Metody leczenia złamań dolnej części kości udowej u osób dorosłych

Najważniejsze informacje

W przypadku leczenia pacjentów ze złamaniem kości udowej w części dystalnej (dystalnego końca kości udowej) uważamy, że najlepszym porównaniem jest zastosowanie metalowego gwoździa śródszpikowego umieszczonego wewnątrz kości udowej w porównaniu z metalową płytką umieszczoną na zewnątrz kości i zamocowaną za pomocą śrub, choć stosuje się również inne metody. Nie mamy pewności, która metoda leczenia jest skuteczniejsza, ale istnieją pewne dane naukowe wskazujące, że zastosowanie gwoździa śródszpikowego zmniejsza stopień niepełnosprawności.

Nadal nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, który implant metalowy jest najlepszy w przypadku złamań w dolnej części kości udowej.

Konieczne są dalsze badania w celu porównania powszechnie stosowanych operacji.

Dlaczego leczenie złamania dystalnej części kości udowej jest ważne?

Złamania dolnej części kości udowej (dystalnej części kości udowej) to urazy powodujące znaczne ograniczenia sprawności i ból. Ograniczona sprawność ruchowa wynikająca z tych urazów jest również istotną przyczyną problemów zdrowotnych. Czasami złamania te występują u osób, które wcześniej przeszły operację wymiany stawu kolanowego co może to utrudniać leczenie złamania.

Jakie są możliwości leczenia złamania dystalnej części kości udowej?

W leczeniu tych urazów stosowano wiele różnych metod. W przeszłości pacjenci byli leczeni w pozycji leżącej, z nogą utrzymywaną w wyproście za pomocą obciążników. W ostatnich latach stosuje się zabiegi chirurgiczne w celu unieruchomienia złamanej kości udowej za pomocą metalowych implantów (stabilizacja chirurgiczna). Metody stabilizacji chirurgicznej obejmują stosowanie płytek i śrub umieszczanych na zewnątrz kości udowej lub gwoździ wewnątrz kości udowej w celu unieruchomienia złamania na czas gojenia. Technologia tych implantów staje się coraz bardziej zaawansowana dzięki elementom, które „zatrzaskują się” ze sobą, tworząc „zablokowane” urządzenie. Pomimo tych postępów najlepszy sposób postępowania w przypadku tych urazów nadal budzi kontrowersje.

Czego chcieliśmy się dowiedzieć?

Chcemy zbadać skuteczność różnych metod leczenia złamań dolnej części kości udowej u osób dorosłych. Ocenie poddano następujące czynniki: wyniki w skalach funkcjonalnych, ból, jakość życia (ang. quality of life, QoL) oraz wszelkie powikłania wynikające z zastosowanej metody leczenia.

Co zrobiliśmy?

Przeszukaliśmy literaturę naukową pod kątem badań z randomizacją (ang. randomised controlled trials, RCT) (badania kliniczne, w których pacjenci są losowo przydzielani do grup terapeutycznych) oraz quasi-RCT (w których pacjenci są przydzielani do grup terapeutycznych bez randomizacji), opublikowanych do października 2021 r.

Podsumowaliśmy wyniki każdego badania, oceniając nasze zaufanie do danych naukowych w oparciu o metodologię i wielkość badania.

Czego się dowiedzieliśmy?

Znaleźliśmy 14 badań obejmujących 753 uczestników z tymi złamaniami. W trzynastu badaniach porównano różne implanty chirurgiczne, a w jednym badaniu porównano zabieg chirurgiczny z leczeniem niechirurgicznym.

Najważniejsze wyniki

Gwoździe śródszpikowe w porównaniu z płytkami blokowanymi (trzy badania, 221 uczestników): nie mamy pewności czy występują jakiekolwiek różnice w funkcjonowaniu lub jakości życia. Nie ma danych naukowych wskazujących na różnice w zakresie powikłań.

Gwoździe śródszpikowe w porównaniu z płytkami mocowanymi śrubami (trzy badania, 175 uczestników): nie mamy pewności czy występują jakiekolwiek różnice w jakości życia między tymi dwiema metodami. Nie mamy pewności czy występują jakiekolwiek różnice w zakresie powikłań. 

Gwoździe śródszpikowe w porównaniu z płytkami nieblokowanymi (jedno badanie, 18 uczestników): nie znaleźliśmy żadnych danych naukowych wskazujących na różnice w częstości powikłań między tymi dwiema metodami. Nie dysponowaliśmy żadnymi danymi dotyczącymi jakości życia ani bólu.

Płytki blokowane w porównaniu z płytkami mocowanymi śrubami (dwa badania, 130 uczestników): nie znaleźliśmy żadnych danych naukowych wskazujących na mniejszą liczbę powikłań w przypadku płytek mocowanych śrubami w porównaniu z płytkami blokowanymi. Nie dysponowaliśmy żadnymi danymi dotyczącymi jakości życia ani bólu.

Dowolna metoda unieruchomienia chirurgicznego w porównaniu z gwoździem śródszpikowym (jedno badanie, 23 uczestników): dane dostępne do naszej analizy były ograniczone, jednak nie ma danych naukowych wskazujących na jakiekolwiek różnice w częstości powikłań między tymi dwiema metodami.

Porównanie dwóch różnych rodzajów płytek metalowych (dwa badania, 67 uczestników): istnieją dane naukowe wskazujące na poprawę wyników leczenia u pacjentów po sześciu miesiącach w przypadku stosowania konkretnego rodzaju płytki, tzw. płytki jednoosiowej, jednak poprawa ta nie została odnotowana po 12 miesiącach. W przypadku wykorzystania zdjęć rentgenowskich do oceny działania płytek pojawiły się dane naukowe wskazujące, że lepsze wyniki uzyskuje się przy zastosowaniu płytki zwanej płytką wieloosiową. Nie znaleziono danych wskazujących na różnice w zakresie działań niepożądanych.

Porównanie dwóch różnych typów płytek metalowych (jedno badanie, 78 uczestników): nie mamy pewności co do poprawy wyników zgłaszanych przez pacjentów w przypadku płytki jednoosiowej w porównaniu z płytką kłykciową podporową.

Leczenie chirurgiczne a niechirurgiczne (jedno badanie, 42 uczestników): dane dotyczące tego porównania są nieliczne. W grupie pacjentów leczonych zachowawczo, którzy przebywali w szpitalu średnio o miesiąc dłużej, wystąpiło jednak więcej powikłań, takich jak odleżyny spowodowane długotrwałym unieruchomieniem.

Główne ograniczenia badania

Każde z tych badań obejmowało niewielką grupę uczestników i zostało zaprojektowane w sposób, który może wpływać na wiarygodność jego wyników. W większości badań nie podano wyników dotyczących sprawności, dlatego trudno było je porównać. Nie mamy pewności, czy wyniki te rzeczywiście odzwierciedlają to, co jest najlepsze dla pacjentów.

Jak aktualny jest ten przegląd?

Poszukiwaliśmy badań, które zostały opublikowane do 26 października 2021 r.