استاتین‌ها برای کودکان مبتلا به کلسترول بالای خون ارثی

سوال مطالعه مروری

ما شواهد را برای بررسی اثربخشی و ایمنی استاتین‌ها در کودکان مبتلا به کلسترول بالای خون ارثی مرور کردیم.

پیشینه

هیپرکلسترولمی خانوادگی (familial hypercholesterolemia) یک بیماری ارثی است که در آن سطح کلسترول خون بالا است. بیماری‌های عروقی، مثلا انسداد عروق خونی، اغلب در سنین زودتر از حد معمول، به ویژه در میان مردان رخ می‌دهد. بنابراین درمان‌های مادام‌العمر، که از دوران کودکی آغاز می‌شوند، برای کاهش کلسترول خون مورد نیاز هستند. در کودکان مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی، رژیم غذایی گزینه اصلی درمان است. داروها، مانند کلستیرامین (cholestyramine) و کلستیپول (colestipol)، به‌طور موثری استفاده شده‌اند، اما به دلیل طعم نامطبوع آنها، به سختی تحمل شده و برنامه‌های درمانی دنبال نمی‌شوند. ورود استاتین‌درمانی برای کودکان درمان را بهبود بخشیده و این مرور، نسخه قبلی منتشر شده را به‌روز می‌کند.

تاریخ جست‌وجو

شواهد تا این تاریخ به‌روز هستند: 4 نوامبر 2019

ویژگی‌های مطالعه

این مرور شامل 9 مطالعه با 1177 فرد مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت با سن بین 4 و 18 سال هستند. مطالعات به مقایسه درمان‌های مختلف استاتین با یک ماده که حاوی هیچ دارویی نبود (دارونما (placebo) نامیده می‌شود) پرداخته و افراد برای یک درمان یا درمان دیگر، به‌طور تصادفی دیگر انتخاب شدند. مطالعات از 12 تا 104 هفته به طول انجامیدند.

نتایج کلیدی

به‌طور کلی، مداخله و زمان پیگیری کوتاه‌مدت بودند (میانه: 24 هفته، محدوده شش هفته تا دو سال). استاتین‌ها احتمالا میانگین غلظت کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پائین را در تمام نقاط زمانی کاهش می‌دهند (شواهد کیفیت متوسط). سطوح آنزیم‌های کبدی، آسپارتات سرم و آلانین آمینوترانسفراز، و آنزیم‌های عضلانی، کراتینین کیناز، بین گروه ‌های درمان شده و دارونما در هر زمانز (شواهد با کیفیت پایین) متفاوت نبودند. خطرات میوپاتی (بیماری بافت عضلانی) و عوارض جانبی، بسیار کم و در هر دو گروه مشابه بودند (شواهد با کیفیت پایین). دو تا از استاتین‌ها، سيمواستاتين (simvastatin) و پراواستاتین (pravastatin)، ممکن است تاثیر مثبتی بر دو تا از عروق خونی اصلی داشته باشند که عمدتا توسط سطوح کلسترول بالا تحت تاثیر قرار می‌گیرند (شواهد با کیفیت پایین).

کیفیت شواهد

اطلاعات مربوط به کورسازی (سوگیری (bias) عملکرد و سوگیری تشخیص) برای همه 9 مطالعه در دسترس بودند؛ همه آنها دو سو کور توصیف شدند، بدین معنا که شرکت‌کنندگان و کسانی که در روش‌های درمانی شرکت کردند، نسبت به درمان کور بودند. در دو مطالعه اطلاعاتی درباره نحوه تخصیص شرکت‌کنندگان به گروه‌های درمانی (سوگیری انتخاب) به وضوح ارائه شد، اما این اطلاعات به وضوح در هفت مطالعه باقی‌مانده بیان نشده بودند. اطلاعاتی در این مورد که آیا محققان می‌دانستند شرکت‌کنندگان در کدام گروه درمانی وارد خواهند شد (سوگیری انتخاب) یا اینکه آیا گزارش‌دهی انتخابی (سوگیری گزارش‌دهی) رخ داده یا خیر، وجود نداشت، اما بسیار بعید است که این اتفاق رخ داده باشد. به عنوان نتیجه‌گیری، می‌توان اظهار داشت که تمام مطالعات به خوبی اجرا شده‌اند و ما فکر نمی‌کنیم هر یک از عوامل فوق‌الذکر نتایج را در جهت مخالف تحت تاثیر قرار داده باشند. کیفیت شواهد از حد متوسط (تغییر در کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL) سرم و عوارض جانبی) تا پایین (تغییر در ضخامت دیواره رگ‌های خونی (اینتیما-مدیا کاروتید)، تغییر در مقادیر اگر رشد و سنگین شدن رخ دهد، اختلال عملکرد کبدی، میوپاتی و تغییر در عملکرد دیواره خون (اندوتلیال)) متغیر بود.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

استاتین‌درمانی یک درمان موثر در کاهش لیپید در کودکان مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی است. مسائل ایمنی اندک یا هیچ موردی در این زمینه شناسایی نشد. به نظر می‌رسد استاتین‌درمانی در کوتاه‌مدت ایمن باشد، اما ایمنی بلندمدت آن ناشناخته باقی مانده است. کودکان تحت درمان با استاتین‌ها باید به دقت تحت نظارت بوده و توسط متخصصان اطفال خود پیگیری شوند و زمانی که به سن 18 سال رسیدند، مراقبت از آنها به یک لیپیدولوژیست بزرگسال منتقل شود. کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده بزرگ‌تر و با دوره طولانی‌مدت برای تثبیت مسائل ایمنی طولانی‌مدت استاتین‌ها مورد نیاز است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

هیپرکلسترولمی خانوادگی (familial hypercholesterolemia) یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیکی ارثی و اختلال اتوزومال غالب است، به این معنی که هتروزیگوت‌ها، یا حامل‌ها ، تحت تاثیر قرار می‌گیرند. کسانی که هموزيگوت هستند بیماری شدید دارند. میانگین شیوع هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت در سراسر جهان حداقل 1 در 500 است، اگر چه داده‌های اخیر اپیدمیولوژیکال ژنتیکی از دانمارک و داده‌های توالی نسل بعدی نشان می‌دهند که فراوانی آن ممکن است به 1 در 250 نزدیک‌تر باشد. تشخیص هیپرکلسترولمی خانوادگی در کودکان براساس سطح بالای کلسترول توتال و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پائین یا آنالیز مبتنی بر DNA یا هر دو گذاشته می‌شود. آترواسکلروز کرونر در مردان 17 ساله مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت و در زنان 25 ساله مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت تشخیص داده شده است. از آنجا که عوارض بالینی آترواسکلروز زودتر از زمان معمول رخ می‌دهند، به خصوص در مردان، درمان مادام‌العمر که از دوران کودکی آغاز می‌شوند، برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی مورد نیاز هستند. در کودکان مبتلا به این بیماری، رژیم غذایی سنگ‌بنای درمان بود، اما افزودن داروهای کاهنده لیپید منجر به بهبود قابل‌توجهی در درمان شده است. رزین‌های تبادل آنیون، مانند کلستیرامین (cholestyramine) و کلستیپول (colestipol) موثر بودند، اما به سختی تحمل می‌شوند. با این حال، مطالعات دهه 1990 در کودکان 6 تا 17 سال مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت، کاهش قابل‌توجهی را در سطوح کلسترول توتال و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پائین نشان داده‌اند. در حالی که استاتین‌ها به نظر می‌رسد ایمن و قابل تحمل در کودکان باشند، ایمنی طولانی‌مدت آنها در این گروه سنی به صورت پایدار و محکمی اثبات نشده است. این یک به‌روزرسانی از نسخه قبلا منتشر شده این مرور کاکرین است.

اهداف: 

ارزیابی اثربخشی و ایمنی استاتین‌ها در کودکان مبتلا به هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت.

روش‌های جست‌وجو: 

مطالعات مرتبط از پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه خطاهای مادرزادی و متابولیسم و Medline شناسایی شدند.

تاریخ آخرین جست‌وجو: 4 نوامبر 2019

معیارهای انتخاب: 

مطالعات بالینی تصادفی‌سازی و کنترل شده شامل شرکت‏‌کنندگان تا 18 سال که به مقایسه استاتین با دارونما (placebo) یا با رژیم غذایی به تنهایی پرداخته بودند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده به‌طور مستقل از هم، مطالعات را برای ورود انتخاب و داده‌ها را استخراج کردند.

نتایج اصلی: 

ما 26 مطالعه بالقوه واجد شرایط را یافتیم که از این تعداد، ما 9 مطالعه تصادفی‌سازی شده و کنترل‌شده با دارونما را وارد کردیم (1177 شرکت‌کننده). به‌طور کلی، مداخله و زمان پیگیری کوتاه‌مدت بودند (میانه: 24 هفته، محدوده شش هفته تا دو سال). استاتین‌ها میانگین غلظت کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پائین را در تمام نقاط زمانی کاهش می‌دهند (شواهد کیفیت بالا). ممکن است تفاوت اندک یا عدم تفاوت در عملکرد کبدی (آسپارتات و آلانین آمینوترانسفراز سرم، همچنین غلظت‌های کراتینین کیناز)، بین گروه‌های درمان شده و دریافت کننده دارونما در هر نقطه زمانی (شواهد با کیفیت پایین) وجود داشته باشد. ممکن است تفاوت اندک یا عدم تفاوت در میوپاتی (اندازه‌گیری شده در تغییر سطوح کراتینین) (شواهد با کیفیت پایین) یا عوارض جانبی بالینی (شواهد با کیفیت متوسط) با استاتین‌ها در مقایسه با دارونما وجود داشته باشد. یک مطالعه با سيمواستاتين نشان داد این دارو ممکن است بهبود اندکی در اتساع با واسطه جریان در شریان بازویی (شواهد با کیفیت پایین) ایجاد کند و درمان با پراواستاتین به مدت دو سال ممکن است یک رگرسیون در ضخامت انتیما-مدیای کاروتید ایجاد شود (شواهد با کیفیت پایین).

هیچ مطالعه‌ای رابدومیولیز (دژنراسیون بافت عضلانی اسکلتی) یا مرگ ناشی از رابدومیولیز، کیفیت زندگی یا تطابق با داروی مورد مطالعه را گزارش نکرد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save