این مرور شامل 36 مطالعه است که از 278 منبع بازیابی‌شده تا دسامبر 2009 شناسایی شدند و ارتباط متوسطی را میان عود سرطان کولورکتال و تزریق خون پیش‌از و پس‌از جراحی با نسبت شانس 1.42 (95% فاصله اطمینان (CI): 1.20 تا 1.67) گزارش می‌کنند. تخمین‌های مشابهی در چندین متاآنالیز زیرگروه و همچنین در متاآنالیزهای طبقه‌بندی‌شده براساس عوامل خطر شناخته‌شده وجود دارند. این یافته‌ها از اندیکاسیون‌های دقیق و محدود برای تزریق خون پیش‌از و پس‌از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال که برای درمان جراحی شده‌اند، پشتیبانی می‌کند و هم‌چنان منتظر نتایج مطالعاتی هستیم که به نقش عوامل خطر مرتبط با جراح در نیاز به تزریق خون و عود بیماری می‌پردازند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
بهبودی در بقای آلوگرافت کلیه با تزریق خون پیش‌از پیوند، هشداری بر اثرات مضر بالقوه تزریق خون در درمان سرطان است.
اهداف
این متاآنالیز نقش تزریق خون را پیش‌از و پس‌از جراحی (perioperative blood transfusions; PBT) بر عود سرطان کولورکتال ارزیابی می‌کند. این کار با به‌روزرسانی نتایج یک متاآنالیز منتشرشده قبلی (Amato 2006) تا دسامبر 2009 انجام می‌شود.
روش‌های جست‌وجو
مقالات با استفاده از Medline؛ EMBASE، کتابخانه کاکرین، پایگاه‌های ثبت مبتنی بر وب کارآزمایی‌ها، یا CCG Database بازیابی شدند. روش‌های جست‌وجو عبارت بودند از: {کولون یا رکتال یا کولورکتال} با {سرطان یا تومور یا نئوپلاسم} و تزریق خون. سوگیری انتشار (publication bias) با بررسی مجموعه مقالات کنگره‌های بین‌المللی متعادل شد.
معیارهای انتخاب
بیمارانی که تحت جراحی برداشتن سرطان کولورکتال (که به‌صورت Dukes stages A-C؛ Astler-Coller stages A-C2 یا TNM stages T1-3a/N0-1/M0 طبقه‌بندی شدند) قرار گرفتند، در صورتی وارد مطالعه شدند که در عرض یک ماه پس‌از جراحی فرآورده‌های خونی دریافت کردند. بیماران مبتلا به متاستاز دوردست و مطالعاتی با دوره پیگیری کوتاه‌مدت یا بدون داده، از مطالعه حذف شدند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
برای گردآوری داده‌ها از فرم مخصوص استفاده شد. داده‌ها به‌صورت متقابل بررسی شدند و در صورت تکراری بودن، از جدیدترین مقاله استفاده شد. کیفیت مقالات با استفاده از روش Evans and Pollock ارزیابی شد. نسبت شانس (OR، با 95% فواصل اطمینان) برای هر مطالعه محاسبه شد و تخمین‌های تجمعی توسط RevMan (نسخه 5) ایجاد شدند. در صورت وجود، داده‌ها براساس عوامل خطر عود سرطان طبقه‌بندی شدند.
نتایج اصلی
به‌روزرسانی مرور قبلی تا دسامبر 2009، تعداد 41 مقاله دیگر را شناسایی کرد که در مجموع به 278 منبع رسیدند. دویست و چهل و دو مورد از آنها به‌دلیل آنالیز بقا (n=27)، تکراری بودن (n=29)، نامه/مرورها (n=71) یا فقدان داده (n=115) حذف شدند. سی و شش مطالعه روی 12,127 بیمار، شامل موارد زیر، باقی ماندند: 23 مورد تاثیر مضر PBT را نشان دادند؛ 22 مورد از آنالیزهای چندمتغیره استفاده کردند و 14 مورد تاثیر مستقل PBT را یافتند. تخمین‌های تجمیع‌شده از تاثیر PBT بر عود بیماری در مطالعات تصادفی‌سازی‌شده، نسبت شانس (OR) برابر با 1.42 (95% فاصله اطمینان: 1.20 تا 1.67) را برای بیماران دریافت‌کننده خون نشان دادند. متاآنالیزهای طبقه‌بندی‌شده این یافته‌ها را براساس محل و مرحله بیماری، صرف‌نظر از زمان‌بندی، نوع، و به شیوه‌ای وابسته به دوز، تائید کردند، اگرچه ناهمگونی (heterogeneity) وجود داشت. داده‌های مربوط به تکنیک‌های جراحی برای آنالیز بیشتر، در دسترس نبودند.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
این متاآنالیز به‌روزشده، یافته‌های قبلی را تائید می‌کند و از ارتباط PBT با عود سرطان‌های کولورکتال قابل درمان پشتیبانی می‌کند. بااین‌حال، از آنجا که ناهمگونی تشخیص داده شد و تاثیر تکنیک جراحی قابل ارزیابی نبود، هنوز نمی‌توان ادعای وجود رابطه علیتی را مطرح کرد. به نظر می‌رسد که محدود کردن دقیق اندیکاسیون‌های انجام PBT ضروری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
