پیامهای کلیدی
اینکه به افراد بگوییم چه درمانی را دریافت خواهند کرد - بهجای آنکه به آنها چیزی نگوییم - میزان جذب افراد را بهبود میبخشد.
در صورتی که نرخ اولیه جذب پائین باشد، تماس تلفنی با افرادی که به دعوتنامه پستی اولیه برای شرکت در یک کارآزمایی پاسخ نمیدهند، میزان جذب را بهبود میبخشد.
بروشورهای اطلاعاتی سفارشیسازیشده و آزمایششده توسط کاربر، ارسال نامههایی در مورد اهمیت تحقیق یا ارائه لینک به ویدیوها، تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در جذب افراد دارند.
کارآزماییهای پژوهشی چه هستند؟
کارآزماییهای پژوهشی، رویکردهای مختلف را، مانند درمانها، برنامهها یا روشهای ارائه خدمات، با هم مقایسه میکنند. انجام کارآزماییها در حوزه مراقبتهای سلامت، برای اطمینان از بیخطر بودن و اثربخشی داروها و دستگاههای جدید برای داوطلبان انسانی («شرکتکنندگان کارآزمایی») ضروری است. بااینحال، یافتن و حفظ شرکتکنندگان در کارآزمایی چالشبرانگیز است. حدود نیمی از کل کارآزماییها در جذب بهموقع تعداد افراد مورد نیاز خود موفق نیستند. استراتژیهای افزایش جذب افراد شامل تغییر روشهای انجام کارآزمایی و بهبود اطلاعات برای شرکتکنندگان بالقوه و نحوه دعوت از آنها برای شرکت در کارآزمایی هستند.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
هدف ما آن بود که بدانیم کدام استراتژیها افراد بیشتری را برای پیوستن به کارآزماییهای تحقیقاتی تشویق میکنند، و اینکه آنها:
ارزش خرید خوبی داشتند (مقرونبهصرفه)؛
تفاوتی را در میزان ماندگاری افراد در کارآزمایی تا پایان (retention) ایجاد کردند؛ و
تاثیری بر تنوع افراد و مکانهای انجام داشتند.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که استراتژیهای مختلف جذب افراد را در کارآزماییهای تحقیقاتی آزمایش کردند. شرکتکنندگان بالقوه بهصورت تصادفی انتخاب شدند تا رویکردهای مختلف جذب را دریافت کنند، و مطالعات تعداد افراد شرکتکننده در کارآزمایی را اندازهگیری کردند.
ما نتایج مطالعات را مقایسه و جمعبندی کردیم و براساس عواملی مانند روشهای انجام و تعداد افراد شرکتکننده، میزان اطمینان خود را به شواهد ارزیابی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
ما 91 مطالعه را شناسایی کردیم که هر کدام شامل 37 تا 30,000 شرکتکننده بودند و بیشتر آنها در بریتانیا (46 مطالعه) و ایالات متحده آمریکا (23 مطالعه) انجام شدند. همگی در کارآزماییهای مراقبتهای سلامت بودند. تقریبا همگی (99%) در کشورهایی با سطح درآمد بالا انجام شدند. اکثر مطالعات اطلاعات کمی را در مورد افرادی که وارد کردند، ارائه دادند.
مطالعات، 65 استراتژی مختلف جذب افراد را، از تغییرات در روشهای کارآزمایی گرفته تا نحوه برخورد با افراد و اطلاعرسانی در مورد شرکت در مطالعه، آزمایش کردند. شرکتکنندگان مبتلا به بیماریهای مختلفی بودند (مثلا سرطان، جراحی).
ما فقط به شواهد مربوط به 5 مورد از 65 استراتژی بررسیشده اطمینان داریم و در ادامه بر این موارد تمرکز میکنیم.
نتایج اصلی
روشهای انجام کارآزمایی
احتمال اینکه شرکتکنندگان بالقوه به یک کارآزمایی «برچسب-باز» که در آن از درمان خود مطلع هستند، بپیوندند، بیشتر از احتمال پیوستن آنها به یک کارآزمایی «کور» است که در آن نمیدانند کدام درمان را دریافت خواهند کرد (3 کارآزمایی، 9004 شرکتکننده).
بهازای هر 100 فرد دعوتشده، یک کارآزمایی بالینی برچسب-باز، 10 شرکتکننده بیشتر را وارد میکند.
کارآزماییها عمدتا شامل زنان در بریتانیا و استونی بودند.
هیچ اطلاعاتی در مورد مقرونبهصرفه بودن و میزان ماندگاری افراد در مطالعه وجود نداشت.
یادآوریهای تلفنی
تماس تلفنی با افرادی که به دعوتنامه پستی پاسخ ندادند، میزان ورود شرکتکنندگان را بهبود میبخشد (2 کارآزمایی، 1450 نفر).
اگر 100 نفر فراخوانده شوند، شش نفر بیشتر شرکت میکنند.
شرکتکنندگان بهطور متوسط 58 سال سن داشتند و در کانادا و نروژ زندگی میکردند.
هیچ اطلاعاتی در مورد مقرونبهصرفه بودن یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه وجود نداشت.
ارسال نامه در مورد اهمیت پژوهش
ارسال نامههایی در مورد اهمیت تحقیق پیشاز دعوت به کارآزمایی، بهبودی قابل توجهی را در میزان ورود شرکتکنندگان ایجاد نمیکند (2 کارآزمایی، 5376 شرکتکننده).
اگر به 100 نفر نامه ارسال شود، یک نفر بیشتر وارد کارآزمایی خواهد شد.
این سود اندک، ارزش خوبی نداشت و بهازای هر شرکتکننده بیشتر، 2.08 پوند استرلینگ (GBP) هزینه داشت.
کارآزماییها عمدتا شامل افراد سفیدپوست مسن در بریتانیا و ایرلند بودند.
ارسال کد QR یا لینک به ویدیوها در کنار بروشورهای اطلاعاتی کاغذی
ارائه یک کد QR یا لینک به ویدیوها در کنار یک بروشور اطلاعاتی کاغذی، هیچ تفاوتی را در میزان جذب (7 کارآزمایی، 11,612 شرکتکننده) یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه (5 کارآزمایی، 7403 شرکتکننده) ایجاد نمیکند.
بهازای هر 100 نفر، صفر مورد تغییر وجود دارد.
این استراتژی مقرونبهصرفه نبود (0.78 پوند بیشتر).
این کارآزماییها شامل افرادی در بریتانیا بود.
بروشورهای اطلاعاتی
بروشورهای اطلاعاتی که با دریافت نظرات افرادی مشابه افراد جذبشده تهیه شدند، در مقایسه با بروشورهای استاندارد، تفاوتی را ایجاد نکردند (6 کارآزمایی، 27,805 شرکتکننده).
هر دو نوع بروشور منجر به این میشود که از هر 100 نفر، 7 مورد به کارآزمایی بپیوندند.
این کارآزماییها شامل افرادی در بریتانیا، و عمدتا زنان مسن در یک کارآزمایی، بودند.
هیچ اطلاعاتی در مورد مقرونبهصرفه بودن یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه وجود نداشت.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
اعتماد ما به همه استراتژیهای فوق بهجز پنج مورد، محدود است زیرا آنها فقط در یک کارآزمایی آزمایش شدند، کارآزماییهایی که آنها را آزمایش کردند، مشکلاتی در روشهای انجام خود داشتند، یا نتایج بسیار نامطمئن بودند.
اطلاعات هزینه را فقط برای 8 استراتژی و اطلاعات میزان ماندگاری افراد در مطالعه را فقط برای 15 کارآزمایی یافتیم.
تعداد کمی از کارآزماییها اطلاعاتی را در مورد سن، جنس، جنسیت، سطح تحصیلات و سطح درآمد شرکتکنندگان گزارش کردند، بنابراین ما مطمئن نیستیم که این استراتژیها برای افراد مختلف چقدر موثر خواهند بود.
بیشتر کارآزماییها (75%) در بریتانیا یا ایالات متحده انجام شدند، بنابراین یافتههای ما ممکن است در مورد سیستمهای مراقبتهای سلامت در دیگر نقاط جهان صدق نکنند. ما تمام مطالعات غیرانگلیسی را بررسی کردیم، و هیچکدام واجد شرایط نبودند.
این شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
این مطالعه، مرور قبلی سال 2018 را بهروز میکند. شواهد تا فوریه 2023 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
جذب شرکتکنندگان در کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) چالشبرانگیز است. شناسایی استراتژیهای موثر برای جذب شرکتکنندگان میتواند به انجام تحقیقات سلامت کمک کند: جذب ضعیف منجر به انجام کارآزماییهایی با قدرت ناکافی، کاهش قابلیت اطمینان یا اعتبار یافتهها و افزایش خطر هدر رفتن منابع، نگرانیهای اخلاقی و شکست کارآزمایی میشود. شواهد برای آگاهی از استراتژیهای جذب، بهطور فزایندهای از طریق مطالعات درون یک کارآزمایی (Studies Within A Trial; SWATs) ایجاد میشود، که مطالعات روششناسی (methodology) هستند که در RCTهای میزبان تعبیه شدهاند. این مطالعه یک بهروزرسانی از مروری است که در سال 2018 منتشر شد.
اهداف
هدف اولیه: تعیین کمیّت تاثیرات استراتژیها برای بهبود جذب شرکتکنندگان در RCTها.
اهداف ثانویه: ارزیابی مقرونبهصرفه بودن استراتژیهای جذب و تاثیر آنها بر ماندگاری افراد در مطالعه، و ویژگیهای برابری، تنوع و شمول (equity, diversity, and inclusion; EDI) در شرکتکنندگان واردشده.
روشهای جستوجو
ما از MEDLINE؛ Embase و شش بانک اطلاعاتی دیگر برای شناسایی مطالعات واردشده در این مرور استفاده کردیم. ما همچنین از طریق رسانههای اجتماعی و انتشار هدفمند ایمیل به شبکههای روششناسی (methodology) کارآزمایی، به دنبال SWATهای منتشرنشده جذب بودیم. تاریخ آخرین جستوجو، 16 فوریه 2023 بود.
معیارهای انتخاب
ما SWATهای تصادفیسازیشدهای را وارد کردیم که به ارزیابی استراتژیهای جذب شرکتکنندگان در کارآزماییهای مراقبتهای سلامت و غیرمراقبتی پرداختند. ما مطالعات شبه-تصادفیسازیشده، فرضی (hypothetical)، فقط پرسشنامهای، فقط بررسی میزان ماندگاری افراد در مطالعه، یا مطالعات تشویقی پزشک را حذف کردیم.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
پیامد اولیه: نسبتی از شرکتکنندگان واجد شرایط یا مراکز واردشده.
پیامدهای ثانویه: مقرونبهصرفه بودن، نرخ ماندگاری افراد در مطالعه، و ویژگیهای EDI شرکتکنندگان مورد بررسی.
ما متاآنالیز اثرات تصادفی (random effects) را برای استراتژیهای ارزیابیشده در حداقل دو مطالعه انجام دادیم؛ در غیر این صورت، نتایج را بهصورت روایی (narrative) ترکیب کردیم. تاثیرات مداخله را بهصورت تفاوت خطر (RD) با 95% فواصل اطمینان (CIs) گزارش کردیم و ناهمگونی (heterogeneity) بین کارآزماییها را ارزیابی کردیم. برای ارزیابی قطعیت شواهد مربوط به هر پیامد اولیه، از رویکرد درجهبندی توصیه، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation; GRADE) استفاده کردیم. مقرونبهصرفه بودن مداخله را بهصورت هزینه افزایشی بهازای هر شرکتکننده بیشتر واردشده بر حسب پوند استرلینگ (GBP) بیان کردیم.
نتایج اصلی
ما 91 مطالعه واجد شرایط (53 مورد جدید برای این بهروزرسانی) را شناسایی کردیم، که 94 مقایسه را ارائه دادند و شامل حداقل 176,747 شرکتکننده بودند. هشتاد و یک مطالعه شامل استراتژیهایی بودند که شرکتکنندگان در کارآزمایی را هدف قرار دادند، درحالیکه 10 مطالعه استراتژیهایی را ارزیابی کردند که محققان را هدف قرار دادند. همه مطالعات مربوط به مراقبتهای سلامت بودند.
ما 65 استراتژی جذب افراد را یافتیم؛ 49 مورد در یک مطالعه واحد ارزیابی شدند. فقط پنج استراتژی توسط شواهدی با قطعیت بالا براساس معیارهای GRADE پشتیبانی شدند، و ما در زیر بر این استراتژیها تمرکز میکنیم.
کارآزماییهای برچسب-باز (open-label) در مقایسه با کارآزماییهای کورسازی شده و دارونما. کارآزماییهای برچسب-باز، شرکتکنندگان بیشتری را نسبت به کارآزماییهای کورسازیشده وارد کردند (RD: 10%؛ 95% CI؛ 8% تا 12%؛ 3 مطالعه، 9004 شرکتکننده)، که معادل تقریبا 10 شرکتکننده بیشتر بهازای هر 100 شرکتکننده است. مطالعات عمدتا شامل زنان در بریتانیا و استونی بودند. هیچ دادهای در مورد هزینه یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه گزارش نشد.
یادآوری تلفنی در مقایسه با عدم یادآوری تلفنی. در کارآزماییهایی با میزان جذب کم (برای کارآزماییهایی با بیشاز 10% جذب کمتر مطمئن نیستیم)، یادآوریهای تلفنی برای افرادی که به دعوتنامه پستی اولیه پاسخ ندادند، میزان جذب را تا 6% افزایش داد (95% CI؛ 3% تا 9%؛ 2 مطالعه، 1450 شرکتکننده). مطالعات شامل افرادی با میانگین سنی 58 سال در کانادا و نروژ بودند. هیچ دادهای در مورد هزینه یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه گزارش نشد.
ارسال نامه مقدماتی جذب در مقایسه با عدم ارسال نامه. نامهها و بروشورهای پیشاز ورود که برای تشویق مشارکت طراحی شدند، تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را در میزان ورود افراد ایجاد کردند (بهبودی مطلق: 1%؛ 95% CI؛ 1-% تا 2%؛ 2 مطالعه، 5376 شرکتکننده)، و در مقایسه با عدم ارسال یک نامه مقدماتی، با افزایش هزینهها همراه بودند (هزینه افزایشی: GBP: 2.08). مطالعات عمدتا شامل افراد سفیدپوست مسن در بریتانیا و ایرلند بودند.
اطلاعات چندرسانهای از طریق لینک دیجیتال/کد QR به همراه بروشور کاغذی اطلاعات برای شرکتکنندگان (participant information leaflet; PIL) در مقایسه با PIL کاغذی بهتنهایی. این مداخله تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را در میزان جذب (بهبودی مطلق: 0%؛ 95% CI؛ 1-% تا 1%؛ 7 مطالعه، 11,612 شرکتکننده) و میزان ماندگاری افراد در مطالعه (بهبودی مطلق: 0%؛ 95% CI؛ 2-% تا 3%؛ 5 مطالعه، 7403 شرکتکننده) ایجاد کرد و در مقایسه با عدم لحاظ کردن اطلاعات چندرسانهای، هزینهها را افزایش داد (هزینه افزایشی: GBP: 0.78). مطالعات شامل افرادی در بریتانیا بودند.
PIL بهینهشده و آزمایششده توسط کاربر در مقایسه با PIL استاندارد. بهینهسازی بروشورهای اطلاعات برای شرکتکنندگان (مثلا از طریق بررسی بروشور توسط کاربر با جمعیت هدف برای شکلدهی به محتوا، قالب و ظاهر آن) تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را در میزان جذب افراد ایجاد کرد: بهبودی مطلق: 0% (95% CI؛ 0% تا 1%؛ 6 مطالعه، 27,805 شرکتکننده). مطالعات شامل افرادی در بریتانیا بودند. فقط یک مطالعه دادههای EDI را گزارش کرد؛ شرکتکنندگان عمدتا زنان مسن بودند. هیچ دادهای در مورد هزینه یا میزان ماندگاری افراد در مطالعه گزارش نشد.
ما شواهدی را با قطعیت متوسط برای 13 استراتژی دیگر داشتیم؛ سطح اطمینان اغلب کاهش یافت زیرا نتایج از مطالعات تکی بهدست آمدند. هفت استراتژی شامل تغییراتی در نحوه دریافت اطلاعات توسط شرکتکنندگان بالقوه بودند؛ چهار مورد تغییراتی را در نحوه انجام کارآزمایی بررسی کرد؛ یک مورد فرد جذبکننده یا محل جذب را هدف قرار داد؛ و دیگری مشوقهای غیرپولی را آزمایش کرد.
ما به 47 مقایسه دیگر اطمینان بسیار کمتری داشتیم زیرا مطالعات دارای نواقصی در طراحی بودند، مطالعات تک بودند یا نتایج بسیار نامطمئنی داشتند.
هزینهها فقط در 17 مورد از 91 مطالعه گزارش شدند. تاثیر استراتژی بر میزان ماندگاری افراد در مطالعه در 15 مطالعه گزارش شد. همه مطالعات بهجز یک مورد (99%) از کشورهایی با سطح درآمد بالا بودند. بیشترین اطلاعات جمعیتشناختی گزارششده شامل سن (49 مطالعه)، جنس (32 مطالعه)، جنسیت (27 مطالعه) و سطح تحصیلات (16 مطالعه) بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد مربوط به استراتژیهای بهبود جذب افراد در کارآزمایی، همچنان گسترده اما فاقد عمق است. از 65 استراتژی ارزیابیشده، فقط پنج مورد توسط شواهدی با قطعیت بالا پشتیبانی شدند. طراحیهای کارآزمایی برچسب-باز و یادآوریهای تلفنی به افراد غیرپاسخگو، میزان جذب شرکتکنندگان را افزایش داد، درحالیکه بروشورهای بهینهشده اطلاعات برای شرکتکنندگان، نامههای مقدماتی جذب و اطلاعات چندرسانهای ارائهشده در کنار بروشور کاغذی اطلاعات برای شرکتکنندگان، تاثیری اندک یا عدم تاثیر داشتند. ارائه گزارش از ویژگیهای شرکتکنندگان ضعیف بود و ارزیابی برابری، تنوع و شمول را در اکثر مطالعات محدود ساخت.
شواهد به شدت به سمت کشورهایی با سطح درآمد بالا دارای چولگی (skewed) است. تحقیقات آینده باید ارزیابیهایی را در کشورهای کمدرآمد تا متوسط در اولویت قرار دهند و بهطور مداوم پیامدهای هزینه، میزان ماندگاری افراد در مطالعه و EDI را گزارش کنند.
ما قویا از جامعه پژوهشی روششناسی میخواهیم که با اولویت دادن به تکرار استراتژیهای موجود نسبت به توسعه و آزمایش استراتژیهای جدید، پایگاه شواهد را تقویت کنند.
حمایت مالی
موسسه ملی تحقیقات سلامت و مراقبت (Advanced Fellowship؛ Adwoa Parker؛ reference:NIHR302256).
هیئت تحقیقات سلامت، جمهوری ایرلند، سنتز شواهد ایرلند (کمک هزینه ESI-2021-001)
ثبت
این مطالعه، بهروزرسانی مرور قبلی کاکرین است که نخستینبار در سال 2002 منتشر شد و متعاقبا در سالهای 2007، 2010، و 2018 بهروز شد. نسخههای قبلی این مرور و پروتکلهای آنها در زیر موجود هستند:
https://doi.org/10.1002/14651858.MR000013.pub2
https://doi.org/10.1002/14651858.MR000013.pub3
https://doi.org/10.1002/14651858.MR000013.pub4
https://doi.org/10.1002/14651858.MR000013.pub5
https://doi.org/10.1002/14651858.MR000013.pub6
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




