Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów w leczeniu chorych na mukowiscydozę

Tłumaczenie nieaktualne. Kliknij tutaj aby zobaczyć aktualną wersję przeglądu w języku angielskim.

Pytanie przeglądu

Dokonaliśmy przeglądu i oceny danych naukowych, dotyczących skuteczności stosowania wziewnych glikokortykosteroidów u chorych na mukowiscydozę.

Wprowadzenie

Nawracające zakażenia dróg oddechowych są przyczyną zapalenia i uszkodzenia płuc, które w dłuższym okresie czasu stanowią najczęstszą przyczynę zgonu u chorych na mukowiscydozę. Wziewne glikokortykosteroidy często stosuje się w leczeniu stanu zapalnego, mogą one jednak powodować pewne objawy niepożądane. Niektóre z tych objawów są mniej poważne, jak na przykład pleśniawki w jamie ustnej. Inne mogą być bardziej poważne, jak na przykład spowolnienie wzrastania u dzieci. Jest to aktualizacja wcześniejszego przeglądu.

Data wyszukiwania

Ostatnie wyszukiwanie danych naukowych przeprowadzono 15 sierpnia 2016 r.

Charakterystyka badań

W niniejszej aktualizacji przeglądu oceniano 13 badań, w których stosowano wziewne glikokortykosteroidy u 506 chorych na mukowiscydozę w wieku od 6 do 55 lat. Trzy badania obejmowały jedynie dzieci, cztery dotyczyły dorosłych, a kolejne cztery obejmowały zarówno dzieci jak i dorosłych. W dwóch badaniach nie podano informacji na temat wieku uczestników. Czynność płuc oraz stopień zaawansowania choroby wśród badanych różniły się w poszczególnych badaniach. Jedynie w dwóch badaniach podano informację na temat mutacji genetycznych u uczestników. Wszystkie badania przeprowadzono w Europie. W 10 badaniach wszyscy uczestnicy pozostawali w tych samych grupach badanych aż do terminu zakończenia badania (tj. w grupie otrzymującej aktywne leczenie, w grupie, w której nie stosowano żadnego leczenia lub w grupie otrzymującej placebo - substancję wyglądającą identycznie jak glikokortykosteroidy, ale która nie zawierała substancji aktywnych). W 3 badaniach uczestnicy zmieniali grupy w połowie badania. W większości badań uczestnicy rozpoczynali przyjmowanie steroidów albo placebo na początku badania. W jednym badaniu pacjenci już wcześniej stosowali steroidy - u połowy z nich dalej stosowano to leczenie, a u pozostałych zaczęto podawać placebo, przerywając tym samym terapię. Czas trwania badań wynosił od 3 tygodni do 2 lat.

Główne wyniki

Badania kliniczne nie dowiodły, że stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów zmniejsza stan zapalny w płucach u chorych na mukowiscydozę. W jednym badaniu wykazano, że leki te mogą spowalniać wzrastanie u dzieci, jeżeli stosuje się je w dużych dawkach. Dodatkowo wykazano, że zaprzestanie stosowania wziewnych glikokortykosteroidów pod okiem specjalistów w leczeniu mukowiscydozy, może być bezpieczne u pacjentów, którzy wcześniej przez pewien czas stosowali takie leczenie.

Jakość danych naukowych

Z powodu braku informacji nie zawsze byliśmy w stanie ocenić, czy sposób w jaki zaprojektowano lub przeprowadzono badania mógł wpłynąć na nasze zaufanie do przedstawionych wyników. Jedynie w dwóch badaniach podano dokładne informacje na temat tego, w jaki sposób zapewniono uczestnikom równe szanse przydziału do grupy badanej lub grupy otrzymującej placebo. Tylko w pięciu badaniach podano informacje dotyczące tego, w jaki sposób upewniono się, że osoby rekrutujące uczestników nie wiedziały, do której z grup zostaną przydzieleni. W większości przypadków wydawało nam się, że po rozpoczęciu badania uczestnicy lub ich lekarze nie wiedzieli czy stosowane są steroidy czy placebo. Mieliśmy jednak pewne zastrzeżenia co do pięciu badań, które nie zostały opublikowane w czasopismach, gdzie zostałyby poddane procesowi recenzji przez ekspertów. Nie jesteśmy pewni, w jaki sposób mogłoby to wpłynąć na stopień naszego zaufania do tych wyników.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Mateusz Wasylewski Redakcja: Karolina Moćko

Share/Save