تجویز سیستمیک عوامل بی‌حس‌کننده موضعی برای تسکین درد نوروپاتیک

لیدوکائین داخل وریدی و مشتقات خوراکی آن، درد ناشی از آسیب به سیستم عصبی (درد نوروپاتیک) را تسکین می‌دهند. در گزارش‌های قبلی، لیدوکائین داخل وریدی و آنالوگ‌های خوراکی آن، مکسیلیتین (mexiletine) و توکاینید (tocainide)، درد نوروپاتیک، نوعی درد ناشی از بیماری سیستم عصبی را تسکین دادند. با این حال، شواهد متناقض بودند. نویسندگان مرور تمام مطالعات تصادفی‌سازی شده را برای مقایسه این داروها با دارونما (placebo) یا با مسکن‌های دیگر بررسی کردند و دریافتند که: بی‌حس‌کننده‌های موضعی در کاهش شدت درد نوروپاتیک موثرتر از دارونما بودند؛ داده‌های محدود هیچ تفاوتی را از نظر اثربخشی یا عوارض جانبی بین بی‌حس‌کننده‌های موضعی و کاربامازپین (carbamazepine)، آمانتادین (amantadine)، گاباپنتین (gabapentin) یا مورفین نشان ندادند؛ بی‌حس‌کننده‌های موضعی ایمن بودند ولی عوارض جانبی بیشتری نسبت به دارونما داشتند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

ليدوكائين و آنالوگ‌های خوراکی در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌ شده، داروهای ایمنی برای درد نوروپاتیک بودند، بهتر از دارونما بودند، و به اندازه مسکن‌های دیگر موثر بودند. کارآزمایی‌های بعدی باید بیماری‌های خاصی را به کار گیرند و آنالوگ‌های جدید لیدوکائین را با پروفایل‌های سمیت بهتر مورد آزمایش قرار دهند. تاکید بیشتر بر پیامدهای اندازه‌گیری کننده رضایت بیمار، برای ارزیابی اینکه آیا تسکین درد معنی‌دار آماری، از نظر بالینی نیز معنی‌دار بوده یا نه، ضروری است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

ليدوكائين، مکسیلیتین، توکاینید، و فلکائینید (flecainide)، بی‌حس‌کننده‌های موضعی هستند که در صورت تجویز به صورت خوراکی یا وریدی، اثر ضددردی دارند. گزارش‌های اولیه، استفاده از لیدوکائین یا پروکائین داخل وریدی را برای تسکین درد سرطان و درد پس از عمل جراحی توصیف کردند. این موضوع، دهه‌ها بعد، زمانی که سری بیمار و کارآزمایی‌های بالینی گزارش دادند که لیدوکائین تزریقی و آنالوگ‌های خوراکی آن توکاینید (tocainide)، مکسیلیتین (mexiletine) و فلکاینید (flecainide) در برخی از بیماران درد نوروپاتیک را تسکین می‌دهد، مورد توجه مجدد قرار گرفت. با انتشار کارآزمایی‌های بالینی اخیر که دارای استانداردهایی با کیفیت بالا بودند، ما استفاده از لیدوکائین سیستمیک و آنالوگ‌‌های خوراکی آن را در درد نوروپاتیک برای به‌روزرسانی دانش‌مان درباره اندازه‌گیری منافع و آسیب‌های آن‌ها و کمک به تعریف بهتر نقش آن‌ها در درمان، مرور و بررسی کردیم.

اهداف: 

بررسی میزان تسکین درد و عوارض جانبی بین داروهای نوع سیستمیک بی‌حس‌کننده‌های موضعی و سایر مداخلات کنترل.

روش‌های جست‌وجو: 

ما MEDLINE (از 1966 تا 15 می 2004)؛ EMBASE (از ژانویه 1980 تا دسامبر 2002)؛ Cancer Lit (تا 15 دسامبر 2002)؛ پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل شده کاکرین (فصل دوم؛ 2004)؛ System for Information on Grey Literature in Europe (SIGLE)، و LILACS، را از ژانویه 1966 تا مارچ 2001 جست‌وجو کردیم. ما همچنین مجموعه مقالات کنفرانس، کتب رفرانس، مقالات و مرورهای اصلی را به صورت دستی جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب: 

ما کارآزمایی‌هایی را با تخصیص تصادفی وارد کردیم، که دو سو کور، با طراحی موازی یا متقاطع بودند. مداخله کنترل، عبارت بود از دارونما (placebo) یا یک داروی ضددرد برای درد نوروپاتیک ناشی از هر علتی.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

ما داده‌های مربوط به اثربخشی و ایمنی را از تمام کارآزمایی‌های منتشرشده و منتشرنشده گردآوری کردیم. ما از داده‌های پیوسته و دوتایی برای تسکین درد و عوارض جانبی، به ترتیب برای اندازه‌گیری‌های پیامد اولیه و ثانویه استفاده کردیم تا اندازه‌های اثر ترکیبی را محاسبه کنیم.

نتایج اصلی: 

سی و دو کارآزمایی بالینی کنترل‌شده، معیارهای انتخاب را داشتند؛ دو مورد مقاله‌های تکراری بودند. داروهای درمان عبارت بودند از لیدوکائین داخل وریدی (16 کارآزمایی)، مکسیلیتین (12 کارآزمایی)، لیدوکائین و مکسیلیتین پشت سر هم (یک کارآزمایی) و توکاینید (یک کارآزمایی). 21 کارآزمایی از نوع مطالعات متقاطع و 9 کارآزمایی از نوع مطالعات موازی بودند. ليدوكائين و مکسیلیتین نسبت به دارونما موثرتر بودند [تفاوت میانگین وزن‌دهی شده (WMD) = 11-؛ 95% CI؛ 15- تا 7-؛ 0.00001 > P] و داده‌های محدود هیچ تفاوتی را از نظر اثربخشی (WMD: -0.6؛ %95 CI؛ 7- تا 6)، یا عوارض جانبی در مقایسه با کاربامازپین، آمانتادین، گاباپنتين یا مورفین نشان ندادند. در این کارآزمایی‌ها، بی‌حس‌کننده‌های موضعی سیستمیک، بدون هیچ گزارشی از مرگ‌ومیر یا سمیت‌های تهدید کننده زندگی، ایمن بودند. تجزیه‌و‌تحلیل حساسیت (sensitivity analysis) توزیع داده‌ها را در سه کارآزمایی به عنوان منبع احتمالی ناهمگونی شناسایی کرد. سوگیری انتشار وجود نداشت.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save