نقش موسیقی در مدیریت بالینی بی‌خوابی در بزرگسالان

سوال مطالعه مروری

این مرور تاثیرات گوش دادن را به موسیقی بر بی‌خوابی در بزرگسالان و اثربخشی عواملی را که ممکن است بر آن تاثیر بگذارد، ارزیابی کرد.

پیشینه

در سراسر جهان، میلیون‌ها نفر دچار بی‌خوابی هستند. افراد ممکن است در به خواب رفتن و خواب ماندن مشکل داشته یا کیفیت خواب پائینی داشته باشند.

کمبود خواب بر سلامت جسمانی و روانی افراد تاثیر می‌گذارد. عواقب کم‌خوابی هم برای افراد و هم برای جامعه، پُر-هزینه است. بسیاری از افراد برای بهبود خواب خود به موسیقی گوش می‌دهند، اما تاثیر گوش دادن به موسیقی نامشخص است.

ویژگی‌های مطالعه

بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی و نشریات موسیقی درمانی را برای شناسایی هر مطالعه مرتبط جست‌وجو کردیم. شش مطالعه را شامل مجموعا 314 شرکت‌کننده وارد مرور کردیم. مطالعات تاثیر گوش دادن را به موسیقی به‌تنهایی یا همراه با مراقبت استاندارد با مراقبت استاندارد به‌تنهایی یا عدم-درمان مقایسه کردند. این مطالعات تاثیر گوش دادن روزانه را به موسیقی از پیش ضبط شده، به مدت 25 تا 60 دقیقه، برای یک دوره سه روز تا پنج هفته بررسی کردند. شواهد تا 22 می 2015 به‌روز است.

‌نتایج کلیدی

پنج مطالعه، کیفیت خواب را اندازه‌گیری کردند. یافته‌ها نشان می‌دهند که گوش دادن به موسیقی می‌تواند کیفیت خواب را بهبود بخشد. فقط یک مطالعه، داده‌هایی را در مورد جنبه‌های دیگر خواب، از جمله مدت زمانی که طول می‌کشد تا فرد به خواب برود، میزان واقعی خواب فرد، و تعداد دفعاتی که افراد از خواب بیدار می‌شوند، گزارش کرد. این مطالعه هیچ شواهدی را مبنی بر این که گوش دادن به موسیقی برای این پیامدها مفید است، پیدا نکرد. هیچ یک از مطالعات، هیچ گونه عوارض جانبی منفی ناشی از گوش دادن را به موسیقی گزارش نکردند.

کیفیت شواهد

سطح کیفیت شواهد پنج مطالعه که کیفیت خواب را بررسی کردند، متوسط بود. کیفیت شواهد برای جنبه‌های دیگر خواب، پائین بود. انجام پژوهش با کیفیت بالای بیشتری برای بررسی و اثبات تاثیر گوش دادن به موسیقی بر جنبه‌های دیگر خواب، به غیر از کیفیت خواب و بر معیارهای مرتبط با آن در طول روز، مورد نیاز است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

یافته‌های این مرور شواهدی را ارائه می‌دهد که موسیقی ممکن است برای بهبود کیفیت خواب فردی در بزرگسالان مبتلا به نشانه‌های بی‌خوابی موثر باشد. مداخله مذکور، بی‌خطر و آسان برای اجرا است. انجام پژوهش بیشتری برای اثبات تاثیر گوش دادن به موسیقی بر دیگر جنبه‌های خواب و همچنین عواقب بی‌خوابی در طول روز مورد نیاز است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

بی‌خوابی یک اختلال شایع خواب در جامعه مدرن است. این وضعیت باعث کاهش کیفیت زندگی شده و با اختلالاتی در سلامت جسمانی و روانی فرد همراه می‌شود. گوش دادن به موسیقی به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک کمک‌کننده به خواب استفاده می‌شود، اما مشخص نیست که واقعا می‌تواند بی‌خوابی را در بزرگسالان بهبود بخشد یا خیر.

اهداف: 

ارزیابی تاثیرات گوش دادن به موسیقی بر بی‌خوابی در بزرگسالان و ارزیابی تاثیر متغیرهای خاصی که ممکن است این تاثیر را تعدیل کنند.

روش‌های جست‌وجو: 

در می 2015، CENTRAL؛ PubMed؛ Embase؛ نه بانک اطلاعاتی دیگر و دو پایگاه ثبت کارآزمایی را جست‌وجو کردیم. علاوه بر این، نشریات ویژه موسیقی-درمانی، فهرست منابع مطالعات وارد شده را به صورت دستی جست‌وجو کرده، و با نویسندگان مطالعات منتشر شده تماس گرفتیم تا مطالعات واجد شرایط بیشتری را، از جمله هر کارآزمایی منتشر نشده یا در حال انجام، شناسایی کنیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌ شده و کارآزمایی‌های شبه-تصادفی‌سازی‌ و کنترل‌ شده که تاثیرات گوش دادن به موسیقی را با عدم-درمان یا با درمان معمول بر بهبود خواب در بزرگسالان مبتلا به بی‌خوابی مقایسه کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم خلاصه مقالات را غربالگری کرده، مطالعات را انتخاب کرده، خطر سوگیری (bias) را ارزیابی و داده‌ها را از تمام مطالعات واجد شرایط استخراج کردند. زمانی که داده‌های مربوط به معیارهای از پیش تعریف‌شده پیامد حداقل توسط دو مطالعه به طور هم‌سو و سازگار گزارش شدند، در متاآنالیز قرار گرفتند. متاآنالیزها (meta-analyses) را با استفاده از هر دو مدل اثر-ثابت و اثرات-تصادفی اجرا کردیم. ناهمگونی آماری میان مطالعات وارد شده، با استفاده از آماره I² ارزیابی شد.

نتایج اصلی: 

شش مطالعه را شامل مجموع 314 شرکت‌کننده وارد کردیم. این مطالعات تاثیر گوش دادن روزانه را به موسیقی از پیش ضبط شده، به مدت 25 تا 60 دقیقه، برای سه روز تا پنج هفته بررسی کردند.

بر اساس رویکرد درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE)، شواهد پنج مطالعه را که به اندازه‌گیری تاثیر گوش دادن به موسیقی بر کیفیت خواب پرداختند، با کیفیت متوسط ارزیابی کردیم. شواهد یک مطالعه را که جنبه‌های دیگر خواب را بررسی کرد (به زیر مراجعه کنید) با کیفیت پائین ارزیابی کردیم. سطح کیفیت شواهد را عمدتا به دلیل محدودیت‌ها در طراحی مطالعه یا اینکه تنها مطالعه منتشر شده بود، کاهش دادیم. در مورد خطر سوگیری، اکثر مطالعات حداقل در یک حوزه در معرض خطر بالای سوگیری قرار داشتند: یک مطالعه در معرض خطر بالای سوگیری انتخاب و یک مطالعه در معرض خطر نامشخص سوگیری؛ شش مطالعه در معرض خطر بالای سوگیری عملکرد؛ سه مطالعه در معرض خطر بالای سوگیری تشخیص؛ یک مطالعه در معرض خطر بالای سوگیری ریزش نمونه؛ و یک مطالعه در معرض خطر نامشخص؛ دو مطالعه در معرض خطر نامشخصی برای سوگیری گزارش‌دهی؛ و چهار مطالعه در معرض خطر بالای سایر سوگیری‌ها قرار داشتند.

پنج مطالعه (N = 264) که کیفیت خواب را بر اساس شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ (Pittsburgh Sleep Quality Index; PSQI) ارزیابی کردند، در متاآنالیز قرار گرفتند. نتایج یک متاآنالیز اثرات-تصادفی، تاثیری را به نفع گوش دادن به موسیقی نشان داد (تفاوت میانگین (MD): 2.80-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 3.42- تا 2.17-؛ Z = 8.77؛ P < 0.00001؛ شواهد با کیفیت متوسط). اندازه تاثیر مداخله، نشان‌دهنده افزایش کیفیت خواب به اندازه یک انحراف معیار به نفع مداخله در مقایسه با عدم-درمان یا درمان معمول است.

فقط یک مطالعه (N = 50؛ شواهد با کیفیت پائین) داده‌هایی را در مورد تاخیر در شروع خواب، کل زمان خواب، ایجاد وقفه در خواب، و کارایی خواب گزارش کرد. با این حال، هیچ شواهدی را نیافت که نشان دهد مداخله برای این پیامدها مفید بوده است. هیچ‌ یک از مطالعات وارد شده، عوارض جانبی جدی را گزارش نکردند.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری