تجویز زودهنگام اریتروپویتین در مقابل تجویز دیرهنگام آن برای پیشگیری از ترانسفیوژن سلول‌های قرمز خون در نوزادان نارس و/یا کم‌وزن هنگام تولد

تعداد سلول‌های قرمز خون پس از تولد در نوزادان نارس، به دلیل تجزیه طبیعی اریتروسیت‌ها و خونگیری، افت می‌کند. سطوح پایین اریتروپویتین (EPO)، ماده‌ای در خون که باعث تحریک تولید سلول‌های قرمز خون در نوزادان نارس می‌شود، منطقی را برای استفاده از EPO در پیشگیری یا درمان کم‌خونی فراهم می‌کند. در مجموع 262 نوزاد نارس در دو مطالعه تجویز زودهنگام در مقابل دیرهنگام EPO برای پیشگیری از انتقال خون وارد شده‌اند. در رابطه با کاهش در استفاده از ترانسفیوژن‌های سلول‌های قرمز خون، تعداد ترانسفیوژن‌ها، مقدار سلول‌های قرمز انتقال داده شده یا تعداد مواجهه‌های اهدا کننده به ازای هر نوزاد، هیچ گونه مزایای قابل‌اثباتی از تجویز EPO زودهنگام در مقابل دیرهنگام وجود ندارد. با این حال، استفاده زودهنگام در مقابل دیرهنگام EPO خطر ابتلا به رتینوپاتی پره‌ماچوریتی، یک عارضه جدی در نوزادان نارس را افزایش می‌دهد. در حال حاضر، شواهدی وجود ندارد که هر دو روش درمانی فواید قابل‌توجهی از نظر هر گونه مواجهه با خون اهدا کننده به همراه داشته باشد، چرا که بسیاری از نوزادان در هر دو مطالعه در معرض خون اهدا شده قبل از ورود به مطالعه قرار گرفته‌ بودند و EPO زودهنگام، خطر رتینوپاتی پره‌ماچوریتی را افزایش می‌دهد. نه تجویز زودهنگام و نه دیرهنگام EPO توصیه نمی‌شود.

نتیجه‌گیری نویسندگان: 

استفاده از EPO زودهنگام منجر به کاهش قابل توجهی در «استفاده از یک یا چند ترانسفیوژن گلبول قرمز» یا «تعداد ترانسفیوژن‌ها به ازای هر نوزاد» در مقایسه با تجویز دیرهنگام EPO شد. پیدا کردن افزایش خطر ROP که از نظر آماری قابل توجه باشد (هر درجه‌ای) و یک روند مشابه برای ROP > 3 با درمان EPO، از نگرانی‌های بزرگ است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

سطوح پایین پلاسمایی اریتروپویتین (EPO) در نوزادان نارس، منطقی را برای استفاده از EPO برای پیشگیری یا درمان کم‌خونی ارائه می‌کنند.

اهداف: 

ارزیابی اثربخشی و ایمنی تجویز زودهنگام در مقابل دیرهنگام EPO در کاهش ترانسفیوژن‌های گلبول‌های قرمز خون (RBC) در نوزادان نارس و/یا کم‌وزن هنگام تولد.

راهبرد جست‌وجو: 

جست‌وجوی استاندارد گروه مروری نوزادان در کاکرین (CNRG) در 2006 انجام و در 2009 به‌روزرسانی شد. جست‌وجوی به‌روز شده در سپتامبر 2009 به شرح زیر است: کتابخانه کاکرین، MEDLINE (جست‌وجو از طریق PubMed)، CINAHL و EMBASE از 2005 تا سپتامبر 2009 جست‌وجو شدند. جست‌وجوها در مارچ 2012 تکرار شد. جلسات سالیانه انجمن‌های آکادمیک اطفال به صورت الکترونیکی از 2000 تا 2012 در Abstracts2ViewTM جست‌وجو شدند، که عبارت بودند از پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌های بالینی (clinicaltrials.gov؛ controlled-trials.com و who.int/ictrp).

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی یا شبه‌-تصادفی‌سازی و کنترل شده که نوزادان نارس یا کم‌وزن هنگام تولد را با سن کمتر از 8 روزگی وارد کردند. مداخله: شروع زودهنگام EPO (کمتر از هشت روزگی) در مقابل شروع دیرهنگام EPO (هشت تا 28 روزگی).

جمع‌آوری داده و تجزیه و تحلیل: 

روش‌های استاندارد CNRG دنبال شدند. اثرات وزن‌دهی شده درمان عبارت بودند از خطر نسبی (RR) معمول، تفاوت خطر (RD) معمول، تعداد افراد مورد نیاز برای درمان تا بروز مزیت (NNTB)، تعداد افراد مورد نیاز برای درمان تا بروز آسیب (NNTH) و تفاوت میانگین (MD)، همگی با 95% فاصله اطمینان (CI). مدل اثر ثابت برای متاآنالیزها استفاده شد و ناهمگونی با استفاده از آزمون مربع I یا I2 ارزیابی شد.

نتایج اصلی: 

هیچ کارآزمایی جدیدی در ماه مارچ 2012 شناسایی نشد. دو مطالعه کنترل شده دو سو کور تصادفی‌سازی شده با کیفیت بالا که 262 نوزاد را وارد کردند، شناسایی شدند. کاهش غیرمعنی‌داری در «استفاده از یک یا چند ترانسفیوژن گلبول قرمز» [دو مطالعه 262 نوزاد؛ RR معمول: 0.91 (95% CI؛ 0.78 تا 1.06)؛ RD معمول: 0.07- (95% CI؛ 0.18- تا 0.04؛ I2 = 0% برای هر دو RR و هم RD] به نفع EPO زودهنگام دیده شد. تجویز زودهنگام EPO منجر به کاهش غیرقابل‌‌توجهی در «تعداد ترانسفیوژن‌ها به ازای هر نوزاد» در مقایسه با EPO دیرهنگام شد [RD معمول: 0.32- (95% CI؛ 0.92- تا 0.29)]. کاهش قابل‌توجهی در کل حجم خون انتقال داده شده به ازای هر نوزاد یا در تعداد اهداکنندگانی که نوزاد در معرض آن قرار گرفت، دیده نشد. تجویز زودهنگام EPO منجر به افزایش قابل توجهی در خطر ابتلا به رتینوپاتی پره‌ماچوریتی (ROP) (تمام مراحل) شد [دو مطالعه، 191 نوزاد؛ RR معمول: 1.40 (95% CI؛ 1.05 تا 1.86)؛ RD معمول: 0.16 (95% CI؛ 0.03 تا 0.29)؛ NNTH؛ 6 (95% CI؛ 3 تا 33)]. ناهمگونی بالایی برای این پیامد (I2 = 86% برای RR و 81% برای RD) وجود داشت. هر دو مطالعه (191 نوزاد) ROP > 3 را گزارش کردند. هیچ افزایش آماری معنی‌داری در خطر ذکر نشد [RR معمول: 1.56 (95% CI؛ 0.71 تا 3.41)؛ RD معمول: 0.05 (95% CI؛ 0.04- تا 0.14)] و هیچ ناهمگونی برای این پیامد وجود نداشت (0% برای هر دو RR و RD). هیچ پیامد مطلوب یا نامطلوب مهم نوزادی یا عوارض جانبی دیگر گزارش نشدند.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save