شواهد کافی برای نشان دادن تاثیر هیپرکاپنی مجاز (permissive hypercapnia) در مقایسه با تهویه معمول برای نوزادان نارس نیازمند تهویه مکانیکی وجود ندارد. گاهی نوزادان نارس برای تنفس به کمک دستگاه (تهویه مکانیکی) نیاز دارند. تصور میشود که سطوح بسیار پائین دیاکسید کربن که توسط تهویه مکانیکی ریهها تولید میشود، باعث آسیب ریوی و مشکلات رشدوتکامل میشود. هیپرکاپنی (افزایش سطح دیاکسید کربن در خون) برای بزرگسالان در بخش مراقبتهای ویژه استفاده میشود. همچنین ممکن است به نوزادان تازهمتولدشده، به ویژه آنهایی که آسیب ریوی دارند و به دستگاه تنفس مصنوعی متصل هستند، کمک کند. مرور کارآزماییها نشان داد که شواهد کافی برای نشان دادن تاثیر هیپرکاپنی مجاز در مقایسه با تهویه معمول برای نوزادان نارس وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
نتایج دادههای تجربی حیوانی و مطالعات مشاهدهای کنترلنشده در نوزادان انسان نشان دادهاند که هیپرونتیلاسیون و هیپوکاپنی (hypocapnia) ممکن است با افزایش عوارض ریوی و رشدوتکامل سیستم عصبی مرتبط باشند. در حال حاضر، استراتژیهای ونتیلاتوری حفاظتی که امکان سطوح بالاتر CO2 شریانی (هیپرکاپنی مجاز (permissive hypercapnia)) را فراهم میکنند، در بخشهای مراقبت ویژه بزرگسالان بهطور گستردهای استفاده میشوند. پیگیری مصرانه نورموکاپنی (normocapnia) در نوزادان تازهمتولدشده تحت تهویه مکانیکی ممکن است به بار (burden) فعلی بیماریهای ریوی کمک کند. بااینحال، محدوده بیخطر یا ایدهآل برای PCO2 در این جمعیت آسیبپذیر هنوز مشخص نشده است.
اهداف
ارزیابی اینکه استراتژی هیپرکاپنی مجاز، پیامدهای کوتاهمدت و بلندمدت (بهویژه مرگومیر، مدت زمان نیاز به حمایت تنفسی، بروز بیماری مزمن ریوی و رشدوتکامل سیستم عصبی) را در نوزادان تحت تهویه مکانیکی بهبود میبخشد یا خیر.
روشهای جستوجو
از استراتژیهای استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد. جستوجوها در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، MEDLINE؛ CINAHL و Current Contents انجام شدند. جستوجوهایی نیز در مرورهای قبلی از جمله ارجاعات متقابل (cross-referencing)، چکیدهها و مجموعهمقالات کنفرانسها و سمپوزیومهای منتشرشده در Pediatric Research انجام شدند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای واجد شرایط بودند که در آنها استراتژی هیپرکاپنی مجاز با استراتژیهای متداول با هدف دستیابی به نورموکاپنی (یا سطوح پائینتر هیپرکاپنی) در نوزادان تازهمتولدشدهای که تحت تهویه مکانیکی هستند، مقایسه شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
روشهای استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شدند. کارآزماییهای شناساییشده توسط روشهای جستوجو، توسط هر نویسنده بهطور مستقل از هم بررسی شدند و از نظر واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزمایی ارزیابی شدند. دادهها بهصورت جداگانه استخراج شدند. اختلافنظرات مقایسه و حلوفصل شدند. اطلاعات تکمیلی از نویسندگان کارآزمایی درخواست شد. فقط دادههای منتشرشده برای مرور در دسترس بودند. نتایج بهصورت نسبت خطر (relative risk; RR) و تفاوت خطر (risk difference; RD) برای پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcomes) و تفاوت میانگین وزندهیشده برای متغیرهای پیوسته (continuous) بیان میشوند.
نتایج اصلی
دو کارآزمایی شامل 269 نوزاد تازهمتولدشده وارد شدند. متاآنالیز دادههای ترکیبشده برای سه پیامد امکانپذیر بود. هیچ شواهدی وجود نداشت که نشان دهد هیپرکاپنی مجاز، بروز مرگومیر یا بیماری مزمن ریوی را در 36 هفته (RR: 0.94؛ 95% CI؛ 0.78 تا 1.15)، خونریزی داخل بطنی درجه 3 یا 4 (RR: 0.84؛ 95% CI؛ 0.54 تا 1.31) یا لوکومالاسی اطراف بطنی (RR: 1.02؛ 95% CI؛ 0.49 تا 2.12) کاهش میدهد. هنگام مقایسه استراتژی هیپرکاپنی مجاز/ونتیلاسیون حداقلی با تهویه معمول در نوزادان تازهمتولدشده، هیچ تفاوتی در دیگر پیامدهای گزارششده دیده نشد. پیامدهای طولانیمدت رشدوتکامل سیستم عصبی گزارش نشدند. یک کارآزمایی گزارش داد که هیپرکاپنی مجاز، بروز بیماری مزمن ریوی را در زیرگروه 501 تا 750 گرم کاهش میدهد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
این مرور هیچ مزیت کلی قابل توجهی را از استراتژی هیپرکاپنی مجاز/ونتیلاسیون حداقلی در مقایسه با استراتژی تهویه معمول نشان نمیدهد. بنابراین، در حال حاضر، این استراتژیهای تهویه را نمیتوان برای کاهش مرگومیر یا عوارض ریوی و رشدوتکامل سیستم عصبی توصیه کرد. استراتژیهای ونتیلاتوری که سطوح بالای PCO2 (> 55 میلیمتر جیوه) را هدف قرار میدهند، فقط باید در چارچوب کارآزماییهای بالینی کنترلشده با طراحی خوب صورت گیرند. این کارآزماییها باید با هدف تعیین محدوده بیخطر یا ایدهآل برای CO2 در نوزادان تحت تهویه مصنوعی و بررسی نقش تکنیکهای تهویهای محافظ در دستیابی به این هدف انجام شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




