القای زایمان در خانه در برابر القای زایمان در شرایط بستری

موضوع چیست؟

بر اساس کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده، می‌خواستیم بدانیم که پس از القای زایمان در بیمارستان یا در مرکز مراقبت سلامت، زنان ترجیح می‌دهند به خانه بروند یا در این مرکز بمانند و منتظر شروع زایمان باشند. هم‌چنین، می‌خواستیم بدانیم که این مداخله تاثیری بر پیامدهای بالینی زنان یا نوزادان آن‌ها داشته یا خیر.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟

القای زایمان برای پایان دادن به بارداری مستلزم ایجاد انقباض‌های مصنوعی برای شروع زایمان است. القای زایمان خطراتی را برای مادر و نوزاد به همراه دارد، اما گاهی اوقات این خطرات از خطر ادامه بارداری پیشی می‌گیرند.

با این حال، القای زایمان می‌تواند یک تجربه چالش‌برانگیز برای زنان باشد زیرا ممکن است احساس ناراحتی، حمایت نشدن و عدم کنترل کنند. القای زایمان در خانه ممکن است باعث بهبود تجربیات زنان شده و مدت زمان بستری را در بیمارستان و هزینه‌های کلی را کاهش دهد. ایمنی مادر و نوزاد از عوامل مهمی است که باید در نظر گرفته شود. فقط اشکال خاصی از القای زایمان مناسب برای خانه هستند، به‌عنوان مثال، پروستاگلاندین‌های داخل واژن یا بالون/کاتترهای فولی.

ما چه شواهدی را یافتیم؟

در 31 ژانویه سال 2020 به جست‌وجوی شواهد پرداختیم و هفت RCT را پیدا کردیم، شش مورد از آن‌ها داده‌های مربوط به 1610 زن و نوزادانشان را ارائه کردند. همه این مطالعات در کشورهای پردرآمد و ثروتمند انجام شدند. قطعیت شواهد به دلیل محدود بودن تعداد مطالعات، حجم نمونه کوچک برخی از مطالعات، و هم‌چنین عدم وضوح و شفافیت در طراحی مطالعه عمدتا بسیار پائین بود.

همه این زنان با پایش اولیه در بیمارستان، القای زایمان را دریافت کردند. زنان در گروه القای در خانه پس از آن توانستند به منزل بروند و منتظر شروع زایمان فعال باشند، یا برای مدت معینی منتظر بمانند. زنان گروه بستری در بیمارستان ماندند.

دو مطالعه را با 1022 زن و نوزادان آن‌ها در مورد استفاده از پروستاگلاندین (prostaglandin; PGE2) واژینال برای القای زایمان پیدا کردیم. ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در میزان رضایت زنان بین زنانی که در خانه یا در بیمارستان منتظر فعال شدن زایمان می‌مانند، وجود داشته باشد، اگرچه زنان تمایل بیشتری برای رفتن به خانه برای دوره انتظار داشتند. برای زنان، ممکن است تفاوت‌های روشنی در تعداد زنانی که زایمان واژینال خودبه‌خودی، تحریک بیش از حد رحم یا زایمان سزارین داشتند، وجود نداشته باشد. برای نوزادان، ممکن است بروز مشابهی از عفونت و پذیرش در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (neonatal intensive care unit; NICU) دیده شود. هزینه‌های زایمان در خانه احتمالا کمتر است.

برای القای زایمان با فرآیند آزادسازی کنترل شده پروستاگلاندین (PGE2) داخل واژن، فقط یک مطالعه را با 299 زن و نوزادان آن‌ها پیدا کردیم اما یافته‌ها احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را نشان می‌دهند.

در رابطه با استفاده از بالون یا کاتتر فولی برای القای زایمان، سه مطالعه را پیدا کردیم که داده‌های مربوط به 289 زن و نوزادانشان را ارائه کردند. دو مطالعه رضایت زنان را گزارش دادند، و تمایلی را به نفع القای زایمان در خانه نشان دادند، اما روش گردآوری داده‌ها نامشخص بود. ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در تعداد زایمان‌های واژینال خودبه‌خودی، تحریک بیش از حد انقباضات رحمی و نوزادان بستری شده در NICU وجود داشته باشد. القای زایمان در خانه ممکن است تعداد زایمان‌های سزارین را کاهش دهد اما به داده‌های بیشتری در این زمینه نیاز است.

این یافته‌ها چه معنایی دارند؟

این مطالعات برای نشان دادن تفاوت‌های واضح در پیامدها بین القای زایمان در خانه و در شرایط بستری، تعداد کافی را از زنان و نوزادان وارد نکردند، و قطعیت شواهد به‌طور کلی بسیار پائین بود. انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است و مطالعات بیشتری نیز در حال انجام هستند. ما به داده‌های بیشتری در مورد تجربیات و دیدگاه‌های زنان در مورد مراقبت از آن‌ها، هم‌چنین در مورد ایمنی و هزینه نیاز داریم.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

داده‌های مربوط به اثربخشی، ایمنی و تجربیات زنان در مورد القای زایمان در خانه در برابر القای زایمان در شرایط بستری محدود بوده و از قطعیت بسیار پائینی برخوردار هستند. با توجه به اینکه وقوع حوادث جانبی جدی به احتمال زیاد بسیار نادر هستند، داده‌های ایمنی بیشتر احتمال دارد به جای RCTهای نسبتا کوچک از مطالعات کوهورت مشاهده‌ای در مقیاس بسیار بزرگ به‌ دست آمده باشند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

شرایطی که در آن القای زایمان صورت می‌گیرد (خانه یا شرایط بستری) احتمالا می‌تواند بر ایمنی، تجربیات زنان و هزینه‌ها تاثیراتی داشته باشد.

القای زایمان در خانه ممکن است در خانه با فاز فعال بعدی زایمان که در خانه یا در یک مرکز مراقبت سلامت (بیمارستان، مرکز زایمان، واحد ماما-محور) اتفاق می‌افتد، آغاز شود. به‌طور معمول، القای زایمان در خانه در یک مرکز مراقبت سلامت شروع می‌شود، سپس زن به خانه می‌رود تا منتظر شروع زایمان شود. القای زایمان در شرایط بستری در یک مرکز مراقبت سلامت صورت می‌گیرد که در این شرایط زن در مرکز مذکور منتظر شروع زایمان می‌ماند.

اهداف: 

ارزیابی تاثیرات القای زایمان در خانه در مقایسه با القای زایمان در شرایط بستری با استفاده از همان روش القای زایمان بر نوزادان و پیامدهای وابسته به زایمان در سه ماهه سوم.

روش‌های جست‌وجو: 

برای این به‌روزرسانی، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه بارداری و زایمان در کاکرین، ClinicalTrials.gov، پلت‌فرم بین‌المللی پایگاه ثبت کارآزمایی‌های بالینی (ICTRP) سازمان جهانی بهداشت (31 ژانویه 2020)، و فهرست منابع مطالعات بازیابی شده را جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) منتشر شده و منتشر نشده‌ای که در آن‌ها القای زایمان در خانه و در شرایط بستری با هم مقایسه شده‌اند. ما چکیده مقالات کنفرانس را وارد کردیم اما کارآزمایی‌های شبه-تصادفی‌سازی شده و مطالعات متقاطع را خارج کردیم.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم گزارش‌های مطالعه را برای ورود ارزیابی کردند. دو نویسنده مرور استخراج داده‌ها و ارزیابی خطر سوگیری (bias) را به‌طور مستقل از هم انجام دادند. ارزیابی‌های درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) توسط نویسنده سوم مرور بررسی شد.

نتایج اصلی: 

ما هفت RCT را وارد کردیم، شش مورد از آن‌ها داده‌هایی را در مورد 1610 زن و نوزادانشان ارائه کردند. مطالعات بین سال‌های 1998 و 2015، و همه آن‌ها در کشورهای با درآمد بالا یا متوسط به بالا انجام شدند. اکثر زنان به دلیل طولانی شدن دوره بارداری تحت القای زایمان قرار گرفتند. سه مطالعه دریافت بودجه دولتی و یک مطالعه عدم دریافت بودجه را گزارش کردند و سه مطالعه منبع تامین مالی خود را گزارش نکردند. بیشتر ارزیابی‌های GRADE شواهدی را با قطعیت بسیار پائین نشان دادند، که اغلب به دلیل خطر بالای سوگیری (bias) و عدم دقت جدی کاهش یافتند.

1. القای زایمان در خانه در مقایسه با القای زایمان در شرایط بستری با پروستاگلاندین E واژینال (دو RCT؛ 1028 زن و نوزاد؛ 1022 مورد برای ارائه داده).

اگرچه ممکن است رضایت زنان از القای زایمان در خانه اندکی بهتر باشد، شواهد مربوط به این امر بسیار نامطمئن است (تفاوت میانگین (MD): 0.16؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.02- تا 0.34، 1 مطالعه، 399 زن)، شواهد با قطعیت بسیار پائین.

برای پیامدهای اولیه دیگر، ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت بین القای زایمان در خانه و القای زایمان در شرایط بستری وجود داشته باشد، با این وجود تمام شواهد از قطعیت بسیار پائینی برخوردار بودند:

- زایمان واژینال خودبه‌خودی (میانگین خطر نسبی (RR) [aRR]؛0.91؛ 95% CI؛ 0.69 تا 1.21، 2 مطالعه، 1022 زن، روش اثرات تصادفی)؛

- تحریک بیش از حد رحم (RR: 1.19؛ 95% CI؛ 0.40 تا 3.50، 1 مطالعه، 821 زن)؛

- زایمان سزارین (RR: 1.01؛ 95% CI؛ 0.81 تا 1.28، 2 مطالعه، 1022 زن)؛

- عفونت نوزادی (RR: 1.29؛ 95% CI؛ 0.59 تا 2.82، 1 مطالعه، 821 نوزاد)؛

- پذیرش در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (neonatal intensive care unit; NICU) (RR: 1.20؛ 95% CI؛ 0.50 تا 2.90، 2 مطالعه، 1022 نوزاد).

مطالعات موربیدیتی جدی یا مورتالیتی نوزادان را گزارش نکردند.

2. القای زایمان در خانه در مقایسه با القای زایمان در شرایط بستری با فرآیند کنترل شده آزادسازی PGE (یک RCT؛ 299 زن و نوزادان آن‌ها که داده‌ها را ارائه کردند).

هیچ اطلاعاتی وجود نداشت در مورد اینکه پرسشنامه بررسی کننده میزان رضایت زنان از مراقبت از ابزار معتبری استفاده کرد یا خیر، اما یافته‌های ارائه شده هیچ تفاوت کلی را در نمرات نشان ندادند.

برای پیامدهای اولیه دیگر تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را بین این گروه‌ها پیدا کردیم، که همگی دارای شواهدی با قطعیت بسیار پائین بودند:

- زایمان واژینال خودبه‌خودی (RR: 0.94؛ 95% CI؛ 0.77 تا 1.14، 1 مطالعه، 299 زن).

- تحریک بیش از حد رحم (RR: 1.01؛ 95% CI؛ 0.51 تا 1.98، 1 مطالعه، 299 زن)؛

- زایمان سزارین (RR: 0.95؛ 95% CI؛ 0.64 تا 1.42، 1 مطالعه، 299 زن)؛

- پذیرش در NICU (RR: 1.38؛ 0.57 تا 3.34، 1 مطالعه، 299 نوزاد).

این مطالعه گزارشی را در مورد عفونت نوزادی و موربیدیتی جدی یا مورتالیتی نوزادان ارائه نکرد.

3. القای زایمان در خانه در مقایسه با القای زایمان در شرایط بستری با بالون یا کاتتر فولی (چهار RCT؛ سه مطالعه، 289 زن و نوزاد ارائه دهنده داده).

مشخص نبود که پرسشنامه‌های گزارش دهنده از تجارب/رضایت زنان از مراقبت ابزارهای معتبری بودند یا خیر، در یک مطالعه (48 زن، 69% میزان پاسخ) مشخص شد که میزان رضایت زنان یکسان بود.

القای زایمان در خانه ممکن است تعداد زایمان‌های سزارین را کاهش دهد، اما داده‌ها با افزایش اندک نیز سازگار بوده و از قطعیت بسیار پائینی برخوردار هستند (RR: 0.64؛ 95% CI؛ 0.41 تا 1.01، 2 مطالعه، 159 زن).

برای پیامدهای اولیه دیگر تفاوتی اندک یا عدم تفاوت بین این گروه‌ها وجود داشت، که همگی دارای شواهدی با قطعیت بسیار پائین بودند:

- زایمان واژینال خودبه‌خودی (RR: 1.04؛ 95% CI؛ 0.54 تا 1.98، 1 مطالعه، 48 زن).

- تحریک بیش از حد رحم (RR: 0.45؛ 95% CI؛ 0.03 تا 6.79، 1 مطالعه، 48 زن)؛

- پذیرش در NICU (RR: 0.37؛ 95% CI؛ 0.07 تا 1.86، 2 مطالعه، 159 نوزاد).

در یک مطالعه (شامل 48 نوزاد) که عفونت‌های جدی در نوزادان و موربیدیتی جدی یا مورتالیتی را در نوزادان ارزیابی کرد، هیچ موردی از این پیامدها مشاهده نشد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save