مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر به‌دلیل استفاده جمعی از وسایل تزریق و همچنین رفتارهای جنسی، در معرض ابتلا به عفونت HIV و دیگر ویروس‌های منتقله از طریق خون قرار دارند. این مرور به مطالعات اولیه‌ای می‌پردازد که فراوانی یا شیوع رفتارهای پُرخطر یا اطلاعات مربوط به عفونت HIV مرتبط با درمان جایگزینی وابستگی به اوپیوئیدها را گزارش کردند تا میزان پیشگیری از انتقال عفونت HIV را با درمان جایگزینی خوراکی ارزیابی کند. تخمین دقیق میزان کاهش امکان‌پذیر نبود، اما واضح است که درمان جایگزینی خوراکی می‌تواند رفتارهای پُرخطر و همچنین احتمال ابتلا به HIV را میان مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر در درمان جایگزینی کاهش دهد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر به‌دلیل استفاده جمعی از وسایل تزریق و همچنین رفتارهای جنسی، در معرض ابتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) و دیگر ویروس‌های منتقله از طریق خون هستند.
اهداف
ارزیابی تاثیر درمان جایگزینی خوراکی برای مصرف‌کنندگان تزریقی اوپیوئیدها بر رفتارهای پُرخطر و میزان ابتلا به عفونت‌های HIV
روش‌های جست‌وجو
ما تا ماه می 2011 در پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین، MEDLINE؛ EMBASE و PsycINFO به جست‌وجو پرداختیم. ما همچنین فهرست منابع مقالات، مقالات مروری و چکیده‌های کنفرانس‌ها را جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
مطالعات می‌بایست بروز رفتارهای پُرخطر یا بروز عفونت HIV مرتبط با درمان جایگزینی وابستگی به اوپیوئیدها را در نظر گرفته باشند. همه انواع مطالعات اصیل در نظر گرفته شدند. دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم کارآزمایی‌ها را برای ورود ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده به‌طور جداگانه اطلاعات کلیدی را از هریک از مطالعات واردشده استخراج کردند. هرگونه اختلاف‌نظری با گفت‌وگو یا ارجاع به نویسنده سوم حل‌وفصل شد.
نتایج اصلی
سی و هشت مطالعه، شامل حدود 12,400 شرکت‌کننده، در این مرور وارد شدند. اکثر مطالعات توصیفی بودند، یا فرایندهای تصادفی‌سازی با داده‌های استخراج‌شده مرتبط نبودند، و اکثر مطالعات در معرض خطر بالای سوگیری (bias) قرار داشتند. مطالعات به‌طور هم‌سو و سازگار با هم نشان می‌دهند که درمان جایگزینی خوراکی با متادون یا بوپرنورفین برای مصرف‌کنندگان تزریقی اوپیوئیدها با کاهش معنی‌داری از نظر آماری در مصرف اوپیوئیدهای غیرقانونی، مصرف تزریقی و استفاده مشترک از تجهیزات تزریق همراه است. همچنین با کاهش در نسبت مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر مرتبط است که شرکای جنسی متعدد یا تبادل رابطه جنسی برای مواد مخدر یا پول را گزارش می‌کنند، اما تاثیر کمی بر استفاده از کاندوم دارد. به‌نظر می‌رسد که کاهش رفتارهای پُرخطر مرتبط با مصرف مواد مخدر به کاهش موارد ابتلا به HIV منجر می‌شود. بااین‌حال، به‌دلیل خطر بالای سوگیری و تنوع در چندین جنبه از مطالعات، مجموع کل محاسبه نشدند.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
درمان جایگزینی خوراکی برای مصرف‌کنندگان تزریقی اوپیوئیدها، رفتارهای مرتبط با مواد مخدر را که خطر بالای انتقال HIV دارند، کاهش می‌دهد، اما تاثیر کمتری بر رفتارهای پُرخطر جنسی می‌گذارد. فقدان داده‌ها از مطالعات تصادفی‌سازی و کنترل‌شده، قدرت شواهد ارائه‌شده در این مرور را محدود می‌کند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
