کمک شخصی (personal assistance) در اینجا بهعنوان حمایت با حقوق حداقل 20 ساعت در هفته برای افراد دارای معلولیت تعریف میشود. این مرور، اثربخشی کمک شخصی را در مقایسه با هر نوع مراقبت دیگر برای بزرگسالان دارای اختلالات جسمانی بررسی کرد. جستوجوی منابع، یک مطالعه را شناسایی کرد که معیارهای ورود را داشت و شامل 817 شرکتکننده بود. آن اظهار داشت که کمک شخصی ممکن است نسبت به دیگر خدمات ترجیح داده شود؛ بااینحال، برخی افراد مدلهای دیگر مراقبت را ترجیح میدهند. این مرور نشان میدهد که کمک شخصی ممکن است برای برخی از دریافتکنندگان و مراقبان غیررسمی آنها، مزایایی داشته باشد. ممکن است کمکهای مالی جایگزین مراقبتهای غیررسمی شوند و هزینه بیشتری نسبت به روشهای جایگزین برای دولت داشته باشند؛ بااینحال، هزینههای نسبی کل برای دریافتکنندگان و جامعه مشخص نیست.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
بروز اختلالات جسمانی میان بزرگسالان در سنین کار، بالا است. بسیاری از کشورها کمک شخصی (personal assistance) را بهشکل حمایت فردی برای افرادی که در سطح جامعه زندگی میکنند، توسط یک دستیار حقوقبگیر غیر از متخصص مراقبتهای سلامت، حداقل بهمدت 20 ساعت در هفته، ارائه میدهند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی ارائه کمک شخصی برای بزرگسالان دارای اختلالات جسمانی، و تاثیرات کمک شخصی بر دیگران، در مقایسه با مداخلات دیگر.
روشهای جستوجو
بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی شامل CENTRAL؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ PsycINFO؛ ERIC؛ Dissertation Abstracts International و انواع بانکهای اطلاعاتی تخصصی سوئدی از سال 1980 تا جون 2005 جستوجو شدند؛ فهرست منابع بررسی شدند؛ با 345 متخصص، سازمان، نهاد دولتی و خیریه برای یافتن تحقیقات مرتبط تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
بزرگسالان (19 تا 64 سال) دارای اختلالات جسمانی که در سطح جامعه زندگی میکنند و بهدلیل اختلالات دائمی، برای انجام کارهای روزمره زندگی (مثلا حمام کردن و غذا خوردن) و شرکت در فعالیتهای عادی، نیاز به کمک دارند. مطالعات کنترلشده در مورد ارائه کمک شخصی وارد شدند که در آنها شرکتکنندگان بهصورت آیندهنگر به گروههای مطالعه اختصاص یافتند و در آنها پیامدهای گروه کنترل همزمان با پیامدهای گروه مداخله اندازهگیری شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
عناوین و چکیدهها توسط دو نویسنده بررسی شدند. دادههای پیامد استخراج شدند. مطالعات از نظر احتمال سوگیری (bias) ارزیابی شدند. نتایج و منابع بالقوه سوگیری برای مطالعات واردشده ارائه میشوند.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده شامل 817 شرکتکننده که به مقایسه ارائه کمک شخصی در مقابل مراقبت معمول پرداخت، شناسایی شد. هرچند بهطور کلی کمک شخصی نسبت به دیگر خدمات ترجیح داده شد، برخی افراد مدلهای دیگر مراقبت را ترجیح میدهند. این مرور نشان میدهد که کمک شخصی ممکن است برای برخی از دریافتکنندگان مزایایی داشته باشد و برای مراقبان مفید باشد. اگرچه کمکهای مالی احتمالا جایگزین مراقبتهای غیررسمی میشوند و ممکن است برای دولت هزینه بیشتری نسبت به گزینههای دیگر داشته باشند، کل هزینههای دریافتکنندگان و جامعه در حال حاضر مشخص نیست.
نتیجهگیریهای نویسندگان
تحقیقات در این زمینه محدود است. هنگام اجرای برنامههای جدید، میتوان دریافتکنندگان را بهطور تصادفی به اشکال مختلف دریافت کمک اختصاص داد. اگرچه مدافعان ارائه کمک شخصی ممکن است به دلایل بیشماری از آن حمایت کنند، این مرور نشان میدهد برای تعیین اینکه کدام مدلهای کمک برای افراد خاص، موثرتر و کارآمدتر هستند، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




