پیامهای کلیدی
• پرسشنامههای GAD-7 و GAD-2 بهتنهایی نمیتوانند برای تشخیص یا رد ابتلا به اختلال اضطرابی استفاده شوند.
• بااینحال، آنها به ما میگویند که اختلال اضطرابی ممکن است وجود داشته باشد یا خیر.
• تفسیر یافته «منفی» یا «مثبت» پرسشنامه در مورد یک فرد، به زمینه بستگی دارد.
اختلالات اضطرابی چه هستند؟
«اختلال اضطرابی» یک اصطلاح کلی است که به شرایط سلامت روان اشاره دارد، از جمله (اما نه محدود به):
• اختلال اضطراب فراگیر: زمانی که فردی در بیشتر روزهای بیشاز شش ماه، اضطراب بیشازحد، مشکل در کنترل نگرانی، بهعلاوه حداقل سه مورد از شش نشانه زیر را دارد: بیقراری، خستگی، مشکل در تمرکز، تحریکپذیری، تنش عضلانی و اختلال خواب؛
• هراس اجتماعی: ترس شدید از قضاوت شدن، خجالتزده شدن یا تحقیر شدن در موقعیتهای اجتماعی یا اجرایی؛
• اختلال هراس: تجربه مکرر دورههای غیرمنتظره و شدید ترس یا ناراحتی، که ممکن است شامل انواع نشانههای جسمانی و عاطفی باشد.
چرا تشخیص زودهنگام اختلالات اضطرابی مهم است؟
اختلالات اضطرابی شایع هستند و اغلب حتی در افرادی که درمان برای آنها ضروری تلقی میشود، تشخیص داده نمیشوند. عدم تشخیص اختلال اضطرابی در صورت وجود آن (منفی-کاذب) به این معنی است که شما فرصت درمان بهموقع را با دارو، رواندرمانی، یا هر دو، از دست میدهید. به همین دلیل، برخی از متخصصان و برنامههای مربوط به بیماران، غربالگری را توصیه میکنند؛ یعنی بررسی سیستماتیک یک گروه یا جمعیت اجتماعی برای وجود اختلالات اضطرابی، حتی در افرادی که برای نشانههای تخصصی به دنبال کمک نیستند. متخصصان دیگر با غربالگری مخالف هستند، زیرا هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد چنین غربالگری فواید بیشتری نسبت به ضرر آن دارد (مثلا از طریق تشخیص نادرست و عوارض جانبی داروهای غیرضروری تجویزشده).
پرسشنامههای GAD-7 و GAD-2 چه هستند؟
پرسشنامههای GAD-7 (مقیاس 7 موردی اختلال اضطراب فراگیر) و GAD-2 (دو مورد اول مقیاس GAD-7) پرسشنامههای کاربرپسند و خود-تکمیلشوندهای هستند که برای افراد عادی طراحی شدهاند. آنها به ارائه اطلاعاتی در مورد اینکه فرد ممکن است از اختلال اضطراب رنج ببرد یا خیر، کمک میکنند. افرادی که پرسشنامه را تکمیل میکنند، در مقیاسی از 0 (هرگز وجود ندارد) تا 3 (هر روز وجود دارد) مشخص میکنند که چند وقت یکبار دچار نشانههای مهم اضطراب میشوند. پاسخها با هم جمع میشوند تا نمره کل بین 0 و 21 به دست آید. وقتی نمره کل به 10 یا بالاتر برسد، GAD-7 «تست-مثبت» تلقی میشود که نشاندهنده اختلال اضطرابی بالقوه است. نمره 3 یا بالاتر در GAD-2 نیز همین وضعیت را نشان میدهد. اگر نمره کل برای GAD-7 کمتر از 10 یا برای GAD-2 کمتر از 3 باشد، نتیجه «تست-منفی» تلقی میشود.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
هدف ما این بود که بدانیم مقیاسهای GAD-7 و GAD-2 با چه دقتی میتوانند تشخیص دهند که فرد دچار اختلال اضطرابی است یا خیر.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی بودیم که صحت مقیاسهای GAD-7 یا GAD-2 (یا هر دو) را با مقایسه آنها با یک مصاحبه تشخیصی کامل انجامشده توسط یک متخصص مراقبتهای سلامت بررسی کردند، و نتایج این مطالعات را با هم ترکیب کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
مرور ما شامل نتایج 48 مطالعه با 19,228 بیمار از 27 کشور مختلف است که پرسشنامه GAD-7 و GAD-2 را به 24 زبان مختلف ارزیابی کردند. هفت مطالعه در محیطهای غیربالینی (مثلا جمعیت عمومی)، نه مطالعه در محیطهای بالینی با شرکتکنندگانی با شرایط مختلف (مثلا افرادی که به دنبال مراقبتهای اولیه بودند) و 32 مطالعه در محیطهای بالینی با شرکتکنندگانی با شرایط خاص (مثلا افراد مبتلا به صرع) انجام شدند. بسیاری از این مطالعات، صحت پرسشنامهها را برای یک نوع خاص از اختلال اضطرابی (اختلال اضطراب فراگیر)، برخی دیگر برای هر نوع اختلال اضطرابی، یا برای هر دو، بررسی کردند.
در مجموع، پرسشنامههای GAD-7 و GAD-2 در تعیین اینکه فرد از اختلال اضطرابی رنج میبرد یا خیر، قابل قبول یا خوب بودند.
برای روشن شدن موضوع، اگر پرسشنامه GAD-7 توسط گروهی متشکل از 1000 نفر استفاده شود که 120 نفر (12%) از آنها واقعا مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر باشند، میتوان انتظار نتایج زیر را داشت: تخمین زده میشود که 156 نفر (16%) توسط GAD-7 «تست-مثبت» طبقهبندی شوند. بااینحال، از این تعداد، فقط حدود نیمی (77 نفر یا 8%) واقعا اختلال اضطراب فراگیر داشتهاند، در حالی که نیمی دیگر (79 نفر یا 8%) «مثبت-کاذب» بودند. از 844 نفر (84%) که تستشان منفی بود، اکثریت قریببهاتفاق (801 نفر یا 80%) بهدرستی بهعنوان افرادی که از اختلال اضطراب فراگیر رنج نمیبرند طبقهبندی میشوند، اما 43 نفر (4%) که مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر هستند، «منفی-کاذب» خواهند بود.
به نظر میرسد پرسشنامه کوتاهتر GAD-2 در تشخیص اختلالات اضطرابی به اندازه مقیاس طولانیتر GAD-7 دقیق باشد. به نظر میرسد هر دو پرسشنامه در تشخیص اختلال اضطراب فراگیر، نسبت به تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی، کمی بهتر عمل میکنند.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
این مطالعات از چندین جهت با هم متفاوت بودند، که عموما نشاندهنده کیفیت روششناسی ضعیف بود. این تغییرات شامل تفاوت در جمعیتی که پرسشنامهها روی آنها اجرا شد زبان پرسشنامه، کیفیت روششناسی و روش مورد استفاده برای تشخیص نهایی بودند. تغییرات مذکور ممکن است توضیح دهند که چرا صحت GAD-7 و GAD-2 در مطالعات مختلف بهطور قابل توجهی متفاوت است. این بدان معناست که صحت تشخیصی این پرسشنامهها میتواند در موقعیتهای خاص، نسبت به جمعبندی که در بالا ارائه دادیم، بهتر یا بدتر باشد.
شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
شواهد تا ژانویه 2024 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
اختلالات اضطرابی اغلب تشخیص داده نمیشوند و میتوانند بار (burden) قابل توجهی را ایجاد کنند. میان ابزار غربالگری اضطراب، مقیاس 7-مادهای اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7) و نسخه کوتاهشده آن، مقیاس 2-مادهای اختلال اضطراب فراگیر (GAD-2)، پرکاربردترین ابزار هستند.
اهداف
هدف اولیه: تعیین صحت (accuracy) تشخیصی GAD-7 و GAD-2 برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر (generalised anxiety disorder; GAD) و هرگونه اختلال اضطرابی (any anxiety disorder; AAD) در بزرگسالان.
هدف ثانویه: بررسی اینکه صحت تشخیصی آنها با توجه به شرایط، شیوع اختلال اضطرابی، استاندارد مرجع و خطر سوگیری (risk of bias) متفاوت است؛ مقایسه صحت تشخیصی GAD-7 و GAD-2؛ بررسی چگونگی تغییر عملکرد تشخیصی با حد آستانه تست (test threshold).
روشهای جستوجو
ما در Embase؛ MEDLINE؛ زیرمجموعه PubMed نه MEDLINE و PsycINFO، از سال 1990 تا 18 ژانویه 2024، جستوجو کردیم. فهرست منابع مطالعات و مقالات مروری واردشده را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
مطالعات مقطعی (cross-sectional) انجامشده روی بزرگسالان را وارد کردیم که حاوی اطلاعات صحت تشخیصی در مورد پرسشنامههای GAD-7 و/یا GAD-2 برای شرایط هدف اختلال اضطراب فراگیر و/یا هرگونه اختلال اضطرابی بودند و امکان ایجاد جداول 2x2 را فراهم کردند. شرایط هدف میبایست با استفاده از مصاحبه بالینی ساختاریافته یا نیمهساختاریافته تشخیص داده شده باشند. مطالعات مورد-شاهدی و مطالعاتی را که در آنها زمان سپریشده میان تستهای شاخص و استانداردهای مرجع بیشاز چهار هفته بود، حذف کردیم. مطالعاتی را که شامل افرادی بودند که (1) در مراکز ارائه خدمات سلامت روان به دنبال کمک بودند یا (2) بهطور خاص بهدلیل نشانههای سلامت روان در دیگر مراکز وارد شدند، حذف کردیم.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
حداقل دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم به بررسی واجد شرایط بودن مطالعه، استخراج دادهها و ارزیابی خطر سوگیری و قابلیت کاربرد مطالعات واردشده پرداختند. برای هر پرسشنامه و هر شرایط هدف، حساسیت (sensitivity) و اختصاصیت (specificity) را با 95% فواصل اطمینان (95% CI) در نمودارهای انباشت (forest plots) ارائه میدهیم. ما از مدل دومتغیره (bivariate model) برای به دست آوردن برآوردهای جمعبندیشده براساس نزدیکترین نقطه برش (cut-offs) به مقادیر توصیهشده (یعنی در یک محدوده اصلی) استفاده کردیم. در آنالیزهای ثانویه، از مدل دومتغیره و مدل حد آستانههای چندگانه برای به دست آوردن برآوردهای جمعبندیشده برای تمام نقاط برش موجود استفاده کردیم. با استفاده از مدل آستانههای چندگانه، سطح زیر منحنی مشخصه عملکرد گیرنده (area under the receiver operating characteristic curve) را محاسبه کردیم تا یک شاخص کلی را از صحت تشخیصی GAD-7 و GAD-2 به دست آوریم.
نتایج اصلی
ما 48 مطالعه را با 19,228 شرکتکننده از 27 کشور مختلف وارد کردیم که GAD-7 و GAD-2 را به 24 زبان مختلف ارزیابی کردند. هفت مطالعه در محیطهای غیربالینی، نه مطالعه در محیطهای بالینی با شرکتکنندگانی در شرایط مختلف و 32 مطالعه در محیطهای بالینی با شرکتکنندگانی با شرایط خاص انجام شدند. حتی پساز طبقهبندی به سه محیط، جمعیتهای مورد مطالعه تفاوت قابل توجهی داشتند. جمعیتهایی که بیشترین تعداد مورد مطالعه را داشتند، عبارت بودند از: افراد مبتلا به صرع (نه مطالعه)؛ افراد مبتلا به سرطان (پنج مطالعه)؛ افراد مبتلا به بیماری قلبیعروقی (پنج مطالعه)؛ و افراد تحت مراقبتهای اولیه صرفنظر از نوع بیماری (پنج مطالعه). خطر سوگیری را در هشت مطالعه در سطح پائین در نظر گرفتیم و نگرانی کمی در مورد کاربرد یافتهها در سه مطالعه داشتیم.
سی و پنج مطالعه در آنالیزهای اولیه GAD-7 برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر (میانه (median) شیوع: 12%)؛ 22 مطالعه در آنالیزهای GAD-7 برای هر نوع اختلال اضطرابی (میانه شیوع: 19%)؛ 24 مطالعه در آنالیزهای GAD-2 برای اختلال اضطراب فراگیر (میانه شیوع: 9%)؛ و 19 مطالعه در آنالیزهای GAD-2 برای هر نوع اختلال اضطرابی (میانه شیوع: 19%) مشارکت داشتند.
پرسشنامه GAD-7 در نقطه برش توصیهشده 10 یا بالاتر (یا نزدیکترین نقطه برش موجود)، حساسیت کلی 0.64 (95% CI؛ 0.56 تا 0.72) و اختصاصیت کلی 0.91 (95% CI؛ 0.87 تا 0.93) را در تشخیص اختلال اضطراب فراگیر نشان داد. برای تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی، حساسیت کلی برابر با 0.48 (95% CI؛ 0.40 تا 0.57) و اختصاصیت کلی معادل 0.91 (95% CI؛ 0.89 تا 0.93) گزارش شد.
GAD-2 در نقطه برش توصیهشده 3 یا بالاتر (یا نزدیکترین نقطه برش موجود)، حساسیت کلی معادل 0.68 (95% CI؛ 0.59 تا 0.75) و اختصاصیت کلی برابر با 0.86 (95% CI؛ 0.82 تا 0.89) را برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر نشان داد. برای تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی، حساسیت کلی برابر با 0.53 (95% CI؛ 0.44 تا 0.62) و اختصاصیت کلی معادل 0.89 (95% CI؛ 0.86 تا 0.91) بود.
ناحیه 95% پیشبینی GAD-7 برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر، بزرگتر از سه آنالیز دیگر بود (که نشاندهنده ناهمگونی آماری (statistical heterogeneity) قابل توجه است). اختصاصیت با توجه به شرایط در آنالیز GAD-7 و GAD-2 برای تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی، و با توجه به استاندارد مرجع در آنالیز GAD-2 برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر، متفاوت بود. حساسیت در آنالیز GAD-7 برای اختلال اضطراب فراگیر، براساس شیوع متفاوت بود. دیگر بررسیها در مورد منابع بالقوه ناهمگونی، ارتباط آماری معنیداری را با صحت تست نشان ندادند. در تمام آنالیزها، در شرکتکنندگان با شرایط خاص در مقایسه با دو شرایط دیگر، حساسیت تمایل به بالاتر بودن و اختصاصیت پائینتر داشت. بهطور کلی، ناهمگونی در آنالیزهای زیرگروه همچنان بالا بود.
سطح زیر منحنی مشخصه عملکرد گیرنده در مدل حد آستانههای چندگانه برای مقیاس GAD-7 در تشخیص اختلال اضطراب فراگیر 0.86 (95% CI؛ 0.84 تا 0.88) و در تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی 0.80 (95% CI؛ 0.78 تا 0.82) بود. برای مقیاس GAD-2، مقدار 0.82 (95% CI؛ 0.81 تا 0.86) برای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر و 0.77 (95% CI؛ 0.76 تا 0.82) برای تشخیص هرگونه اختلال اضطرابی به دست آمد. آنالیزهای دومتغیره مقایسهای هیچ تفاوت آماری معنیداری را میان صحت تست تشخیصی GAD-7 و GAD-2 نشان ندادند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
مقیاسهای GAD-7 و GAD-2 در زبانهای متعدد و جمعیتهای مختلف بررسی شدهاند. در مجموع، به نظر میرسد GAD-7 و GAD-2 صحت تشخیصی قابل قبول یا خوبی برای اختلال اضطراب فراگیر و هرگونه اختلال اضطرابی داشته باشند. به نظر میرسد مقیاس GAD-2 صحت تشخیصی مشابهی با مقیاس GAD-7 دارد. بااینحال، با توجه به تنوع مطالعات واردشده و ناهمگونی در یافتههای ما، جمعبندی تخمینهای ما از حساسیت و اختصاصیت باید بهعنوان میانگینهای تقریبی تفسیر شوند. عملکرد GAD-7 و GAD-2 در موقعیتهای خاص ممکن است بهطور قابل توجهی از این مقادیر منحرف شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
