เราค้นพบทั้งหมด 22 รายการทดลองวิจัยแบบสุ่มที่มีการควบคุม โดยได้ถูกจัดทำในสหรัฐอเมริกา อิตาลี สเปน จีน เกาหลีใต้ และอินเดีย และรายงานข้อมูลผลลัพธ์จากผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งหมด 4169 รายที่เป็นโรคตาแห้ง (DED) 

ลักษณะของการศึกษาและความเสี่ยงของการมีอคติ

การทดลองทั้งหมดรับสมัครผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป ยกเว้นการทดลองหนึ่งฉบับที่รับสมัครเด็กและวัยรุ่นอายุระหว่าง 3 ถึง 14 ปี ครึ่งหนึ่งของการทดลองทั้งหมดมีอาสาสมัครส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ค่ามัธยฐาน 79% และ ช่วงควอร์ไทล์ [IQR] 76% ถึง 80%) แต่ละการทดลองมีผู้เข้าร่วมโดยเฉลี่ย 86 คน (IQR 40 ถึง 158) ระยะเวลาการรักษาด้วยยาหยอดตาสเตียรอยด์อยู่ระหว่าง 1 สัปดาห์ถึง 3 เดือน ส่วนระยะเวลาการศึกษาอยู่ระหว่าง 1 สัปดาห์ถึง 6 เดือน มี 8 การศึกษาที่ได้รับการสนับสนุนโดยบริษัทยาเพียงอย่างเดียว และอีก 4 การศึกษาที่ได้รับการสนับสนุนร่วมโดยบริษัทยาร่วมกับกองทุนของสถาบันวิจัยหรือรัฐบาล ผู้ค้นคว้าใช้เครื่องมือวิเคราะห์ RoB 2 เพื่อประเมินความเสี่ยงในการเกิดอคติของผลลัพธทั้งเชิงอัตนัยและเชิงวัตถุ พบว่าการทดลองเกือบครึ่งหนึ่งเกิดความเสี่ยงสูงในขั้นตอนการคัดเลือกผลลัพธ์มานำเสนอ

ผลการศึกษา

จากทั้งหมด 22 การทดลอง มี 16 การทดลองที่ศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลของกลุ่มคนไข้ที่ได้รับยาหยอดตาสเตียรอยด์เพียงอย่างเดียวหรือได้รับร่วมกับยาหยอดตาโทบราไมซิน กับกลุ่มคนไข้ที่ได้รับกลุ่มยาหยอดตาเพิ่มความชุ่มชื้น กลุ่มยาหยอดตาเพิ่มความชุ่มชื้นร่วมกับยาโทบราไมซิน หรือกลุ่มที่ไม่ได้รับการรักษาใด ยาหยอดตาคอร์ติโคสเตียรอยด์มีผลเล็กน้อยถึงปานกลางในการบรรเทาอาการระคายเคืองตาที่ผู้ป่วยรายงานในตอนแรก โดยมีค่าความแตกต่างเฉลี่ยมาตรฐาน (SMD) 0.29 เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ยาหยอดตาเพิ่มความชุ่มชื้น (ช่วงความเชื่อมั่น 95% [CI] 0.16 ถึง 0.42; หลักฐานความเชื่อมั่นปานกลาง) และยาหยอดตาสเตียรอยด์มีผลกระทบเล็กน้อยถึงปานกลางในการลดคะแนนการย้อมกระจกตาลง 0.4 SMD (95% CI 0.18 ถึง 0.62; หลักฐานความเชื่อมั่นปานกลาง) อย่างไรก็ตาม ยาหยอดตาสเตียรอยด์อาจเพิ่มระยะเวลาในการแตกตัวของฟิล์มน้ำตา (TBUT) เพียงเล็กน้อย (ค่าความแตกต่างเฉลี่ย [MD] 0.70 วินาที, ช่วง CI 95% 0.06 ถึง 1.34; หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ) แต่ไม่เพิ่มค่าความเข้มข้นออสโมลาร์ของน้ำตา (MD 1.60 mOsm/kg, ช่วง CI 95% −10.47 ถึง 13.67; หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำมาก) 

มี 6 การทดลองศึกษากลุ่มคนไข้ที่ได้ยาหยอดตาสเตียรอยด์เพียงอย่างเดียวหรือหยอดร่วมกับยาไซโคลสปอริน เอ เปรียบเทียบกับกลุ่มคนไข้ที่ได้ยาหยอดตาไซโคลสปอริน เอเพียงอย่างเดียว ถึงแม้หลักฐานมีความน่าเชื่อถือในระดับต่ำ การใช้ยาหยอดตาสเตียรอยด์ เมื่อเปรียบเทียบกับยาหยอดตาไซโคลสปอริน เอ อาจมีผลบรรเทาอาการของผู้เข้าร่วมได้ดีกว่าเล็กน้อยถึงปานกลาง (SMD −0.33, 95% CI −0.51 ถึง −0.15) แต่มีผลต่อคะแนนการย้อมสีกระจกตามากกว่าเพียงเล็กน้อยหรือแทบไม่แตกต่างเลย (SMD 0.05, 95% CI −0.25 ถึง 0.35) อย่างไรก็ตาม ยังไม่สามารถสรุปความแตกต่างได้อย่างแน่ชัดระหว่างยาหยอดตาสเตียรอยด์กับยาหยอดตาไซโคลสปอริน เอ ในเรื่องผลต่อระยะเวลาในการแตกตัวของฟิล์มน้ำตา (TBUT) (MD 0.37 วินาที, 95% CI −0.13 ถึง 0.87) และ ความเข้มข้นของน้ำตา (MD 5.80 mOsm/kg, 95% CI −0.94 ถึง 12.54; loteprednol etabonate เพียงอย่างเดียว) เนื่องจาก ความเชื่อมั่นของหลักฐานอยู่ในระดับต่ำหรือต่ำมาก ยังไม่พบการศึกษาค้นคว้าใดรายงานผลเปรียบเทียบในด้านคะแนนคุณภาพชีวิต

ผลข้างเคียง

ยังไม่พบข้อสรุปที่แน่ชัดในเรื่องผลข้างเคียงเชิงลบต่อดวงตาจากยาหยอดตาคอร์ติโคสเตียรอยด์ เมื่อเปรียบเทียบกับยาหยอดตากลุ่มเพิ่มความชุ่มชื้น ยาหยอดตาคอร์ติโคสเตียรอยด์อาจเพิ่มความเสี่ยงของผู้เข้าร่วมในการเพิ่มความดันลูกตา (IOP) (อัตราส่วนความเสี่ยงเพิ่มขึ้น RR 5.96, 95% CI 1.30 ถึง 27.38) อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มคนไข้ที่ใช้ยาหยอดตาไซโคลสปอริน เอ เพียงอย่างเดียว กลุ่มคนไข้ที่หยอดยาสเตียรอยด์เพียงอย่างเดียวหรือร่วมกับยาหยอดตาไซโคลสปอริน เอ (CsA) ส่งผลลดหรือเพิ่มระดับความดันลูกตา (RR 1.45, 95% CI 0.25 ถึง 8.33) นอกจากนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับยาหยอดตาเพิ่มความชุ่มชื้น ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่ายาหยอดตาสเตียรอยด์เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดต้อกระจก (RR 0.34, 95% CI 0.01 ถึง 8.22) เนื่องจากเป็นผลข้างเคียงในระยะยาว แต่การศึกษามักติดตามผลข้างเคียงที่เกิดในระยะสั้น (4 สัปดาห์หรือน้อยกว่า)