پیشرفت آهسته تغذیه با شیر برای پیشگیری از ابتلا به انتروکولیت نکروزان در نوزادان بسیار کم‌-وزن هنگام تولد

سوال مطالعه مروری

آیا محدود کردن نرخ افزایش در حجم تغذیه با شیر که نوزادان با وزن تولد بسیار پائین هر روز طی چند هفته اول پس از تولد دریافت می‌کنند، خطر مشکلات روده‌ای شدید را کاهش می‌دهد یا خیر.

پیشینه

نوزادان بسیار نارس (که بیش از هشت هفته زودتر متولد شده‌اند) یا بسیار کم‌-وزن هنگام تولد (وزن < 1500 گرم در زمان تولد) در معرض خطر ابتلا به اختلال شدید روده تحت عنوان انتروکولیت نکروزان (necrotising enterocolitis) (روده ملتهب شده و از بین می‌رود) قرار دارند. به نظر می‌رسد که یک راه برای پیشگیری از ابتلا به این وضعیت می‌تواند محدود کردن حجم تغذیه با شیر باشد که نوزادان هر روز برای هفته‌های اول پس از تولد دریافت می‌کنند.

ویژگی‌های مطالعه

برای یافتن کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (نوعی مطالعه که در آن شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی به یکی از دو یا چند گروه درمانی تقسیم می‌شوند) جست‌وجو کردیم که نرخ‌های آهسته‌تر را در مقایسه با افزایش سریع‌تر حجم شیر برای نوزادان بسیار نارس یا بسیار کم‌-وزن هنگام تولد مقایسه کردند. تعداد 14 کارآزمایی را شامل مجموعا 4033 نوزاد وارد کردیم (2804 نوزاد در یک کارآزمایی بزرگ شرکت کردند). جست‌وجو تا اکتبر 2020 به‌روز است.

نتایج کلیدی

تجزیه‌و‌تحلیل ترکیبی کارآزمایی‌های وارد شده نشان داد که پیشرفت آهسته حجم تغذیه خوراکی احتمالا بر خطر ابتلا به انتروکولیت نکروزان یا مرگ تاثیری نمی‌گذارد (شواهد با قطعیت متوسط).

نتایج کلیدی و قطعیت شواهد

افزایش آهسته حجم تغذیه خوراکی احتمالا خطر انتروکولیت نکروزان یا مرگ‌ومیر را پیش از ترخیص از بیمارستان برای نوزادان بسیار نارس یا بسیار کم‌-وزن هنگام تولد کاهش نمی‌دهد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

داده‌های کارآزمایی موجود نشان می‌دهند که افزایش حجم تغذیه روده‌ای به آرامی (افزایش روزانه تا 24 میلی‌لیتر/کیلوگرم) در مقایسه با نرخ‌های سریع‌تر احتمالا خطر NEC، مرگ‌ومیر یا عدم تحمل تغذیه خوراکی را در نوزادان بسیار نارس یا VLBW کاهش نمی‌دهد. افزایش حجم تغذیه روده‌ای با سرعت آهسته ممکن است خطر عفونت تهاجمی را کمی افزایش دهد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

شیوه‌های تغذیه روده‌ای زودهنگام (early enteral feeding practices)، عوامل خطر بالقوه قابل اصلاح برای ابتلا به انتروکولیت نکروزان (necrotising enterocolitis; NEC) در نوزادان بسیار نارس یا بسیار کم‌-وزن هنگام تولد (very low birth weight; VLBW) هستند. مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهند که رژیم‌های تغذیه محافظه‌کارانه، شامل پیشرفت آهسته حجم‌های تغذیه روده‌ای، خطر بروز NEC را کاهش می‌دهند. با این حال، مشخص نیست پیشرفت آهسته حجم تغذیه ممکن است برقراری تغذیه روده‌ای کامل را به تاخیر اندازد یا خیر، و می‌تواند با موربیدیتی‌های عفونی ناشی از مواجهه طولانی‌-مدت‌ با تغذیه وریدی مرتبط باشد یا خیر.

اهداف: 

تعیین اثرات میزان آهسته پیشرفت تغذیه روده‌ای بر خطر NEC، مورتالیتی، و موربیدیتی‌های دیگر در نوزادان بسیار نارس یا VLBW.

روش‌های جست‌وجو: 

CENTRAL (2020، شماره 10)، Ovid MEDLINE (1946 تا اکتبر 2020)، Embase از طریق Ovid (1974 تا اکتبر 2020)، بانک اطلاعاتی مراقبت از مادر و نوزاد (MIDIRS) (1971 تا اکتبر 2020)، CINAHL (1982 تا اکتبر 2020) و بانک‌های اطلاعاتی کارآزمایی‌های بالینی و فهرست منابع مقالات بازیابی‌شده را برای یافتن کارآزمایی‌های واجد شرایط جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی یا شبه‌-تصادفی‌سازی و کنترل شده که اثرات سرعت‌های آهسته (تا 24 میلی‌لیتر/کیلوگرم/روز) را در مقابل سرعت‌های بیشتر پیشرفت حجم‌های تغذیه روده‌ای بر خطر ابتلا به NEC در نوزادان بسیار نارس یا VLBW ارزیابی کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور جداگانه خطر سوگیری (bias) کارآزمایی را بررسی و به استخراج داده‌ها پرداختند، و تخمین‌های اثرگذاری را با استفاده از خطر نسبی (RR)، تفاوت خطر (RD)، و تفاوت میانگین (MD) سنتز کردند. برای ارزیابی قطعیت شواهد از رویکرد درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) استفاده شد. پیامدهای مورد نظر عبارت بودند از وقوع NEC، مورتالیتی به هر علتی، عدم تحمل تغذیه خوراکی، و عفونت مهاجم.

نتایج اصلی: 

تعداد 14 کارآزمایی را شامل مجموعا 4033 نوزاد وارد کردیم (2804 نوزاد در یک کارآزمایی بزرگ شرکت کردند). هیچ یک از کارآزمایی‌ها والدین، مراقبان، یا محققین را کورسازی نکردند. به غیر از این مورد، خطر سوگیری (bias) در سطح پائین قرار داشت. اغلب نوزادان، بسیار نارس پایدار یا نوزادان VLBW مناسب برای سن بارداری بودند. حدود یک‌-سوم از تمام نوزادان، بسیار نارس یا با وزن بسیار پائین هنگام تولد (extremely low birth weight; ELBW) بوده، و تقریبا یک‌-پنجم آنها کوچک برای سن بارداری، دارای محدودیت رشد یا در معرض خطر در رحم بودند که بر اساس فقدان یا معکوس شدن سرعت جریان پایان دیاستولی در شریان نافی جنینی تشخیص داده شدند. کارآزمایی‌ها به‌طور معمول پیشرفت آهسته تغذیه را به‌ صورت افزایش‌های روزانه حجم تغذیه به میزان 15 تا 24 میلی‌لیتر/کیلوگرم و پیشرفت سریع‌تر را به‌ صورت افزایش‌های روزانه حجم تغذیه به میزان 30 تا 40 میلی‌لیتر/کیلوگرم تعریف کردند.

متاآنالیزها نشان دادند که پیشرفت آهسته حجم تغذیه خوراکی احتمالا تاثیری اندک یا عدم تاثیر بر خطر NEC (RR: 1.06؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.83 تا 1.37؛ RD: 0.00؛ 95% CI؛ 0.01- تا 0.02؛ 14 کارآزمایی، 4026 نوزاد؛ شواهد با قطعیت متوسط) یا مورتالیتی به هر علتی پیش از ترخیص از بیمارستان (RR: 1.13؛ 95% CI؛ 0.91 تا 1.39؛ RD: 0.01؛ 95% CI؛ 0.01- تا 0.02؛ 13 کارآزمایی، 3860 نوزاد؛ شواهد با قطعیت متوسط) دارد. متاآنالیزها نشان دادند که پیشرفت آهسته ممکن است عدم تحمل تغذیه خوراکی را اندکی افزایش داده (RR: 1.18؛ 95% CI؛ 0.95 تا 1.46؛ RD: 0.05؛ 95% CI؛ 0.02- تا 0.12؛ 9 کارآزمایی، 719 نوزاد، شواهد با قطعیت پائین) و خطر عفونت تهاجمی را اندکی افزایش دهد (RR: 1.14؛ 95% CI؛ 0.99 تا 1.31؛ RD: 0.02؛ 95% CI؛ 0.00- تا 0.05؛ 11 کارآزمایی، 3583 نوزاد؛ شواهد با قطعیت پائین).

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری