پیامهای کلیدی
-
متناسبسازی آموزش (کارکنان، بیمار/خانواده و چندجزئی) احتمالا نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را کاهش میدهد.
-
تغییرات مدل خدمات (که در آن تغییری در نحوه ارائه مراقبتهای بیمارستان به بیماران با هدف کاهش زمین خوردن ایجاد میشود) در بیمارستانهای مخصوص شرایط اورژانس (acute hospitals) احتمالا نرخ زمین خوردن را کاهش میدهند.
-
مداخلات چندعاملی (که در آن براساس ارزیابی عوامل خطر زمین خوردن، دو یا چند دسته مداخله به فرد ارائه میشود) احتمالا نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را کاهش میدهند، اگرچه این امکان نیز وجود دارد که این مداخلات هیچ تاثیری نداشته باشند یا نرخ زمین خوردن را اندکی افزایش دهند.
-
ورزش ممکن است بهطور کلی تاثیری اندک تا عدم تاثیر بر خطر زمین خوردن در محیطهای بیمارستانی داشته باشد.
-
در تمام انواع مداخله، رویکردهای پیشگیری از زمین خوردن که شامل ادغام با محیط محلی، متناسبسازی رویکردها با نیازها و تواناییهای بیماران و مشارکت دادن بیماران و/یا خانواده یا مراقبان میشوند، ممکن است نرخ زمین خوردن افراد مسن را در بیمارستانها کاهش دهند.
-
انجام تحقیقات بیشتر در مورد اثربخشی همه انواع مداخله با هدف پیشگیری از زمین خوردن در بیمارستانها، بهویژه برای افراد مبتلا به اختلال شناختی (مشکلات حافظه یا تفکر) و در کشورهایی با سطح درآمد پائین و متوسط، مورد نیاز است.
چرا کاهش نرخ زمین خوردن افراد مسن در بیمارستانها مهم است؟
زمین خوردن افراد مسن در بیمارستانها از اتفاقات رایجی است که ممکن است باعث از دست دادن استقلال، آسیبدیدگی و گاهی فوت آنها شود. بنابراین، اجرای مداخلات موثر برای پیشگیری از زمینخوردن مهم هستند.
چگونه مداخلات مورد استفاده را برای ارزیابی زمین خوردن گزارش میکنیم؟
کارآزماییهایی که مداخلات طراحیشده را برای کاهش زمین خوردن در افراد مسن بررسی میکنند، براساس نوع، و با هدایت سیستم طبقهبندی پیشگیری از زمین خوردن (taxonomy) که توسط شبکه پیشگیری از زمین خوردن اروپا (Prevention of Falls Network Europe; ProFaNE) توسعه داده شد، گروهبندی میشوند.
مداخلات بهصورت تکعاملی، چندعاملی یا چندگانه، به شرح زیر طبقهبندی میشوند.
-
مداخلات تکی: یک دسته از مداخلات به همه شرکتکنندگان در گروه ارائه میشود. این دستهها عبارتند از ورزش، مداخلات با هدف بهبود تجویز دارو (بهینهسازی دارودرمانی)، فناوری محیطی/کمکی، آموزش و تغییر مدل خدمات (که در آن تغییری در نحوه ارائه مراقبت بیمارستان به بیماران با هدف کاهش زمین خوردن ایجاد میشود). مداخلات طراحیشده برای ارائه آموزش در مورد زمین خوردن و پیشگیری از آن به کارکنان و/یا بیماران یا اعضای خانواده در یک گروه قرار میگیرند.
-
مداخلات چندعاملی: دو یا چند دسته از مداخلات براساس ارزیابی عوامل خطر زمین خوردن به فرد ارائه میشوند.
-
مداخلات چندگانه: ترکیب یکسانی از مداخلات به همه شرکتکنندگان در گروه ارائه میشود.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
ما خواستیم بدانیم کدام نوع از مداخلات، نرخ زمین خوردن افراد مسن را در بیمارستانها از نظر نرخ زمین خوردن (تعداد واقعی زمین خوردنها در یک دوره زمانی) و خطر زمین خوردن (احتمال اینکه یک فرد زمین بخورد) کاهش میدهد. ما همچنین تاثیر آن را بر خطر شکستگی، عوارض جانبی و پیامدهای اقتصادی بررسی کردیم.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که پیامدهای زمین خوردن را در افرادی که مداخلات پیشگیری از زمین خوردن را دریافت کردند، با پیامدهای زمین خوردن در افرادی که این مداخلات را دریافت نکردند، مقایسه کردند. نتایج مطالعات را مقایسه و جمعبندی کرده و نرخ اطمینان خود را نسبت به شواهد، براساس عواملی مانند روشهای انجام و حجمنمونه مطالعه، رتبهبندی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
تعداد 55 مطالعه را شامل 104,474 شرکتکننده شناسایی کردیم. میانگین سنی شرکتکنندگان، 79 سال، و 45% آنها زن بودند.
-
آموزش (کارکنان، بیمار/خانواده و چندجزئی) نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را احتمالا کاهش میدهد.
-
تغییرات مدل خدمات در بیمارستانهای مخصوص شرایط اورژانس احتمالا نرخ زمین خوردن را کاهش میدهند. ما در مورد تاثیر تغییرات مدل خدمات بر خطر زمین خوردن مطمئن نیستیم. هیچ کارآزماییای در مورد تغییرات مدل خدمات در شرایط نیمهحاد وجود نداشت.
-
ما در مورد تاثیر ورزش بر نرخ زمین خوردن مطمئن نیستیم. ورزش ممکن است بهطور کلی تاثیری اندک تا عدم تاثیر بر خطر زمین خوردن در محیطهای بیمارستانی داشته باشد.
-
ما در مورد تاثیر بهینهسازی دارودرمانی بر نرخ زمین خوردن مطمئن نیستیم.
-
مداخلات چندعاملی احتمالا نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را کاهش میدهند، اگرچه این امکان نیز وجود دارد که این مداخلات هیچ تاثیری نداشته باشند یا نرخ زمین خوردن را اندکی افزایش دهند.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
ما به شواهد، اطمینان متوسط تا بسیار پائین داریم. میزان اعتماد ما محدود بود زیرا افراد در بیشتر کارآزماییها از نوع درمانی که دریافت کردند، آگاه بودند و همه مطالعات، اطلاعاتی را در مورد همه مورادی که به آنها علاقهمند بودیم، ارائه ندادند. همچنین، در برخی مطالعات، مشکلاتی در نحوه جمعآوری دادهها وجود داشت.
این شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
این مرور، نسخههای قبلی منتشرشده را در سالهای 2010، 2012 و 2018، بهروز میکند. شواهد تا 28 اکتبر 2025 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات مداخلات طراحیشده برای کاهش بروز زمین خوردن در افراد مسن در بیمارستانها، از جمله مراکز بازتوانی بستری.
روشهای جستوجو
CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ CINAHL و پایگاههای ثبت کارآزماییها را تا 28 اکتبر 2025 جستوجو کردیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
متناسبسازی آموزش (کارکنان، بیمار/خانواده و چندجزئی) احتمالا نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را کاهش میدهد. تغییر مدل خدمات در بیمارستانهای مخصوص شرایط اورژانس (acute hospitals) احتمالا نرخ زمین خوردن را کاهش میدهد، اما تاثیر آن بر خطر زمین خوردن نامشخص است. مداخلات چندعاملی احتمالا نرخ زمین خوردن و خطر زمین خوردن را کاهش میدهند، اما فواصل اطمینان شامل احتمال عدم تاثیر یا افزایش اندک در تعداد موارد زمین خوردن میشوند. تاثیر ورزش بر نرخ زمین خوردن نامشخص است. ورزش ممکن است بهطور کلی تاثیری اندک تا عدم تاثیر بر خطر زمین خوردن در محیطهای بیمارستانی داشته باشد. تاثیر بهینهسازی دارودرمانی بهعنوان یک مداخله واحد بر نرخ و خطر زمین خوردن نامشخص است. در تمام انواع مداخله، رویکردهای پیشگیری از زمین خوردن که شامل ویژگیهای ادغام با محیط محلی، متناسبسازی رویکردها با نیازها و تواناییهای بیماران و مشارکت دادن بیماران و/یا خانواده یا مراقبان آنها هستند، نسبت به رویکردهایی که شامل این عناصر نمیشوند، ممکن است نرخ زمین خوردن افراد مسن را در بیمارستانها بهطور موثرتری کاهش دهند. مداخلاتی با این ویژگیها شامل تغییر محیط اجتماعی و مداخلات آموزشی بههمراه یک کارآزمایی چندعاملی موثر است. پیشگیری از زمین خوردن در بیمارستانها بسیار دشوار است. علیرغم تعداد زیاد کارآزماییهای واردشده در این مرور، نتیجهگیریها برای بسیاری از انواع مداخله مشخص نیستند.
حمایت مالی
شورای ملی تحقیقات پزشکی و سلامت استرالیا از طریق مرکز تحقیقات عالی برای پیشگیری از آسیبهای ناشی از زمین خوردن (Dyer؛ Suen؛ Kwok) به نویسندگان، کمک هزینه ارائه میدهد. Dylan Kneale تا قسمتی توسط ARC North Thames و موسسه ملی تحقیقات مراقبتهای سلامت ARC North Thames پشتیبانی میشود.
ثبت
پروتکل (2025): Open Science Framework OSF | Cochrane update protocol: مداخلات برای پیشگیری از زمین خوردن افراد مسن در بیمارستانها
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
