پیامهای کلیدی
-
برنامههای آموزش احیای نوزاد (newborn resuscitation training; NRT) ممکن است مرگومیر نوزادان را در 28 روز نخست زندگی پساز تولد، عمدتا در 24 ساعت اول و 7 روز نخست پساز تولد، کاهش دهند.
-
هنوز انجام مطالعاتی لازم است تا مشخص شود که NRT، بروز آسیب مغزی یا مشکلات مزمن رشد و تکامل را در نوزادان پساز احیا کاهش میدهد یا خیر.
آموزش احیا در بدو تولد تا چه اندازه مهم است؟
نوزادان ممکن است در بدو تولد به احیا (کمکهای اولیهای که در صورت عدم تنفس یا ضربان قلب یا ناکافی بودن آنها انجام میشود) نیاز داشته باشند. حدود 1 مورد از هر 10 نوزاد رسیده (ترم) برای شروع تنفس فقط به اقدامات سادهای مانند خشک کردن و تحریک نیاز دارند. حدود 1 مورد از هر 20 نوزاد به حمایت بیشتر، از جمله تنفس کمکی، نیاز دارند. تعداد کمتری از نوزادان به اقدامات شدیدتری مانند لوله تنفسی، فشردن قفسه سینه یا داروهای اورژانسی نیاز پیدا میکنند. تفاوت در سلامت نوزادان میتواند بر میزان پاسخ آنها به احیا تاثیر بگذارد. برای مثال، نوزادانی که خیلی زود متولد میشوند، بیشتر احتمال دارد که در بدو تولد به کمک پزشکی مانند کمک به تنفس یا دیگر مراقبتهای نجاتبخش نیاز داشته باشند.
برنامههای مختلف آموزش احیای نوزاد (NRT) وجود دارند که ارائهدهندگان خدمات درمانی را، از جمله پزشکان، ماماها، پرستاران و دیگران، هدف قرار میدهد. مشخص نیست این برنامههای آموزشی، مرگومیر نوزادان را کاهش میدهند یا از وقوع آسیب مغزی یا مشکلات مزمن رشد و تکامل ناشی از کمبود اکسیژن پیشگیری میکنند. مرور ما در سال 2015 نشان داد که پساز آموزش، کاهشی در مرگومیر نوزادان مشاهده شد، اما هیچ مطالعهای به آسیب مغزی یا مشکلات رشد و تکامل نپرداخت. در این بهروزرسانی، ما خواستیم بدانیم که مطالعات جدید از یافتههای ما در مورد کاهش مرگومیر نوزادان پشتیبانی میکنند و مطالعهای در مورد آسیب مغزی و مشکلات مزمن رشد و تکامل، گزارشی را ارائه داد یا خیر.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
هدف ما آن بود که بدانیم برنامههای NRT، مرگومیر را در 28 روز نخست زندگی پساز تولد، از جمله مرگومیر در 24 ساعت اول، 7 روز نخست زندگی و بین 8 و 28 روز پساز تولد، کاهش میدهند یا خیر، و اینکه برنامههای NRT احتمال وقوع آسیب مغزی یا مشکلات مزمن رشد و تکامل را در نوزادان کم میکنند یا خیر.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که آموزش احیا را برای ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت، از جمله پزشکان، ماماها، پرستاران و دیگر افرادی که در زایمانها شرکت میکنند، بررسی کردند. ما مطالعاتی را وارد کردیم که در مورد مرگومیر نوزادان و/یا آسیب مغزی یا مشکلات رشد و تکامل، گزارش دادند. ما مطالعاتی را بررسی کردیم که برنامههای NRT را با عدم آموزش یا با آموزش بسیار پایه و ابتدایی مقایسه کردند. ما همچنین مطالعاتی را بررسی کردیم که برنامههای NRT را بهتنهایی در مقابل برنامههای NRT با اجزای کمکی، مانند آموزشهای تکمیلی (تقویتی)، مقایسه کردند.
نتایج مطالعات را مقایسه و جمعبندی کرده و میزان اطمینان خود را نسبت به شواهد، براساس عواملی مانند روشهای انجام و حجمنمونه مطالعه، رتبهبندی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
اگرچه ما 27 مطالعه (528,366 نوزاد) را در این مرور وارد کردیم، فقط 1 تا 4 مطالعه در هر نتیجهای، نقش داشتند.
-
شواهد حاصل از مطالعات در کشورهای فقیر نشان میدهد که NRT، در مقایسه با عدم آموزش، احتمالا مرگومیر نوزادان را در 24 ساعت نخست و 7 روز اول زندگی کاهش میدهد.
-
شواهد حاصل از انجام مطالعات در کشورهای فقیر حاکی از آن است که NRT، در مقایسه با آموزش بسیار پایه و ابتدایی، ممکن است مرگومیر نوزادان را در 28 روز نخست زندگی کاهش دهد و احتمالا میزان مرگومیر نوزادان را در 24 ساعت اول و 7 روز نخست زندگی کم میکند. NRT، در مقایسه با آموزش بسیار پایه و ابتدایی، ممکن است مرگومیر نوزادان را بین 8 تا 28 روز ابتدای زندگی کاهش ندهد.
-
مشخص نیست NRT همراه با آموزش تکمیلی بر مرگومیر نوزادان در 28 روز نخست زندگی تاثیر میگذارد یا خیر.
-
هیچ مطالعهای بررسی نکرد که NRT، وقوع آسیب مغزی یا مشکلات مزمن رشد و تکامل را در نوزادان پساز احیا کاهش میدهد یا خیر.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
ما به شواهد، اطمینان متوسط تا بسیار پائین داریم. اعتماد ما به شواهد محدود است زیرا مطالعات شامل انواع مختلفی از شرکتکنندگان و مداخلات بودند. همچنین، فقط تعداد کمی از مطالعات در هر نتیجه نقش داشتند؛ افراد در مطالعات میدانستند که کدام درمان را دریافت کردهاند؛ و برخی از افراد در مطالعات در طول پیگیری از مطالعه حذف شدند. بیشتر مطالعات در شرایطی با منابع محدود انجام شدند، بنابراین نتایج آنها ممکن است در کشورهای ثروتمند مانند کشورهای توسعهیافته صدق نکنند.
شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
این مطالعه، در واقع مرور قبلی را بهروز میکند. شواهد تا جون 2025 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
حدود 10% از همه نوزادان تازه متولد شده، در بدو تولد نیاز به احیا دارند. آموزش ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت در برنامههای آموزشی رسمی استاندارد شده احیای نوزادان (standardised formal neonatal resuscitation training; SFNRT)، ممکن است پیامدهای نوزادی را بهبود بخشد. بخش قابلتوجهی از منابع مراقبتهای سلامت صرف SFNRT میشوند.
اهداف
تعیین اینکه برنامههای SFNRT مرگومیر و عوارض نوزادان را کاهش میدهند، رفتار کار گروهی را بهبود میبخشند، یا کسب و حفظ دانش و مهارتها را ارتقا میدهند یا خیر.
روشهای جستوجو
ما CENTRAL؛ MEDLINE، سه بانک اطلاعاتی دیگر، و دو پایگاه ثبت کارآزمایی را همراه با بررسی منابع، استنادات و بررسی اشتباهات/انکار مقالات، برای شناسایی مطالعات مناسب برای ورود در این مرور، جستوجو کردیم. تاریخ آخرین جستوجو، جون 2025 بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی شده یا کارآزماییهای شبه-تصادفیسازی شده شامل کارآزماییهای خوشهای-تصادفیسازی شده، که به مقایسه یک SFNRT با عدم استفاده از SFNRT، اضافهشده به SFNRT یا انواع SFNRT، و گزارش حداقل یکی از پیامدهای مشخصشده ما پرداختند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده، اطلاعات را بهطور مستقل از هم استخراج کرده و آنالیزهای آماری را شامل خطر نسبی (RR) تیپیکال، تفاوت خطر (risk difference; RD)، تفاوت میانگین (MD)، و تعداد افراد مورد نیاز جهت درمان تا حصول یک پیامد مفید بیشتر (number needed to treat for an additional beneficial outcome; NNTB) یا یک پیامد مضر بیشتر (NNTH) (همه با 95% فاصله اطمینان (CI)) انجام دادند. کارآزماییهای خوشهای-تصادفیسازی شده را با استفاده از واریانس معکوس ژنریک و روشهای تجزیهوتحلیل تقریبی آنالیز کردیم.
نتایج اصلی
دو کارآزمایی مبتنی بر جامعه و سه کارآزمایی مبتنی بر افراد را شناسایی کردیم که تاثیر SFNRT را در مقایسه با عدم استفاده از SFNRT ارزیابی کردند. شواهدی با کیفیت بسیار پائین از یک مطالعه، حاکی از بهبود در کسب دانش (RR: 5.96؛ 95% CI؛ 3.60 تا 9.87) و مهارتها (RR: 170؛ 95% CI؛ 10.8 تا 2711) و حفظ دانش (RR: 3.60؛ 95% CI؛ 2.43 تا 5.35) بوده و مطالعه دیگر، بهبود را در نمرات احیا و رفتار نشان داد.
سه کارآزمایی خوشهای-تصادفیسازی شده مبتنی بر جامعه را در کشورهای در حال توسعه شناسایی کردیم که SFNRT را با آموزش احیای اولیه (Early Newborn Care) مقایسه کردند. در این شرایط، شواهدی با کیفیت متوسط وجود داشت که SFNRT موجب کاهش مورتالیتی زودرس نوزادی شد (تیپیکال RR؛ 0.88؛ 95% CI؛ 0.78 تا 1.00؛ سه مطالعه؛ 66,162 نوزاد) و هنگامی که توسط روش تخمینی تجزیهوتحلیل، آنالیز شد (تیپیکال RR؛ 0.85؛ 95% CI؛ 0.75 تا 0.96؛ 0.0044- :RD؛ 95% CI؛ 0.0082- تا 0.0006-؛ NNTB: 227؛ 95% CI؛ 122 تا 1667). شواهدی با کیفیت پائین از یک کارآزمایی نشان داد که SFNRT ممکن است مورتالیتی 28 روزه را کاهش دهد (تیپیکال RR؛ 0.55؛ 95% CI؛ 0.33 تا 0.91) اما تاثیر آن بر مورتالیتی دیررس نوزادی نامطمئنتر بود (تیپیکال RR؛ 0.47؛ 95% CI؛ 0.20 تا 1.11). هیچکدام از عوارض نوزادی تعریف شده قبلی ما گزارش نشدند. هیچ مطالعه تصادفیسازی شدهای را در کشورهای توسعهیافته شناسایی نکردیم.
دو کارآزمایی را پیدا کردیم که SFNRT را همرا با آموزش تیمی با SFNRT مقایسه کردند. آموزش کار گروهی کارآموزان پزشک با شبیهسازی، ممکن است هرگونه رفتار کار گروهی (ارزیابی شده بر اساس فراوانی) را افزایش داده (MD؛ 2.41؛ 95% CI؛ 1.72 تا 3.11) و مدت احیا را کاهش دهد (MD؛ 149.54-؛ 95% CI؛ 214.73- تا 84.34-) اما ممکن است به تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در نمرات Neonatal Resuscitation Program (NRP) منتهی شود (MD؛ 1.40؛ 95% CI؛ 2.02- تا 4.82؛ 98 شرکتکننده؛ شواهد با کیفیت پائین).
دو کارآزمایی را شناسایی کردیم که SFNRT را با دورههای تقویتی با SFNRT مقایسه کردند. مشخص نیست که دورههای تقویتی باعث ارتقای حفظ دانش احیا میشوند یا خیر (84 شرکتکننده، شواهد با کیفیت بسیار پائین)، اما ممکن است مهارتهای پروسیجرال و رفتاری را بهتر کنند (40 شرکتکننده، شواهد با کیفیت بسیار پائین).
دو کارآزمایی را در زمینه ابزار پشتیبانی از تصمیمگیری شناسایی کردیم، یکی روی ابزار کمک-شناختی که نمرات احیا را تغییر نداد و دیگری روی ابزار الکترونیکی پشتیبانی از تصمیمگیری که فراوانی تصمیمهای صحیح را در مورد ونتیلاسیون با فشار مثبت، فشردهسازیهای قلبی و فراوانی تعدیلهای کسری از اکسیژن دمی (FiO2) بهبود بخشید (97 شرکتکننده، شواهد با کیفیت بسیار پائین).
نتیجهگیریهای نویسندگان
SFNRT، در مقایسه با عدم آموزش، احتمالا مرگومیر را در 24 ساعت نخست زندگی و در 7 روز نخست زندگی کاهش میدهد. SFNRT، در مقایسه با آموزش احیای اولیه، ممکن است مرگومیر را در 28 روز نخست زندگی کاهش دهد، احتمالا مرگومیر را در 24 ساعت و 7 روز نخست زندگی کم میکند، اما ممکن است مرگومیر دیرهنگام نوزادان را کاهش ندهد. مشخص نیست SFNRT همراه با تقویتکنندهها، مرگومیر را در 28 روز نخست زندگی تحت تاثیر قرار میدهد یا خیر. این بهروزرسانی، یافتههای مرور سال 2015 را در مورد کاهش مرگومیر نوزادان تائید میکند، اما هیچ گزارشی را در مورد عوارض نوزادی، بهویژه انسفالوپاتی هیپوکسیک ایسکمیک و پیامدهای تکامل سیستم عصبی شناسایی نکرد.
حمایت مالی
این مرور کاکرین، منبع حمایت مالی اختصاصی نداشت.
ثبت
پروتکل (2011): DOI: 10.1002/14651858.CD009106. مرور اولیه (2015): DOI: 10.1002/14651858.CD009106.pub2.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
