پیامهای کلیدی
-
هرگونه مزیتی از نظر احتمال بیشتر بارداری با مثانه پُر، برداشتن مخاط از دهانه رحم یا پساز بارگذاری (afterloading) (بارگذاری جنین داخل کاتتر پساز قرار دادن آن در رحم) مشخص نیست و اطلاعات مربوط به عوارض جانبی بهندرت گزارش شدند.
-
برای افزایش اعتماد ما به شواهد مربوط به تاثیرات تکنیکهای آمادهسازی پیشاز انتقال جنین، انجام مطالعات بزرگتر و با طراحی خوب بیشتری مورد نیاز است.
لقاح آزمایشگاهی و انتقال جنین چه هستند؟
لقاح آزمایشگاهی (in vitro fertilisation; IVF) نوعی درمان ناباروری است. تخمک در آزمایشگاه توسط اسپرم بارور میشود، و جنین حاصل در رحم قرار میگیرد تا بهطور طبیعی رشد کند. جنین از طریق لولهای (کاتتر) که وارد واژن میشود و از طریق گردن رحم (دهانه رحم) به رحم منتقل میشود. این آخرین مرحله در فرایند IVF است و بیشترین احتمال خطا در آن وجود دارد. فقط یکسوم از انتقالها منجر به بارداری میشوند.
پزشکان از تکنیکهای مختلفی برای افزایش موفقیت در انتقال جنین استفاده میکنند. برای مثال، اگر زن مثانه پُر داشته باشد، یا اگر پزشکان هرگونه مخاط را از دهانه رحم پاک کنند، ممکن است قرار دادن کاتتر آسانتر باشد. نوع کاتتر مورد استفاده، قرار دادن کاتتر در ابتدا و سپس قرار دادن جنین در کاتتر (که به آن «پساز بارگذاری (afterloading)» میگویند)، یا انجام یک روش بالینی نیز ممکن است کمک کنند.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
هدف ما آن بود که تاثیرات تکنیکهای آمادهسازی پیشاز انتقال جنین را بر میزان زندهزایی، عوارض جانبی، میزان بارداری، میزان سقط جنین، و دشواری در انتقال جنین بررسی کنیم.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که تکنیکهای آمادهسازی پیشاز انتقال جنین را با عدم استفاده از تکنیکهای آمادهسازی خاص در زنان نابارور تحت IVF مقایسه کردند. ما نتایج مطالعات را مقایسه و جمعبندی کردیم و با استفاده از روشهای ساختاریافته و ابزار استاندارد، براساس عواملی مانند روشهای انجام و حجمنمونه مطالعه، میزان اطمینان خود را به شواهد ارزیابی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
ما 11 مطالعه را یافتیم که در مجموع شامل 2524 زن مبتلا به ناباروری بودند و تحت انتقال جنین قرار گرفتند. این مطالعات در کانادا، ایالات متحده آمریکا، آرژانتین، برزیل، بلژیک، یونان، ایتالیا، هلند، اسپانیا، انگلستان، ترکیه و ژاپن انجام شدند. شش مورد به تکنیکهایی از جمله موارد زیر پرداختند:
-
تنظیم پُر بودن مثانه؛
-
تمیز کردن مخاط از دهانه رحم؛ و
-
پساز بارگذاری.
نتایج اصلی
انتقال جنین زیر مثانه پُر در مقایسه با مثانه خالی
ما در مورد تاثیر مثانه پُر در مقایسه با مثانه خالی بر میزان بارداری، میزان سقط جنین و دشواری در انتقال جنین بسیار نامطمئن هستیم.
-
میزان زندهزایی: گزارش نشد
-
میزان بارداری (2 مطالعه، 273 زن)
-
میزان سقط جنین (1 مطالعه، 131 زن)
-
دشواری در انتقال جنین (1 مطالعه، 142 زن)
برداشتن مخاط در مقایسه با برنداشتن مخاط
-
میزان زندهزایی: یک مطالعه 52 مورد زندهزایی را در هر 220 سیکل در گروه برداشتن مخاط و 42 مورد زندهزایی را در هر 205 سیکل در گروه برنداشتن مخاط گزارش کرد.
-
میزان بارداری: ممکن است تفاوتی اندک تا عدم تفاوت میان گروهها در میزان بارداری وجود داشته باشد (1 مطالعه، 97 زن). مطالعه دوم، 65 مورد بارداری را در هر 220 سیکل در گروه برداشتن مخاط و 63 مورد بارداری را در هر 205 سیکل در گروه برنداشتن مخاط گزارش کرد.
-
میزان سقط جنین: یک مطالعه، 15/220 سیکل را در گروه برداشتن مخاط و 20/205 سیکل را در گروه برنداشتن مخاط گزارش کرد.
-
دشواری در انتقال جنین: گزارش نشد
پساز بارگذاری جنین در مقایسه با انتقال مستقیم جنین
-
میزان زندهزایی: گزارش نشد
-
میزان بارداری: ممکن است تفاوتی اندک تا عدم تفاوت میان گروهها در میزان بارداری وجود داشته باشد (2 مطالعه، 654 زن).
-
میزان سقط جنین: ممکن است تفاوتی اندک تا عدم تفاوت میان گروهها در میزان سقط جنین وجود داشته باشد (1 مطالعه، 352 زن).
-
دشواری در انتقال جنین: ما در مورد تاثیر روش پساز بارگذاری جنین در مقایسه با انتقال مستقیم جنین بر دشواری در انتقال جنین مطمئن نیستیم: یک مطالعه گزارش داد که روش پساز بارگذاری ممکن است دشواری در انتقال جنین را کاهش دهد (352 زن)، درحالیکه مطالعه دوم گزارش داد که هیچ دشواری در انتقال جنین برای هر دو گروه وجود نداشت.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
میزان اطمینان ما به شواهد در سطح پائین تا بسیار پائین است. تحقیقات موجود محدود است و اکثر مطالعات از نظر حجمنمونه کوچک و قدیمی بودند. این بدان معناست که ما نمیتوانیم مطمئن باشیم کدامیک از این تکنیکهای آمادهسازی فردی (مثلا مثانه پُر، برداشتن مخاط، پساز بارگذاری) موثر یا بیخطر هستند، بنابراین یافتهها باید با احتیاط تفسیر شوند. برای دانستن اینکه کدامیک از این تکنیکهای آمادهسازی واقعا پیامدها IVF را بهبود میبخشند و برای درک بهتر عوارض جانبی احتمالی آنها، انجام تحقیقات بیشتری با کیفیت بالا مورد نیاز است.
این شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
این مرور، بهروزرسانی مطالعه قبلی ما است که در سال 2009 منتشر شد، و جستوجوها در منابع علمی تا اکتبر 2025 انجام شدند.
مطالعه چکیده کامل
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات تکنیکهای مختلف آمادهسازی پیشاز انجام ET.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی گروه زنان و باروری در کاکرین؛ بانکهای اطلاعاتی CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ و PsycINFO را تا 6 اکتبر 2025 جستوجو کردیم. فهرست استنادات مربوط به مقالات، مقالات مروری، و مطالعات واردشده مرتبط را بهصورت دستی جستوجو کردیم. ما با متخصصان این حوزه تماس گرفتیم و پایگاههای ثبت کارآزمایی را برای شناسایی هرگونه کارآزمایی منتشرنشده یا کارآزمایی بیشتر جستوجو کردیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما سه مطالعه جدید را در این بهروزرسانی اضافه کردیم، اما گنجاندن آنها نتیجهگیریهای اصلی این مرور را تغییر نداد. براساس شواهد موجود، کاربردهای عملی ویژه ارائه نمیشوند. نیاز به انجام مطالعات بیشتر و بزرگتری در مورد تکنیکهای آمادهسازی ET وجود دارد که باید طراحی بهتری داشته باشند، با روشها و معیارهای ورود و خروج واضح، و تعداد بیشتری از شرکتکنندگان.
حمایت مالی
این مرور کاکرین، منبع حمایت مالی اختصاصی نداشت.
ثبت
پروتکل و نسخههای قبلی از طریق https://doi.org/10.1002/14651858.CD007682 و https://doi.org/10.1002/14651858.CD007682.pub2 قابل دسترسی هستند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
