استفاده از چسب برای ثابت کردن باندهای ارتودنسی

شواهد کافی برای تعیین موثرترین چسب برای اتصال باند ارتودنسی به دندان مولر در بیماران با وسایل ارتودنسی ثابت با قوس کامل وجود ندارد.
درمان ارتودنسی شامل استفاده از وسایل ثابت و یا قابل حمل (بریس‌ها) روی دندان برای اصلاح موقعیت دندان است. مشخص شده که کیفیت نتیجه درمان به دست آمده با وسایل ثابت ‎شده روی دندان بسیار بهتر از وسایلی است که قابلیت جابه‌جایی دارند. موفقیت یک وسیله ارتودنسی ثابت، به اتصالات فلزی (براکت‌ها و باندها) بستگی دارد که به شکلی ایمن به دندان متصل می‌شوند، به طوری که در طول درمان شل نشوند. براکت‌ها معمولا به دندان‌های دیگر غیر از مولرها وصل می‌شوند، و در دندان‌های مولر معمولا از باندها (حلقه‌های فلزی که دور دندان را در برمی‌گیرند) استفاده می‌شود. درباره موثرترین چسب برای اتصال باندهای ارتودنسی به دندان‌های مولر شواهد کافی در دست نیست.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

شواهد کافی با کیفیت بالا در خصوص تعیین موثرترین چسب برای اتصال باندهای ارتودنسی به دندان‌های مولر وجود ندارد. RCTهای بیشتری مورد نیاز است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

درمان ارتودنسی شامل استفاده از وسایل ثابت یا قابل حمل (بریس‌های دندان) برای اصلاح موقعیت دندان است. مشخص شده که کیفیت نتیجه درمان به دست آمده با وسایل ثابت بسیار بهتر از وسایل قابل حمل است. بنابراین، بیشتر ارتودنتیست‌ها برای درمان به وسایل ثابت علاقه نشان می‌دهند. موفقیت یک دستگاه ارتودنسی ثابت، به اتصالات فلزی (براکت‌ها و باندها) که به شکلی ایمن به دندان متصل می‌شوند بستگی دارد؛ به طوری که در طول درمان شل نشوند. براکت‌ها معمولا به جلو و کنار دندان‌ها متصل می‌شوند، در حالی که باندها (حلقه‌های فلزی که دور دندان را در برمی‌گیرند) معمولا بیشتر روی دندان‎های عقب (مولر) استفاده می‌شوند. چسب‌هایی برای اتصال باندها به دندان در دسترس هستند، این موضوع مهم است که بدانیم کدام گروه از چسب‌ها به لحاظ چسبندگی و کاستن یا پیشگیری از پوسیدگی دندان در طول دوره درمان، از همه مطمئن‌تر هستند.

اهداف: 

ارزیابی اثربخشی چسب‌های مورد استفاده برای چسباندن باندها به دندان در طول درمان با وسایل ثابت، از نظر موارد زیر:
(1) در طول درمان، چه زمانی باید باندها را برداشت؛ و
(2) آیا این باندها دندان بانداژ شده را در طول درمان با وسایل ثابت در برابر پوسیدگی محافظت می‌کنند یا خیر.

روش‌های جست‌وجو: 

بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی زیر جست‌وجو شدند: پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه سلامت دهان در کاکرین (جست‌وجو شده در 2 جون 2016)، پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل شده کاکرین (CENTRAL؛ شماره 5؛ 2016) در کتابخانه کاکرین (جست‌وجو شده در 2 جون 2016)؛ MEDLINE Ovid (از 1946 تا 2 جون 2016) و EMBASE Ovid (از 1980 تا 2 جون 2016). ClinicalTrials.gov و پلت‌فرم بین‌المللی پایگاه ثبت کارآزمایی‌های بالینی سازمان جهانی بهداشت (World Health Organization International Clinical Trials Registry Platform) را برای یافتن کارآزمایی‌های در حال انجام جست‌وجو کردیم. هنگام جست‌وجوی بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی، هیچ محدودیتی برای زبان یا تاریخ انتشار قائل نشدیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی و کنترل شده (CCTها و RCTها (شامل مطالعات split-mouth) انتخاب شدند که در آنها از چسب برای چسباندن باندهای ارتودنسی به دندان مولر استفاده شده بود. بیمارانی که در آنان وسایل ثابت ارتودنسی با قوس کامل به دندان‌های مولر بانداژ شده بود، تحت بررسی قرار گرفتند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

تمام نویسندگان این مرور در انتخاب مطالعه، ارزیابی اعتبار و استخراج داده‌ها شرکت داشتند، بدون آنکه نسبت به چسب‌های مورد استفاده یا نتایج به دست آمده، کور شده باشند. همه اختلافات با گفت‌وگو حل و فصل شد.

نتایج اصلی: 

پنج RCT و سه CCT حائز معیارهای ورود به این مرور بودند. طراحی تمام کارآزمایی‌های وارد شده به صورت split-mouth بود. در چهار کارآزمایی، درمان با زینک‌فسفات و درمان با گلاس آینومر به لحاظ شیمیایی مقایسه شده بود؛ سه کارآزمایی به مقایسه درمان با سیمان گلاس آینومر و درمان با کامپومر سبک اختصاص داشتند؛ یک کارآزمایی نیز به مقایسه درمان شیمیایی با گلاس آینومر و درمان شیمیایی با گلاس فسفونات پرداخته بود. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها درون مطالعاتی که دارای معیارهای ورود بودند، اغلب نامناسب بود.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری