در آرتریت روماتوئید (RA)، مفاصل متورم، سفت و دردناک می‌شوند. استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن اغلب برای کاهش درد و تورم مفاصل توصیه می‌شوند. پاراستامول (که با نام استامینوفن نیز شناخته می‌شود) نوع دیگری از دارو برای تسکین درد در RA است.
این مرور کاکرین فقط چهار کارآزمایی قدیمی و کوچک را با کیفیت پائین یافت که دو نوع دارو را با هم مقایسه کرده‌اند. در مجموع 121 بیمار در چهار کارآزمایی شرکت داشتند. در هر کارآزمایی، بیماران هر دو نوع دارو را، یکی پس‌از دیگری، در دوره‌های مختلف کارآزمایی امتحان کردند.
در بزرگترین کارآزمایی، از 54 بیمار، که هر دارو دو بار آزمایش شد، 20 بیمار در هر دو مورد ایبوپروفن و 7 بیمار پاراستامول را ترجیح دادند.
در این کارآزمایی‌ها، هر دارو فقط به مدت 4 تا 7 روز استفاده شد و عوارض جانبی داروها به‌طور ضعیفی گزارش شدند. بنابراین مشخص نیست که مصرف NSAIDها از پاراستامول بهتر هستند یا خیر.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) اغلب به مسکّن‌های ساده مانند پاراستامول (paracetamol) برای مدیریت درمانی آرتریت روماتوئید ترجیح داده می‌شوند. بااین‌حال، مشخص نیست که موازنه میان مزایا و خطرات استفاده از NSAIDها نسبت به پاراستامول (که استامینوفن نیز نامیده می‌شود) ارجحیت دارد یا خیر.
اهداف
مقایسه مزایا و خطرات استفاده از پاراستامول در مقایسه با NSAIDها در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید.
روش‌های جست‌وجو
بانک‌های اطلاعاتی PubMed و EMBASE تا آگوست 2007 جست‌وجو شدند. فهرست منابع مقالات شناسایی‌شده نیز جست‌وجو شدند.
معیارهای انتخاب
مطالعات تصادفی‌سازی‌شده دوسو کور (double-blind) که پاراستامول را با یک NSAID مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
تصمیم‌گیری در مورد ورود کارآزمایی‌ها و استخراج داده‌ها توسط دو نویسنده به‌طور مستقل از هم انجام شدند.
نتایج اصلی
چهار مطالعه با طراحی متقاطع (cross-over)، که بین سال‌های 1968 و 1982 منتشر شدند، شامل 121 بیمار، و چهار داروی NSAID مختلف در آنها، وارد شدند. روند تولید توالی تخصیص (allocation sequence) و استفاده از روش‌های پنهان‌سازی تخصیص در هیچ‌یک از مطالعات شرح داده نشدند. این مطالعات دوسو کور بودند، اما مشخص نبود که این کورسازی موثر بود یا خیر. روش‌های جمع‌آوری عوارض جانبی شرح داده نشدند. بیماران یا محققان، NSAIDها را بیشتر از پاراستامول ترجیح دادند. در بزرگترین کارآزمایی، 20 نفر از 54 بیمار (37%) ایبوپروفن و 7 نفر از 54 بیمار (13%) پاراستامول را برگزیدند. ترجیح محققان (که با حساسیت مفاصل، قدرت چنگ زدن و محیط مفصل مشخص شد) برای دیکلوفناک 17 از 35 در مقابل 5 از 35 برای پاراستامول در یک کارآزمایی دیگر بود. بااین‌حال، به‌دلیل نقاط ضعف موجود در کارآزمایی‌ها، نمی‌توان نتیجه‌گیری قطعی کرد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
هنگام بررسی و مقایسه میان مزایا و خطرات داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی و پاراستامول/استامینوفن، مشخص نیست کدام‌یک برای آرتریت روماتوئید بهتر از دیگری است. اما افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید و محققان حاضر در این مطالعات، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی را بیشتر از استامینوفن/پاراستامول ترجیح دادند. برای اندازه‌گیری و آنالیز درد و عوارض جانبی، نیاز به انجام یک کارآزمایی بزرگ، با تصادفی‌سازی مناسب، دوسو کور، تست موفقیت کورسازی، و با روش‌های انجام صریح وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
