de baarmoederhals te verwijden (te openen))

• Chirurgisch (ook wel amniotomie genoemd; hierbij wordt het vruchtwatervlies opzettelijk doorgeprikt)

• Combinatiebehandelingen (waarbij zowel medicijnen als mechanische of chirurgische technieken worden gebruikt om de effectiviteit te vergroten)

• Alternatieve behandelmethoden (zoals acupunctuur en kruidensupplementen).

Wat wilden we onderzoeken?

We wilden weten wat de meest effectieve en veiligste methode is om de bevalling op te wekken bij zwangere vrouwen van 37 weken of ouder die een levend kindje dragen.

Wat hebben we gedaan?

We hebben gezocht naar onderzoeken waarin methoden voor het opwekken van de bevalling bij vrouwen van 37 weken zwangerschap of ouder met elkaar werden vergeleken. We hebben gekeken naar methoden die worden aanbevolen in internationale richtlijnen en eerdere Cochrane-reviews. We vergeleken de resultaten van de studies en vatten ze samen. We beoordeelden ons vertrouwen in het bewijs op basis van factoren zoals onderzoeksmethoden en het aantal deelnemers.

Wat hebben we gevonden?

We bekeken 106 onderzoeken met in totaal 30.348 vrouwen uit 35 landen. De studies beoordeelden 13 methoden voor het opwekken van de bevalling en één controlegroep (geen routinematige bevallingsopwekking of een afwachtend beleid).

De onderzoeken hadden betrekking op de volgende groepen vrouwen.

• De meeste onderzoeken richtten zich op vrouwen zonder eerdere keizersnede.

• In twee onderzoeken werden specifiek alleen vrouwen opgenomen die eerder een keizersnede hadden ondergaan.

• In zeven onderzoeken nam een gemengde groep vrouwen deel (met en zonder eerdere keizersnede, waarbij de meesten geen eerdere keizersnede hadden ondergaan)

  • In drie onderzoeken werd duidelijk vermeld dat er een gemengde groep vrouwen aan deelnam.

  • In vier onderzoeken werd deze informatie niet vermeld; omdat meer dan de helft van de vrouwen voor het eerst moeder werd, zijn we ervan uitgegaan dat ook deze onderzoeken een mix van vrouwen omvatten, waarvan de meesten geen eerdere keizersnede hadden ondergaan.

We hebben de volgende methoden geëvalueerd.

• Acht soorten medicijnen: een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol, toegediend via mond, vagina of mondholte (onder de tong of in de wang); een vaginaal pessarium met misoprostol met gereguleerde afgifte (een tamponachtig hulpmiddel); dinoproston (vaginale gel/tablet of vaginaal pessarium met gereguleerde afgifte); oxytocine; en stikstofmonoxide-donoren

• Twee mechanische methoden: ballonkatheters en osmotische dilatatoren (om baarmoederhals te verwijden)

• Drie combinatiemethoden: oxytocine in combinatie met het breken van de vliezen; ballonkatheter in combinatie met oxytocine; en ballonkatheter in combinatie met een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol

De volgende bevindingen geven een overzicht van de resultaten voor onze vier belangrijkste uitkomsten bij vrouwen zonder eerdere keizersnede en bij een groep vrouwen met en zonder eerdere keizersnede: geen vaginale bevalling binnen 24 uur, een keizersnede vanwege zorgen over het welzijn van de baby, weeën die de baby in nood kunnen brengen, en het overlijden van de baby.

• Er waren geen duidelijke aanwijzingen dat een bepaalde methode effectiever is dan vaginale toediening van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol voor belangrijke uitkomsten zoals geen vaginale bevalling binnen 24 uur, een keizersnede vanwege zorgen over het welzijn van de baby en het overlijden van de baby.

• In vergelijking met vaginale toediening van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol verminderen stikstofmonoxide-donoren, osmotische dilatatoren, ballonkatheters en orale inname van een lage dosis (≤ 50 μg) misoprostol waarschijnlijk het risico op overmatige samentrekkingen van de baarmoeder (weeën) die de baby in nood kunnen brengen.

Er is onvoldoende bewijs om aan te geven wat de veiligste en meest effectieve methode voor het opwekken van de bevalling is bij vrouwen die eerder een keizersnede hebben ondergaan.

Wat zijn de beperkingen van het bewijs?

We hebben over het algemeen matig tot weinig vertrouwen in het bewijsmateriaal. Ons vertrouwen werd verminderd door problemen met de onderzoeksmethoden en omdat er onvoldoende onderzoeken waren om zekerheid te hebben over de resultaten. In veel onderzoeken werden ernstige bijwerkingen voor vrouwen en baby’s, zoals het overlijden van de baby en overmatige baarmoedercontracties die de baby in nood kunnen brengen, niet geregistreerd of gerapporteerd. Ten slotte werd in de onderzoeken niet gekeken naar alle methoden voor het opwekken van de bevalling waarin wij geïnteresseerd waren voor onze beoogde uitkomsten.

Hoe recent is dit bewijs?

Het bewijs is up-to-date tot 1 februari 2023.