نقش مکمل ید در پیشگیری از مرگ‌ومیر و پیامدهای جانبی تکامل سیستم عصبی در نوزادان پره‌ترم

سوال مطالعه مروری: آیا تجویز مکمل‌های ید برای نوزادان نارس خطر مرگ را کاهش می‌دهد یا باعث بهبود تکامل مغزی آن‌ها می‌شود یا خیر؟

پیشینه: نوزادانی که پره‌ترم متولد شدند (چندین هفته زودتر)، ممکن است میزان توصیه ‌شده ید را در رژیم غذایی خود دریافت نکنند، زیرا هم شیر مادر نوزاد پره‌ترم و هم تغذیه‌ای که از طریق قطره‌ای در بیمارستان‌ها داده می‌شود، حاوی ید کافی برای برطرف کردن نیازهای شدید آن‌ها نیست. کمبود ید ممکن است بر تولید هورمون‌های تیروئیدی که برای رشد مغز و ریه در نوزادان تازه متولد شده اهمیت دارند، تاثیر بگذارد. با توجه به نگرانی‌هایی مبنی بر این‌که کمبود ید ممکن است مضر باشد، ما تمام شواهد موجود را از کارآزمایی‌های بالینی‌ای بررسی کردیم که اثرات تجویز مکمل‌های ید را به نوزادان پره‌ترم ارزیابی کرده بودند.

ویژگی‌های مطالعه: شواهد تا فوریه 2018 به‌روز است. دو کارآزمایی مرتبط (شامل 1394 نوزاد) را پیدا کردیم. هر دو کارآزمایی، از روش‌های قابل‌ اعتمادی برای اطمینان از این که یافته‌های آن‌ها سوگیری (bias) نداشته باشند، استفاده کردند.

نتایج کلیدی: تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از این کارآزمایی‌ها نشان داد که مکمل‌های ید برای نوزادان پره‌ترم بر احتمال مرگ یا بهبود رشد بلندمدت مغز تاثیر نمی‌گذارد. این شواهد بسیار قابل اعتماد بودند.

نتیجه‌گیری‌ها: در حال حاضر شواهد موجود حاکی از آن هستند که مصرف روتین مکمل ید برای نوزادان پره‌ترم منافع مهمی ندارد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

داده‌های به دست آمده کارآزمایی موجود، عمدتا از یک مطالعه بزرگ چند-مرکزی و با کیفیت بالا که در سال 2017 منتشر شده، هیچ‌گونه شواهدی را از اثرات مفید مکمل‌های ید برای نوزادان پره‌ترم نشان نمی‌دهد. با توجه به قطعیت بالای این برآوردهای اثر، بعید است کارآزمایی‌های بیش‌تر از این مداخله و در این جمعیت، به عنوان اولویت‌های تحقیقاتی در نظر گرفته شوند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

محلول‌های تغذیه وریدی (parenteral)، شیر خشک‌های مصنوعی، و شیر مادر حاوی ید کافی برای برآورده کردن مقادیر توصیه‌ شده برای نوزادان پره‌ترم (زودرس) نیستند. کمبود ید ممکن است هیپوتیروکسینمی (hypothyroxinaemia) گذرا را در نوزادان پره‌ترم تشدید کند و این مساله می‌تواند با پیامدهای جانبی و بلندمدت برای نوزادان همراه باشد.

اهداف: 

ارزیابی شواهد از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌ شده، مبنی بر این که مکمل غذایی با ید، مرگ‌ومیر و موربیدیتی را در نوزادان پره‌ترم کاهش می‌دهد.

روش‌های جست‌وجو: 

از استراتژی جست‌وجوی استاندارد گروه نوزادان در کاکرین استفاده کردیم تا پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل ‌شده کاکرین (CENTRAL، شماره 1، 2018)؛ Ovid MEDLINE؛ Ovid Embase؛ Ovid Maternity & Infant Care Database و (CINAHL) Cumulative Index to Nursing and Allied Health Litreture را تا فوریه 2018 جست‌وجو کنیم. به جست‌وجو در بانک‌های اطلاعاتی کارآزمایی‌های بالینی، مجموعه مقالات کنفرانس‌ها و فهرست منابع مقالات بازیابی‌ شده برای یافتن کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌ شده و کارآزمایی‌های شبه‌-تصادفی‌سازی شده پرداختیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی یا شبه‌-تصادفی‌سازی و کنترل‌ شده که مکمل‌یاری غذاهای خوراکی (از راه روده یا enteral) یا تزریقی (parenteral) را با ید (به عنوان نمک یددار) با دارونما (placebo) یا عدم تجویز مکمل در نوزادان پره‌ترم مقایسه کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم کارآزمایی‌های واجد شرایط و خطر سوگیری (bias) را ارزیابی کرده و داده‌ها را استخراج کردند. اثرات درمان را همان‌طور که در کارآزمایی‌های مجزا توصیف شدند، تجزیه‌وتحلیل کردیم و خطرهای نسبی (RR) و تفاوت‌های خطر (RD) را برای داده‌های دو حالتی و میانگین تفاوت (MD) را برای داده‌های پیوسته با 95% فاصله اطمینان (CI)، گزارش کردیم. از یک مدل اثر ثابت در متاآنالیزها استفاده کرده و برای کشف عوامل بالقوه ناهمگونی در تجزیه‌وتحلیل‌های حساسیت، برنامه‌ریزی کردیم. از رویکرد GRADE (نظام درجه‌بندی کیفیت شواهد و قدرت توصیه‌ها) برای ارزیابی کیفیت شواهد بهره بردیم.

نتایج اصلی: 

دو کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌ شده، معیارهای واجد شرایط را داشتند. هر دو کارآزمایی، از روش‌هایی برای محدود کردن خطر سوگیری از جمله پنهان‌سازی تخصیص و کورسازی پزشکان و محققان نسبت به مداخله اختصاص یافته، استفاده کردند. این کارآزمایی‌ها، 1394 نوزاد را وارد کردند. یک کارآزمایی، 1273 شرکت‌کننده را بررسی کرد. اکثر شرکت‌کنندگان بسیار نارس (کمتر از 32 هفته بارداری) متولد شدند و حدود یک-سوم از آن‌ها به شدت پره‌ترم (بارداری کمتر از 28 هفته بارداری) بودند. تجزیه‌و‌تحلیل‌ها، هیچ اثری را از مکمل ید روی مرگ‌ومیر قبل از ترخیص از بیمارستان (RR معمول: 1.01؛ 95% CI؛ 0.72 تا 1.42؛ RD معمول: 0.00؛ 95% CI؛ 0.03- تا 0.03؛ 2 مطالعه؛ 1380 نوزاد) یا روی ارزیابی‌های تکامل سیستم عصبی در دوره پست‌ترم دو ساله (نمرات ترکیبی حوزه اصلی Bayley Scales of Infant and Toddler Development، نسخه سوم: شناختی: MD: -0.30؛ 95% CI؛ 2.44- تا 1.84؛ حرکتی (motor): MD: 0.20؛ 95% CI؛ 2.15- تا 2.55؛ زبان (language): MD: -0.10؛ 95% CI؛ 2.50- تا 2.30؛ 1 مطالعه؛ 1259 نوزاد) پیدا نکردند. هیچ تفاوتی در نسبت نوزادان فوت شده یا نمره ترکیبی کمتر از 85 در هر یک از حوزه اصلی Bayley (RR: 1.05؛ 95% CI؛ 0.94 تا 1.17؛ RD: 0.02؛ 95% CI؛ 0.03- تا 0.08؛ 1 مطالعه؛ 1259 نوزاد)، یا نوزادان دچار اختلال بینایی (RR: 0.63؛ 95% CI؛ 0.28 تا 1.45؛ RD: 0.01-؛ 95% CI؛ 0.03- تا 0.01؛ 1 مطالعه؛ 1092 نوزاد) یا اختلال شنوایی (RR: 1.05؛ 95% CI؛ 0.51 تا 2.16؛ RD: 0.00؛ 95% CI؛ 0.02- تا 0.02؛ 1 مطالعه؛ 1093 نوزاد) وجود نداشت. با استفاده از رویکردهای GRADE، شواهد را برای اثرات روی مرگ‌ومیر و پیامدهای تکامل عصبی، با قطعیت بالا ارزیابی کردیم.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری