به نظر میرسد نورورفلکسوتراپی (neuroreflexotherapy) ارائهشده در کلینیکهای تخصصی اسپانیا، ظاهرا موجب کاهش درد و ناتوانی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی میشود.
پزشکان از روشهای درمانی متعددی برای مدیریت کمردرد مزمن بهره میگیرند. اغلب پشتوانه علمی چندانی مبنی بر اثربخشی قطعی آنها یا کارایی برای جمعیت گستردهتر وجود ندارد. در این مرور، نورورفلکسوتراپی عملکرد بهتری را نسبت به دارونما (placebo) یا مراقبتهای استاندارد نشان داد. بااینحال، تا زمانی که پژوهشها این نتایج را در محیطهای مختلف تکرار نکنند، هیچ شواهد محکمی وجود ندارد که نشان دهد این روش خارج از کلینیکهای تخصصی اسپانیا نیز به خوبی عمل خواهد کرد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
از میان طیف گستردهای از گزینههای درمانی پیشنهادی برای مدیریت درمانی کمردرد (low-back pain; LBP)، روشی با کاربرد محدودتر برخاسته از کشور اسپانیا تحت عنوان نورورفلکسوتراپی (neuroreflexotherapy; NRT) مدعی نتایج بسیار مطلوبی بهویژه در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن شده است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی NRT برای درمان LBP غیراختصاصی در بیماران بزرگسال، 16 تا 65 سال. هدف ثانویه، مقایسه NRT با دیگر مداخلات متداول بود.
روشهای جستوجو
در جولای 2009، جستوجوهای خود را در پایگاههای CENTRAL (شماره 3، سال 2009)؛ MEDLINE و EMBASE بهروز کردیم. هیچ کارآزمایی جدیدی شناسایی نشد.
معیارهای انتخاب
فقط کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) مربوط به روش NRT جهت درمان بیماران با تشخیص بالینی LBP غیراختصاصی وارد این مرور شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کارآزماییها را انتخاب کرده و دادهها را با استفاده از فرمهای ازپیش طراحیشده، استخراج کردند. با توجه به اینکه متغیرهای پیامد به شیوهای همگون ارزیابی نشدند، تجمیع نتایج برای تخمین تاثیر کلی، همانطور که در ابتدا برنامهریزی شد، امکانپذیر نبود.
نتایج اصلی
سه RCT وارد این مرور شدند، در مجموع 125 نفر بهصورت تصادفیسازیشده در گروههای کنترل و 148 نفر تحت درمان با NRT فعال قرار گرفتند. نورورفلکسوتراپی در هر سه کارآزمایی مشابه بود، درحالیکه گروههای کنترل در دو کارآزمایی، NRT ساختگی و در یک کارآزمایی، مراقبت استاندارد را دریافت کردند. دو کارآزمایی به بررسی بیماران مبتلا به LBP مزمن پرداختند و کارآزمایی سوم، ترکیبی از بیماران مبتلا به LBP مزمن و تحتحاد را مطالعه کرد. پیامدهای بالینی در هر سه کارآزمایی در کوتاهمدت (15 تا 60 روز) اندازهگیری شدند؛ در یک کارآزمایی، میزان استفاده از منابع پساز گذشت یک سال اندازهگیری شد. افرادی که NRT فعال را دریافت کردند، در معیارهای درد، دامنه حرکتی، میزان ناتوانی، مصرف دارو، استفاده از منابع درمانی و هزینهها، پیامدهای بهتری را در مقایسه با گروههای کنترل نشان دادند که از نظر آماری معنیدار بود. هیچ تفاوت معنیداری در معیارهای کیفیت زندگی مشاهده نشد. بروز عوارض جانبی طی پیگیریهای کوتاهمدت در گروههای کنترل، بیشتر گزارش شد، اما هیچ عارضه جانبی جدی توسط افرادی که NRT فعال را دریافت کردند، گزارش نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر میرسد NRT یک مداخله بیخطر و موثر برای درمان LBP مزمن غیراختصاصی باشد. اثربخشی آن برای کمردرد تحتحاد چندان مشخص نیست. بااینحال، این نتایج به سه کارآزمایی محدود میشوند که توسط تعداد کمی از پزشکان متخصص، آموزشدیده و باتجربه، در یک محدوده جغرافیایی خاص به انجام رسیدند. هیچ دادهای در مورد سهولت و بازه زمانی لازم جهت کسب این سطح از مهارت در دسترس نیست. پیشاز پیشنهاد این شیوه برای کاربرد گستردهتر، انجام RCTهایی توسط دیگر پزشکان، و در مناطق دیگر، بهمنظور بازتولید تاثیرات گزارششده در این مرور ضرورت دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
