การโทรศัพท์เพื่อให้ความรู้และการสนับสนุนด้านจิตสังคมสำหรับผู้ดูแลผู้ป่วย

ความเป็นมา

ผู้ดูแลที่ให้การดูแลสมาชิกในครอบครัว, เพื่อนหรือเพื่อนบ้านมีประสบการณ์แตกต่างกัน ผู้ดูแลบางคนอาจพบว่าการเตรียมพร้อมและการสนับสนุนจากมืออาชีพเป็นสิ่งจำเป็น การทบทวนนี้ ตรวจสอบว่าการสนับสนุนทางโทรศัพท์โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพมีประโยชน์ในเชิงบวกต่อผลลัพธ์ที่หลากหลายรวมถึงคุณภาพชีวิต, ภาระ (ความเครียดหรือภาระ) ทักษะ (เช่น การแก้ปัญหา) สุขภาพจิต (เช่น ภาวะซึมเศร้า) ความรู้, สุขภาพกาย, หน้าที่ในครอบครัว, ความพึงพอใจหรือค่าใช้จ่ายสำหรับผู้ดูแลที่ไม่ได้รับค่าตอบแทนในชุมชน การสนับสนุนทางโทรศัพท์เป็นสิ่งที่ส่งผ่านทางโทรศัพท์และออกแบบมาเพื่อให้ความรู,้ คำแนะนำหรือช่วยให้ผู้ดูแลให้สามารถจัดการความเป็นอยู่ของตนเองหรือผู้ที่เขาดูแล ป็นวิธีที่เข้าถึงได้ง่ายในการให้การสนับสนุนโดยไม่คำนึงถึงที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ การศึกษาเปรียบเทียบการสนับสนุนทางโทรศัพท์กับการดูแลตามปกติหรือการช่วยเหลือสนับสนุนด้านวิชาชีพที่ไม่ใช่ทางโทรศัพท์นั้นถูกนำเข้าในการทบทวนนี้

ลักษณะของการศึกษา

เรารวมการศึกษา 21 เรื่องที่เกี่ยวข้องกับผู้ดูแลผู้ป่วยด้วยอาการต่าง ๆ 1,690 คน อายุผู้ดูแลอยู่ในช่วง 19 ปี ถึง 87 ปี ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงและดูแลสมาชิกในครอบครัว ส่วนใหญ่เป็นคู่สมรสโดยเฉพาะภรรยา ยกเว้นการศึกษาหนึ่งเรื่องที่เน้นไปที่เด็กโต ผู้ดูแลส่วนใหญ่มีระดับการศึกษาสูงกว่าระดับมัธยมศึกษา การศึกษา 18 เรื่องรายงานแหล่งทุนที่เชื่อถือได้

ผลการศึกษาที่สำคัญ

การศึกษา 19 เรื่อง (มีการศึกษา18 เรื่อง ที่ให้ข้อมูล) เปรียบเทียบการช่วยเหลือทางโทรศัพท์และการดูแลตามปกติ เมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลตามปกติ การสนับสนุนทางโทรศัพท์อาจมีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ดูแล (การศึกษา 4 เรื่อง, ผู้ดูแล 364 คน) และอาจมีผลเพียงเล็กน้อยต่อภาระงาน (การศึกษา 9 เรื่อง, ผู้ดูแล 788 คน) แม้ว่าความวิตกกังวลอาจลดลงเล็กน้อยและความพร้อมในการดูแลเพิ่มขึ้นเล็กน้อยหลังจากการโทรศัพท์ แต่เราไม่แน่ใจเกี่ยวกับผลต่อภาวะซึมเศร้าและโดยรวมการโทรศัพท์อาจมีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย มีรายงานความพึงพอใจสูงต่อการโทรศัพท์ในการศึกษา 6 เรื่องที่วัดผลลัพธ์นี้ แต่ไม่มีรายงานเปรียบเทียบจากกลุ่มผู้ดูแลตามปกติ

การศึกษา 2 เรื่องเปรียบเทียบการช่วยเหลือทางโทรศัพท์และไม่ใช่ทางโทรศัพท์ อาจมีหลักฐานเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยว่าการสนับสนุนทางโทรศัพท์เมื่อเปรียบเทียบการสนับสนุนที่ไม่ใช่ทางโทรศัพท์ ไม่มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในการศึกษาใด ๆ

คุณภาพของหลักฐาน

คุณภาพของหลักฐานต่ำมากถึงปานกลาง ซึ่งลดความมั่นใจในผลการศึกษา ผลลัพธ์จำนวนมากขึ้นอยู่กับข้อมูลจากการศึกษาเดี่ยวที่มีผู้เข้าร่วมไม่กี่คน ยังต้องการการศึกษาขนาดใหญ่ที่ได้รับการออกแบบมาอย่างดีเพื่อพิจารณาผลกระทบจากการสนับสนุนทางโทรศัพท์

ข้อสรุปของผู้วิจัย: 

แม้ว่าการทบทวนของเราระบุว่าการสนับสนุนทางโทรศัพท์มีประโยชน์เล็กน้อยในผลบางประการ (เช่น ความวิตกกังวลและความพร้อมในการดูแลเมื่อสิ้นสดการให้ intervention) สำหรับผลส่วนใหญ่รวมถึงผลลัพธ์หลัก กาสนับสนุนทางโทรศัพท์อย่างเดียวอาจมีผลเล็กน้อยหรือไม่มีผลต่อผู้ดูแลเมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลตามปกติ การค้นพบของการทบทวนนี้ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการศึกษาที่มีความเสี่ยงของการเกิดอคติสูงและมีผู้เข้าร่วมน้อย ต้องการการทดลองที่มีคุณภาพสูงและมีขนาดตัวอย่างที่ใหญ่

อ่านบทคัดย่อฉบับเต็ม
บทนำ: 

การดูแลรักษาผู้ป่วยในชุมชนเป็นงานหนักอยู่ในความรับผิดชอบของผู้ดูแลที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน อย่างไรก็ตามผู้ดูแลหลายคนรู้สึกว่าตนเองมีบทบาทในการดูแล แต่พวกเขายังเตรียมตัวไม่ดี และต้องการความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ การโทรศัพท์เป็นวิธีที่เข้าถึงได้ง่ายโดยไม่ต้องคำนึงถึงที่ตั้งทางภูมิศาสตร์

วัตถุประสงค์: 

การทบวนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิผลของการใช้โทรศัพท์โดยผู้เชี่ยวชาญในการสนับสนุนให้ความรู้ประคับประคองด้านจิตสังคมของผู้ดูแลผู้ป่วยในรายเฉียบพลันและเรื้อรัง เทียบกับการดูแลตามปกติหรือการไม่ใช้โทรศัพท์ และประเมินความคุ้มทุนของการใช้โทรศัพท์ในกลุ่มประชากรนี้

วิธีการสืบค้น: 

เราค้นหาจากฐานข้อมูลต่อไปนี้ตั้งแต่ต้นจนถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018: the Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL); MEDLINE; Embase; PsycINFO; ProQuest Dissertations and Theses A&I; และ CINAHL Complete นอกจากนี้เรายังค้นหาเว็บไซต์ผู้ดูแล 11 แห่ง ลิงก์การประชุม 3 แหล่ง และทะเบียนทดลองทางคลินิก 2 แหล่ง

เกณฑ์การคัดเลือก: 

เรารวบรวม randomised controlled trials (RCTs) (รวมถึง cluster-RCTs) และ quasi-RCTs เราไม่นำเข้าการศึกษาแบบ cross-over trials เนื่องจากมีความเสี่ยงสูงต่อผลกระทบระหว่าง intervention

การรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล: 

ผู้ประพันธ์สองคนคัดกรองการอ้างอิงตามเกณฑ์การคัดเข้า ดึงข้อมูลและประเมินการศึกษาโดยใช้ Cochrane 'Risk of bias' อย่างเป็นอิสระต่อกัน ความคิดเห็นเบื้องต้น (คุณภาพชีวิตและภาระ) และผลลัพธ์รอง (ทักษะการจัดหา, สุขภาพจิต, ความรู้, สถานะสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี, การทำงานของครอบครัว, ความพึงพอใจและผลทางเศรษฐกิจ) ที่มีการรายงาน ได้รับการประเมินเมื่อสิ้นสุดการให้ intervention การประเมินระยะสั้น (≤ 3 เดือน), ระยะกลาง (> 3 ถึง ≤ 6 เดือน) และระยะยาว (> 6 ถึง 12 เดือน) หากเป็นไปได้จะทำ meta-analyses หากเป็นไปไม่ได้จะรายงานแบบบรรยาย

ผลการวิจัย: 

เรารวมการศึกษาแบบสุ่ม 21 เรือง เกี่ยวข้องกับผู้ดูแล 1,690 คน; การศึกษา 19 เรื่องเปรียบเทียบการสนับสนุนทางโทรศัพท์และการดูแลตามปกติ โดยมี 18 เรื่อง ให้ข้อมูลเพื่อการวิเคราะห์ การศึกษา 2 เรื่อง เปรียบเทียบการสนับสนุนทางโทรศัพท์และไม่ใช่ทางโทรศัพท์ อายุผู้ดูแลอยู่ในช่วง 19 ปีถึง 87 ปี ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (> 70.53%) โดยมีการทดลอง 2 เรื่องศึกษาในผู้ดูแลเพศหญิงเท่านั้น ผู้ดูแลส่วนใหญ่เป็นสมาชิกในครอบครัว มีการศึกษาสูงกว่าระดับมัธยมหรือเทียบเท่า ผู้ดูแลทั้งหมดอยู่ในชุมชน การศึกษาส่วนใหญ่มีความเสี่ยงอคติสูง

ผลการศึกษาพบว่าอาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างระหว่างการสนับสนุนทางโทรศัพท์และการดูแลตามปกติต่อคุณภาพชีวิตเมื่อสิ้นสุด intervention (SMD -0.02, 95% CI -0.24 ถึง 0.19, การศึกษา 4 เรื่อง, ผู้ดูแล 364 คน) (หลักฐานความมั่นใจปานกลาง) หรือภาระในตอนท้าย intervention (SMD -0.11, 95% CI -0.30 ถึง 0.07, การศึกษา 9 เรื่อง, ผู้ดูแล 788 คน) (หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ) การศึกษาหนึ่งเรื่องรายงานคุณภาพชีวิตในตอนสิ้นสุด intervention แบบบรรยายชี้ให้เห็นผลการวิจัยว่าการสนับสนุนทางโทรศัพท์อาจส่งผลให้คุณภาพชีวิตสูงขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับการดูแลตามปกติ การศึกษา 2 เรื่องบรรยายเพิ่มเติมเกี่ยวกับภาระของผู้ดูแล การศึกษาหนึ่งเรื่องรายงานว่าการสนับสนุนทางโทรศัพท์อาจช่วยลดภาระ การศึกษาอื่น ๆ รายงานว่า ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในกลุ่มที่ได้รับ intervention เมื่อเทียบกับการดูแลตามปกติ

เราไม่แน่ใจถึงผลการสนับสนุนทางโทรศัพท์ที่มีต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแลเมื่อสิ้นสุด intervention (SMD -0.37, 95% CI -0.70 ถึง -0.05, การศึกษา 9 เรื่อง, ผู้ดูแล 792 คน) เนื่องจากหลักฐานมีความเชื่อมั่นต่ำมากสำหรับผลลัพธ์นี้ มีการรายงานภาวะซึมเศร้าในแบบบรรยายในการศึกษา 3 เรื่อง การศึกษาเรื่องหนึ่งรายงานว่า intervention อาจลดภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแลในตอนสิ้นสุดการให้ intervention แต่ผลนี้ไม่ยั่งยืนในการติดตามระยะสั้น การศึกษา 2 เรื่องรายงานว่าอาจมีความแตกต่างเล็กน้อยหรือไม่มีเลยระหว่างการสนับสนุนทางโทรศัพท์และการดูแลตามปกติสำหรับภาวะซึมเศร้าเมื่อสิ้นสุดการให้ intervention การศึกษา 6 เรื่องวัดความพึงพอใจของ intervention แต่ไม่ได้รายงานข้อมูลการเปรียบเทียบ ทั้ง 6 เรื่อง รายงานคะแนนความพึงพอใจสูง ไม่มีการเก็บข้อมูลเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์รวมถึงการฆ่าตัวตายหรือความคิดที่จะฆ่าตัวตาย

การวิเคราะห์ของเราพบว่าความวิตกกังวลของผู้ดูแลอาจลดลงเล็กน้อย (MD -6.0, 95% CI -11.68 ถึง -0.32, การศึกษา 1 เรื่อง, ผู้ดูแล 61 คน) และความพร้อมในการดูแลดีขึ้นเล็กน้อย (SMD 0.37, 95% CI 0.09 ถึง 0.64, การศึกษา 2 เรื่อง, ผู้ดูแล 208 คน) ในตอนสิ้นสุด intervention จากการสนับสนุนทางโทรศัพท์อย่างเดียวเมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลตามปกติ ผลการศึกษาพบว่าอาจมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีความแตกต่างระหว่างการสนับสนุนทางโทรศัพท์และการดูแลตามปกติสำหรับผลลัพธ์ต่อไปนี้เมื่อสิ้นสุด intervention ได้แก่ การแก้ปัญหา, กิจกรรมทางสังคม, ความสามารถของผู้ดูแล, การปรับตัว, ความเครียด, ความรู้, สุขภาพกาย, หน้าที่ในครอบครัวและความพึงพอใจต่อการสนับสนุน (ในทางปฏิบัติหรือทางสังคม) อาจมีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยของการสนับสนุนทางโทรศัพท์ต่อคุณภาพชีวิตและภาระ จากการติดตามระยะสั้นหรือสำหรับภาระและความซึมเศร้าจากการติดตามระยะกลาง

มีผลเพียงเล็กน้อยหรือไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่มสำหรับผลลัพธ์ใด ๆ จากการเปรียบเทียบการสนับสนุนทางโทรศัพท์และไม่ใช่โทรศัพท์ เราไม่แน่ใจเกี่ยวกับผลของการสนับสนุนทางโทรศัพท์เมื่อเทียบกับการสนับสนุนที่ไม่ใช่ทางโทรศัพท์สำหรับภาระของผู้ดูแลและภาวะซึมเศร้าในตอนท้ายของการให้ intervention ไม่มีรายงานการศึกษาเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตหรือความพึงพอใจต่อ intervention และไม่มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์

บันทึกการแปล: 

ผู้แปล เพียงจิตต์ ธารไพรสาณฑ์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น แปลเมื่อ 9 มิถุนายน 2020

Tools
Information
Share/Save