کمک شخصی (personal assistance) در اینجا به‌عنوان حمایت با حقوق حداقل 20 ساعت در هفته برای افراد دارای معلولیت تعریف می‌شود. این مرور، اثربخشی کمک شخصی را در مقایسه با هر نوع مراقبت دیگری برای بزرگسالان مبتلا به اختلالات جسمانی و ذهنی بررسی کرد. جست‌وجو در منابع علمی، 2 مطالعه را شناسایی کرد که معیارهای ورود را داشتند، و شامل 1002 شرکت‌کننده بودند. آنها اظهار داشتند که ممکن است کمک شخصی نسبت به دیگر خدمات ترجیح داده شود؛ بااین‌حال، برخی افراد مدل‌های دیگر مراقبت را ترجیح می‌دهند. این مرور نشان می‌دهد که کمک شخصی ممکن است برای برخی از دریافت‌کنندگان و مراقبان غیررسمی آنها مزایایی داشته باشد. کمک‌های مالی ممکن است جایگزین مراقبت‌های غیررسمی شوند و هزینه بیشتری نسبت به روش‌های جایگزین برای دولت داشته باشند؛ بااین‌حال، هزینه‌های نسبی کل برای دریافت‌کنندگان و جامعه مشخص نیست.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
بروز اختلالات میان بزرگسالان در سنین کار، بالا بوده و شیوع آنها در غرب رو به افزایش است. بسیاری از کشورها کمک شخصی (personal assistance) را به شکل حمایت فردی برای افرادی که در جامعه زندگی می‌کنند، توسط یک دستیار حقوق‌بگیر غیر از متخصص مراقبت‌های سلامت، حداقل به مدت 20 ساعت در هفته ارائه می‌دهند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی کمک شخصی برای بزرگسالان دارای اختلالات جسمانی و ذهنی، و تاثیرات کمک شخصی بر دیگران، در مقایسه با مداخلات دیگر.
روش‌های جست‌وجو
بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی شامل CENTRAL؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ PsycINFO؛ ERIC؛ Dissertation Abstracts International و انواع بانک‌های اطلاعاتی تخصصی سوئدی از سال 1980 تا جون 2005 جست‌وجو شدند؛ فهرست منابع بررسی شدند؛ با 345 متخصص، سازمان، نهاد دولتی و خیریه برای یافتن تحقیقات مرتبط تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
بزرگسالان (19 تا 64 سال) دارای اختلالات جسمانی و ذهنی دائمی که در جامعه زندگی می‌کنند و برای انجام وظایف روزمره زندگی (مثلا حمام کردن و غذا خوردن) و شرکت در فعالیت‌های عادی به کمک نیاز دارند. مطالعات کنترل‌شده در مورد ارائه کمک شخصی که در آنها شرکت‌کنندگان به‌صورت آینده‌نگر به گروه‌های مطالعه اختصاص یافتند و در آنها پیامدهای گروه کنترل همزمان با پیامدهای گروه مداخله اندازه‌گیری شدند، وارد شدند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
عناوین و چکیده‌ها توسط دو نویسنده بررسی شدند. داده‌های پیامد استخراج شدند. از آنجا که هیچ دو مطالعه‌ای، مقایسه یکسانی را انجام ندادند، مطالعات برای متاآنالیز ترکیب نشدند. سوگیری (bias) مطالعات بررسی شد. نتایج و منابع بالقوه سوگیری برای مطالعات واردشده ارائه می‌شوند.
نتایج اصلی
دو مطالعه شامل 1002 شرکت‌کننده، ارائه کمک شخصی را در مقابل مراقبت معمول مقایسه کردند. درحالی‌که کمک شخصی نسبت به دیگر خدمات به‌طور کلی ترجیح داده شد، برخی افراد خدمات دیگر را ترجیح می‌دهند. کمک‌های شخصی ممکن است برای برخی از دریافت‌کنندگان، مزایا و برای مراقبان مفید باشد. کمک‌های پولی احتمالا جایگزین مراقبت‌های غیررسمی می‌شوند و ممکن است برای دولت هزینه بیشتری نسبت به جایگزین‌های دیگر داشته باشند؛ بااین‌حال، برخی شواهد نشان می‌دهد که ممکن است هزینه‌ها را کاهش دهند. کل هزینه‌های مربوط به دریافت‌کنندگان و جامعه مشخص نیستند.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
تحقیقات در این زمینه محدود است. کمک شخصی، گران بوده و سازماندهی آن دشوار است، به‌ویژه در مکان‌هایی که از قبل خدماتی در این زمینه ندارند، اما هزینه کل آن نسبت به دیگر خدمات مشخص نیست. هنگام اجرای برنامه‌های جدید، دریافت‌کنندگان می‌توانند به‌صورت تصادفی به اشکال مختلف کمک اختصاص یابند (مثلا توسط کاربران فردی در مقایسه با ارائه خدمات سازماندهی‌شده از سوی یک تعاونی). اگرچه مدافعان ارائه کمک شخصی ممکن است به دلایل بی‌شماری از آن حمایت کنند، این مرور نشان می‌دهد برای تعیین اینکه کدام مدل‌های کمک برای افراد خاص موثرتر و کارآمدتر هستند، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
