تحریک الکتریکی عضلات، سفتی شانه را پساز سکته مغزی بهبود میبخشد، اما شواهد کافی برای اثبات این که درد شانه را کاهش میدهد یا خیر، وجود ندارد. بیمارانی که دچار سکته مغزی میشوند (یک فاجعه ناگهانی در مغز که به دلیل انسداد شریانی به مغز یا به دلیل پارگی و خونریزی شریانی در داخل یا روی مغز رخ میدهد) اغلب دچار درد شانه میشوند. این وضعیت به مشکلات ناشی از سکته مغزی میافزاید. درد در شانه میتواند باعث ضعف، از دست دادن تون عضلانی و بیحسی شود. تحریک الکتریکی عصبیعضلانی (ES) با اعمال جریان الکتریکی به پوست انجام میشود. این کار اعصاب و فیبرهای عضلانی را تحریک میکند و ممکن است باعث بهبود تون عضلانی، قدرت عضلات و کاهش درد شود. این مرور نشان داد که سفتی شانه پساز ES بهبود یافت. هیچ موردی از عوارض جانبی گزارش نشد. این مرور همچنین نشان داد که برای تصمیمگیری در مورد اینکه ES میتواند درد شانه را کاهش دهد یا خیر، شواهد کافی وجود نداشت. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
درد شانه پساز سکته مغزی شایع و ناتوانکننده است. مدیریت مطلوب این وضعیت نامشخص است، اما تحریک الکتریکی (electrical stimulation; ES) اغلب برای درمان و پیشگیری از درد استفاده میشود.
اهداف
تعیین اثربخشی هر شکلی از ES سطحی در پیشگیری و/یا درمان درد اطراف شانه در هر زمانی پساز سکته مغزی.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه مروری سکته مغزی در کاکرین را جستوجو کرده و جستوجوهای بیشتری را در MEDLINE؛ EMBASE و CINAHL انجام دادیم. با تولیدکنندگان تجهیزات و مراکزی که در مورد موضوع ES مطلب منتشر کردهاند، تماس برقرار شد.
معیارهای انتخاب
ما تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشدهای را در نظر گرفتیم که هرگونه تکنیک تحریک الکتریکی سطحی (تحریک الکتریکی عملکردی (FES)، تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) یا دیگر موارد) را که در هر زمانی از وقوع سکته مغزی به منظور پیشگیری یا درمان درد شانه بررسی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود به این مرور انتخاب کرده، کیفیت آنها را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
چهار کارآزمایی (در مجموع 170 بیمار) معیارهای ورود را داشتند. طراحی مطالعه و تکنیک ES بهطور قابل توجهی متفاوت بودند، که اغلب مانع از ترکیب مطالعات شدند. تعداد بیماران اندک بودند. هیچ تغییر معنیداری در بروز درد (نسبت شانس (OR): 0.64؛ 95% CI؛ 0.19 تا 2.14) یا تغییر در شدت درد (تفاوت میانگین استانداردشده (SMD): 0.13؛ 95% CI؛ 1.0- تا 1.25) پساز درمان ES در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد. تاثیر درمانی معنیداری به نفع ES در بهبود دامنه چرخش جانبی غیرفعال استخوان بازو بدون درد وجود داشت (تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD): 9.17؛ 95% CI؛ 1.43 تا 16.91). در این مطالعات، ES شدت نیمهدررفتگی گلنوهومرال (SMD: -1.13؛ 95% CI؛ 1.66- تا 0.60-) را کاهش داد، اما هیچ تاثیر معنیداری بر بهبود حرکتی اندام فوقانی (SMD: 0.24؛ 95% CI؛ 0.14- تا 0.62) یا اسپاسم اندام فوقانی (WMD: 0.05؛ 95% CI؛ 0.28- تا 0.37) نداشت. به نظر نمیرسید تحریک الکتریکی تاثیرات منفی بر شانه داشته باشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد حاصل از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده تاکنون تائید یا رد نمیکند که ES در اطراف شانه پساز سکته مغزی بر گزارشهای درد تاثیر میگذارد، اما به نظر میرسد مزایایی برای چرخش جانبی غیرفعال استخوان بازو داشته باشد. یک مکانیسم احتمالی از طریق کاهش نیمهدررفتگی گلنوهومرال است. نیاز به انجام مطالعات بیشتری وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
