Achtergrond
Revalidatie helpt mensen om te herstellen na een beroerte of ander niet-progressief hersenletsel. Maar buiten de therapiesessies hebben mensen soms weinig stimulerende activiteiten om te doen. Omgevingsverrijking is een relatief nieuw concept binnen de revalidatie. Hierbij wordt de omgeving zo ingericht dat ze mensen stimuleert. Er is ruimte voor lichamelijke, cognitieve en sociale activiteiten, zoals oefeningen en spelletjes. Een kinderdagverblijf is bijvoorbeeld interessant en stimulerend. Een ziekenhuisomgeving voor volwassenen is dat over het algemeen niet. De inrichting van de omgeving moet mensen stimuleren (niet dwingen) om activiteiten te doen zonder dat daarvoor aanvullende gespecialiseerde revalidatie nodig is.
Wat wilden we onderzoeken?
We wilden weten of een behandeling met omgevingsverrijking beter of slechter werkt dan andere behandelingen.
Hoe up-to-date is dit bewijs?
Het bewijs is up-to-date tot 26 oktober 2020.
Kenmerken van de studies
Doelgroep: we namen studies op met volwassenen die een beroerte of een niet-progressief hersenletsel hadden, zoals een traumatisch hersenletsel (geen dementie, ziekte van Alzheimer of multiple sclerose).
Behandeling: omgevingsverrijking bestaat meestal uit verschillende activiteiten, zoals computers, games, muziek en lezen.
Vergelijking: we vergeleken aanpassingen in de omgeving met de gebruikelijke zorg (kinesitherapie, logopedie, ergotherapie) en met andere behandelingen.
Resultaten: we verdeelden de resultaten in primaire en secundaire resultaten. De primaire resultaten hadden vooral te maken met psychologisch welzijn (angst, depressie, stress) en het omgaan met die problemen. De secundaire resultaten hadden te maken met de levenskwaliteit, het lichamelijk functioneren, communicatie, het cognitief functioneren en het activiteitenniveau. We keken ook na of er bijwerkingen waren.
Belangrijkste resultaten
Eén studie vergeleek aanpassingen in de omgeving met de gebruikelijke zorg of een andere behandeling. Aan deze studie deden 53 mensen mee die een beroerte hadden gehad. Het onderzoek vond plaats op de revalidatieafdeling van een ziekenhuis. De studie vergeleek verschillende vormen van omgevingsverrijking met gewone zorg. Onder andere lichamelijke, cognitieve en sociale activiteiten zoals leesmateriaal, bord- en kaartspellen, games, muziek, kunst en een computer met internet. De belangrijkste resultaten hadden te maken met psychologisch welzijn en de manier waarop mensen met problemen omgaan. De resultaten zijn onzeker, omdat het onderzoek beperkt was en erg vatbaar was voor vertekening.
Conclusie
Het gebrek aan recent onderzoek betekent niet dat omgevingsverrijking niet kan werken. Er is nood aan meer onderzoek met goede onderzoeksmethoden en consistente uitkomstmetingen om te weten of omgevingsverrijking werkt in verschillende settings (in versus buiten het ziekenhuis). Ook is er meer onderzoek nodig naar welke onderdelen van omgevingsverrijking het beste werken, of het kosteneffectief is en of het veilig is voor mensen die een beroerte of ander niet-progressief hersenletsel hebben gehad.
Vertaling door Steffi Snijders (Onderzoeker & docent, Thomas More, Mens en Welzijn, Logopedie en Audiologie) namens Cochrane België en Cochrane Nederland. Foutje gespot? Laat het ons weten via: cochrane.belgium@gmail.com
Deze Cochrane-review werd eerst in het Engels geschreven. De vertaling is gemaakt door een vertaalteam dat verantwoordelijk is voor de juistheid ervan. De vertaling is zorgvuldig uitgewerkt en er zijn standaardprocedures gevolgd om de kwaliteit te bewaken. Als er toch verschillen of fouten in de vertaling staan, dan geldt de Engelse versie als de juiste.
