کمک شخصی (personal assistance) در اینجا بهعنوان حمایت با حقوق حداقل 20 ساعت در هفته برای افراد دارای معلولیت تعریف میشود. این مرور، اثربخشی کمک شخصی را در مقایسه با هر نوع مراقبت دیگر برای کودکان و نوجوانان دارای اختلالات ذهنی بررسی کرد. جستوجو در منابع علمی، یک مطالعه را شناسایی کرد که معیارهای ورود را داشت و شامل 1002 شرکتکننده بود. آن مطالعه نشان داد که ممکن است کمک شخصی نسبت به دیگر خدمات ترجیح داده شود؛ بااینحال، برخی افراد دیگر مدلهای مراقبت را ترجیح میدهند. این مرور نشان میدهد که کمک شخصی ممکن است برای برخی از دریافتکنندگان و مراقبان غیررسمی آنها مزایایی داشته باشد. کمکهای مالی ممکن است جایگزین مراقبتهای غیررسمی شوند و هزینه بیشتری نسبت به روشهای جایگزین برای دولت داشته باشند؛ بااینحال، هزینههای نسبی کل برای دریافتکنندگان و جامعه مشخص نیست.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
میزان شیوع اختلالات ذهنی بین کودکان و نوجوانان در غرب، بالا و رو به افزایش است. بسیاری از کشورها کمک شخصی (personal assistance) را بهشکل حمایت فردی برای افرادی که در سطح جامعه زندگی میکنند، توسط یک دستیار حقوقبگیر غیر از متخصص مراقبتهای سلامت، حداقل به مدت 20 ساعت در هفته ارائه میدهند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی کمک شخصی برای کودکان و نوجوانان دارای اختلالات ذهنی، و تاثیرات کمک شخصی بر دیگران، در مقایسه با مداخلات دیگر.
روشهای جستوجو
بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی شامل CENTRAL؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ PsycINFO؛ ERIC؛ Dissertation Abstracts International و انواع بانکهای اطلاعاتی تخصصی سوئدی از سال 1980 تا جون 2005 جستوجو شدند؛ فهرست منابع بررسی شدند؛ با 345 متخصص، سازمان، نهاد دولتی و خیریه برای یافتن تحقیقات مرتبط تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کودکان و نوجوانان دارای معلولیت ذهنی (0 تا 18 سال) که در جامعه زندگی میکنند و به دلیل معلولیتهای دائمی برای انجام وظایف روزمره زندگی (مثلا حمام کردن و غذا خوردن) و شرکت در فعالیتهای عادی نیاز به کمک دارند. مطالعات کنترلشده در مورد ارائه کمک شخصی وارد شدند که در آنها شرکتکنندگان بهصورت آیندهنگر به گروههای مطالعه اختصاص یافتند و در آنها پیامدهای گروه کنترل همزمان با پیامدهای گروه مداخله اندازهگیری شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
عناوین و چکیدهها توسط دو نویسنده بررسی شدند. دادههای پیامد استخراج شدند. مطالعات از نظر احتمال سوگیری (bias) ارزیابی شدند. نتایج و منابع بالقوه سوگیری برای مطالعات واردشده ارائه میشوند.
نتایج اصلی
یک مطالعه، 1002 شرکتکننده را بهطور تصادفی به دو گروه کمک شخصی یا مراقبت معمول تقسیم کرد. هرچند بهطور کلی کمک شخصی نسبت به دیگر خدمات ترجیح داده شد، برخی افراد مدلهای دیگر مراقبت را ترجیح میدهند. این مرور نشان میدهد که کمک شخصی ممکن است برای برخی از دریافتکنندگان مزایایی داشته باشد و برای مراقبان مفید باشد. بااینحال، وابستگی تقریبا کامل به پاسخدهندگان جایگزین، نگرانیهایی را در مورد اعتبار این نتایج ایجاد میکند. کمکهای مالی احتمالا جایگزین مراقبتهای غیررسمی میشوند و ممکن است برای دولت هزینه بیشتری نسبت به جایگزینهای دیگر داشته باشند؛ بااینحال، کل هزینههای مربوط به دریافتکنندگان و جامعه در حال حاضر مشخص نیست.
نتیجهگیریهای نویسندگان
تحقیقات در این زمینه محدود است. هنگام اجرای برنامههای جدید، میتوان دریافتکنندگان را بهطور تصادفی به اشکال مختلف کمک اختصاص داد. اگرچه مدافعان ارائه کمک شخصی ممکن است به دلایل بیشماری از آن حمایت کنند، این مرور نشان میدهد برای تعیین اینکه کدام مدلهای کمک برای افراد خاص، موثرتر و کارآمدتر هستند، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




