این خلاصه از یک مرور کاکرین، آنچه را که ما از پژوهش‌های موجود درباره بی‌خطری (safety) استفاده از داروهای ضددرد در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis) که دچار بیماری قلبی یا کلیوی یا هر دو نیز هستند، ارائه می‌دهد.
آرتریت روماتوئید چیست و مدیریت درد به چه معناست؟
هنگامی که به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، سیستم ایمنی بدن شما، که در حالت طبیعی با عفونت‌ها مبارزه می‌کند، پوشش داخلی مفاصل را ملتهب کرده و باعث دردناک، سفت و متورم شدن آنها می‌شود. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید اغلب برای کنترل این درد و التهاب، نیاز به استفاده از داروی مسکّن و داروهای ضدالتهابی مانند پاراستامول (paracetamol) یا ایبوپروفن (ibuprofen) دارند.
درد را می‌توان با داروهای مختلفی مدیریت کرد، از جمله داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) (مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک و COX-2s (مثل سلکوکسیب (celecoxib)))؛ اوپیوئیدها و داروهای شبه-اوپیوئیدی (مثل ترامادول (tramadol)، مورفین (morphine) و غیره)، پاراستامول (که تحت عنوان استامینوفن (acetaminophen) نیز شناخته می‌شود) و تعدیل‌کننده‌های عصبی (از جمله داروهای ضدافسردگی، ضدتشنج و شل‌کننده‌های عضلانی).
این مرور نشان می‌دهد که در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید و مشکلات قلبی یا کلیوی:
اطلاعات دقیقی را درباره عوارض جانبی و عوارض دیگر در اختیار نداریم، زیرا هیچ مطالعه‌ای یافت نشد که به بررسی عوارض جانبی داروهای ضددرد در این افراد پرداخته باشد. عوارض جانبی کاملا اثبات‌شده‌ای برای بسیاری از داروهای ضددرد شایع وجود دارند، مانند مشکلات معده، کلیه و قلب مرتبط با مصرف NSAIDها، و مشکلات گوارشی ناشی از مصرف اوپیوئیدها.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
درد در آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis) شایع است، اغلب چندعاملی بوده و به‌طور معمول عوامل متعدد دارویی برای مدیریت درد به‌کار می‌روند. این نگرانی وجود دارد که برخی از داروهای ضددرد که در حال حاضر استفاده می‌شوند، ممکن است خطر بروز عوارض جانبی را در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید و بیماری هم‌زمان قلبی‌عروقی یا کلیوی افزایش دهند.
اهداف
ارزیابی و گردآوری سیستماتیک شواهد علمی در مورد اثربخشی و بی‌خطری استفاده از دارودرمانی ضددرد در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید همراه با عوارض قلبی‌عروقی یا کلیوی.
روش‌های جست‌وجو
پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CENTRAL)، کتابخانه کاکرین، سال 2010، شماره 4)؛ MEDLINE، از سال 1950؛ EMBASE، از سال 1980؛ بانک اطلاعاتی مرورهای سیستماتیک کاکرین (Cochrane Database of Systematic Reviews; CDSR) بانک اطلاعاتی خلاصه‌های مرور اثرات (Database of Abstracts of Reviews of Effects; DARE) را جست‌وجو کردیم. همچنین مجموعه مقالات کنفرانس‌های کالج روماتولوژی آمریکا (American College of Rheumatology; ACR) و اتحادیه اروپایی علیه روماتیسم (European League against Rheumatism; EULAR) را برای سال‌های 2008 تا 2009 به‌صورت دستی جست‌وجو کردیم و وبسایت‌های سازمان‌های نظارتی دارویی را برای یافتن عوارض جانبی گزارش‌شده، برچسب‌ها و هشدارها بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده و مطالعات تصادفی‌سازی‌نشده‌ای را در نظر گرفتیم که به مقایسه اثربخشی و بی‌خطری درمان‌های دارویی ضددرد در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، با و بدون عوارض قلبی‌عروقی یا کلیوی، پرداختند.
علاوه‌بر این، برای ارزیابی بی‌خطری مداخله، مطالعات کنترل‌شده قبل و بعد (controlled before-after)، سری‌های زمانی منقطع (interrupted time series)، مطالعات کوهورت و مورد-شاهدی و مطالعه سری موردی (case series) (N ≥ 20) را نیز در نظر گرفتیم.
برای اهداف این مرور، دارودرمانی درد به‌صورت زیر تعریف شد: داروهای ضددرد ساده (مانند پاراستامول (paracetamol))، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، داروهای اوپیوئیدی یا شبه-اوپیوئیدی (مانند ترامادول (tramadol)) و نورومدولاتورها (neuromodulators) (از جمله داروهای ضدافسردگی، ضدتشنج و شل‌کننده‌های عضلانی).
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم نتایج جست‌وجو را ارزیابی کرده و برای استخراج داده‌ها و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) در مطالعات واردشده، برنامه‌ریزی کردند.
نتایج اصلی
هیچ مطالعه‌ای را شناسایی نکردیم که با معیارهای ورود مطابقت داشته باشد. بسیاری از کارآزمایی‌های مربوط به NSAIDها، صراحتا بیماران مبتلا به عوارض قلبی‌عروقی یا کلیوی را از مطالعه کنار گذاشته بودند.
یک کارآزمایی را شناسایی کردیم که شواهد را در جمعیت‌های مختلط (شامل هر دو گروه مبتلا به آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت) تحت درمان با دیکلوفناک (diclofenac) یا اتوریکوکسیب (etoricoxib) گزارش کرد. در این مطالعه، وجود بیماری قلبی‌عروقی، احتمال بروز حوادث قلبی‌عروقی بعدی را تا سه برابر افزایش داد. احتمال بروز حوادث قلبی‌عروقی در بیمارانی که دو یا چند عوارض قلبی‌عروقی داشتند، دو برابر بیشتر بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
هیچ کارآزمایی‌ای وجود نداشت که به‌طور خاص اثربخشی و بی‌خطری دارودرمانی‌های ضددرد را برای بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، با و بدون عوارض قلبی‌عروقی یا کلیوی، مقایسه کرده باشد.
در غیاب شواهد خاص در زمینه آرتریت روماتوئید، دستورالعمل‌های بالینی فعلی توصیه می‌کنند که NSAIDها در جمعیت عمومی مبتلا به آرتریت روماتوئید با احتیاط مصرف شوند، در عین حال که بر لزوم هوشیاری بیشتر در بیماران مبتلا به بیماری قلبی‌عروقی شناخته‌شده یا دارای عوامل خطر برای ابتلا به آن تاکید دارند. دستورالعمل‌های بالینی فعلی در خصوص استفاده از NSAIDها و اوپیوئیدها در اختلال عملکرد کلیوی متوسط تا شدید باید برای جمعیت مبتلا به آرتریت روماتوئید نیز اعمال شوند.
انجام پژوهش‌های بیشتر جهت راهنمایی متخصصان بالینی هنگام درمان درد در آرتریت روماتوئید مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
