رفتن به محتوای اصلی

زوتپین برای اسکیزوفرنی

در دسترس به زیان‌های

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی مزمن و عودکننده بوده و شیوع مادام‌العمر آن در سراسر جهان، صرف‌نظر از فرهنگ، طبقه اجتماعی و نژاد، حدود 1% است. اسکیزوفرنی با نشانه‌های «مثبت» مانند توهم و هذیان و نشانه‌های «منفی» مانند بی‌حسی عاطفی و گوشه‌گیری مشخص می‌شود. یک‌چهارم از کسانی که دچار یک اپیزود از اسکیزوفرنی شده‌اند، بهبود می‌یابند و بیماری عود نمی‌کند. حدود 25% دیگر دچار بیماری مادام‌العمر می‌شوند. نیمی از افراد مبتلا، بیماری عودکننده دارند، اما همراه با اپیزودهای طولانی از بهبودی قابل توجه در نشانه‌های مثبت. داروهای فعلی در کاهش نشانه‌های مثبت موثر هستند، اما نشانه‌های منفی در برابر درمان نسبتا مقاوم هستند. علاوه‌بر این، درمان‌های دارویی با عوارض جانبی همراه هستند و هزینه کلی بیماری برای فرد، مراقبان او و جامعه، قابل توجه است.

داروهای ضدروان‌پریشی (آنتی‌سایکوتیک) به دو دسته داروهای ضدروان‌پریشی تیپیک (یعنی نسل اول: کلرپرومازین، هالوپریدول و غیره) و داروهای ضدروان‌پریشی آتیپیک (مانند نسل دوم: آمیسولپیراید؛ اولانزاپین؛ ریسپریدون و غیره) طبقه‌بندی می‌شوند و هر دو، درمان اصلی افراد مبتلا به اسکیزوفرنی هستند. زوتپین (zotepine) یک داروی ضدروان‌پریشی آتیپیک است و تصور می‌شود که داروهای آتیپیک، عوارض جانبی متفاوتی نسبت به داروهای معمولی دارند؛ به‌ویژه اینکه احتمال کمتری وجود دارد که باعث اختلالات حرکتی شوند.

ما به دنبال تمام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده مرتبط بودیم که زوتپین را با دارونما (placebo) و دیگر داروهای ضدروان‌پریشی مقایسه کردند، اما تعداد بسیار کمی را یافتیم. زوتپین ممکن است داروی مفیدی باشد، اما در حال حاضر داده‌ها اندک بوده و مهم‌تر از همه، این داده‌ها از شرکتی سرچشمه می‌گیرند که علاقه‌مند به نشان دادن اثربخشی و بی‌خطری زوتپین است.

پیشینه

زوتپین (zotepine) یک داروی آنتی‌سایکوتیک نسبتا جدید است که اغلب برای درمان افراد مبتلا به اسکیزوفرنی استفاده می‌شود. ادعا می‌شود که این دارو به‌ویژه برای نشانه‌های منفی موثر است.

اهداف

تعیین تاثیرات زوتپین در مقایسه با دارونما (placebo)، داروهای آنتی‌سایکوتیک تیپیک و دیگر داروهای آنتی‌سایکوتیک آتیپیک در درمان اسکیزوفرنی و سایکوزهای مرتبط.

روش‌های جست‌وجو

برای به‌روزرسانی سال 2006، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه اسکیزوفرنی در کاکرین را جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

ما تمام کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده را وارد کردیم که به مقایسه زوتپین با دیگر درمان‌ها در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا دیگر سایکوزها پرداختند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

ما به‌طور مستقل از هم استنادها و چکیده‌ها را بررسی کردیم، مقالات را سفارش دادیم، دوباره آن‌ها را بررسی کرده و کیفیت آن‌ها را ارزیابی کردیم. برای داده‌های دوحالتی (dichotomous data) همگون، نسبت خطر (relative risk)، 95% فواصل اطمینان (CI) و، در صورت لزوم، تعداد افراد مورد نیاز برای درمان/آسیب (numbers needed to treat/harm; NNT/H) را براساس قصد درمان (intention-to-treat; ITT) محاسبه کردیم. برای داده‌‏های پیوسته (continuous data)، تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده (weighted mean difference; WMD) را به‌دست آوردیم. تمام داده‌ها را از نظر ناهمگونی بررسی کردیم.

نتایج اصلی

این مرور در حال حاضر، شامل 11 مطالعه با 966 شرکت‌کننده است. بیشتر پیامدها کوتاه‌مدت (4 تا 12 هفته) بودند. ما هیچ داده‌ای را برای پیامدهایی مانند عود، طول مدت بستری در بیمارستان، رضایت از مراقبت و عملکرد روزانه، نیافتیم. رتبه‌بندی وضعیت روانی با استفاده از روش آخرین مشاهده‌ انجام‌شده رو به جلو، به نفع زوتپین در مقایسه با دارونما بود (n=106؛ 1 RCT؛ RR برای 20% کاهش در BPRS؛ 0.44؛ 95% CI؛ 0.3 تا 0.7، NNT: 3؛ 95% CI؛ 2 تا 6). داده‌های محدود نشان می‌دهند که زوتپین در مقایسه با داروهای تیپیک، ممکن است به اندازه این داروهای قدیمی‌تر موثر باشد. معیارهای وضعیت روانی «بدون بهبودی بالینی مهم» به نفع زوتپین در مقایسه با دیگر داروهای فعال است (356 = n؛ 4 RCT؛ RR: 0.77؛ 95% CI؛ 0.7 تا 0.9؛ NNT: 7؛ 95% CI؛ 4 تا 22). حدود یک سوم از افراد در هر دو گروه زوتپین و کنترل، پیش‌از اتمام کارآزمایی، مطالعه را ترک کردند. زوتپین ممکن است عوارض جانبی اختلال حرکتی کمتری نسبت به داروهای آنتی‌سایکوتیک تیپیک داشته باشد. کارآزمایی‌ها تفاوت‌های بارزی را میان زوتپین و دیگر داروهای آتیپیک نشان نداده‌اند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

زوتپین ممکن است یک داروی ارزشمند برای افزودن به دسته داروهای آنتی‌سایکوتیک آتیپیک باشد. بااین‌حال، برای افزایش اطمینان به یافته‌های این مرور، به داده‌های بیشتری از مطالعات موجود فورا نیاز است. علاوه‌بر این، داده‌های جدیدی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده بلندمدت و عمل‌گرا که به‌خوبی برنامه‌ریزی، اجرا و گزارش شده باشند، مورد نیاز است. در غیر این صورت، استفاده بالینی از زوتپین براساس گمانه‌زنی‌های مربوط به کارآزمایی‌های کوتاه توضیحی برای استفاده روزمره خواهد بود.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
DeSilva P, Fenton M, Rathbone J. Zotepine for schizophrenia. Cochrane Database of Systematic Reviews 2006, Issue 4. Art. No.: CD001948. DOI: 10.1002/14651858.CD001948.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید