استفاده پروفیلاکتیک از باربیتورات برای پیشگیری از رخداد مرگ‌ومیر یا مشکلات جدی رشد در نوزادان ترم یا پره‌ترم دیرهنگام پس از آسفیکسی حین تولد.

سوال مطالعه مروری

آیا استفاده از باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک (prophylactic barbiturate therapy)، احتمال مرگ یا داشتن مشکلات شدید رشد را در نوزادان ترم یا پره‌ترم دیرهنگام پس از آسفیکسی حین تولد کاهش می‌دهد؟

پیشینه

تشنج‌ها (غش‌ها) پس از آسفیکسی حین تولد (که در آن نوزاد اکسیژن کافی در زمان تولد دریافت نمی‌کند) شایع هستند. این تشنج ممکن است آسیب مغزی ناشی از آسفیکسی هنگام تولد را بدتر کند. از نظر این فرضیه، درمان با باربیتورات (دارویی که باعث آرامش و خواب‌آلودگی می‌شود و برای درمان تشنج‌ها استفاده می‌شود) که بلافاصله پس از آسفیکسی تولد به نوزادان داده می‌شود، ممکن است پیامدها را با پیشگیری از تشنج و حفاظت از مغز بهبود بخشد. این درمان، پروفیلاکسی نامیده می‌شود، زیرا به جای درمان تشنج که یک بار رخ داده‌اند، برای پیشگیری از تشنج استفاده می‌شود. باربیتورات‌درمانی چندین عوارض جانبی دارد و نگرانی‌هایی درباره این‌که باربیتورات‌ها ممکن است رشد مغز را مختل کنند، وجود دارد.

ویژگی‌های مطالعه

ما نه مورد کارآزمایی بالینی را برای گنجاندن در این مرور با جست‌وجو در بانک‌های اطلاعاتی پزشکی در نوامبر 2015 شناسایی کردیم. فقط شواهدی را با کیفیت پائین یا بسیار پائین درباره باربیتورات‌های پروفیلاکتیک در نوزادان مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال یافتیم. مطالعات این مرور، تعداد کمی از نوزادان را انتخاب کردند و فقط چند مطالعه، سلامت نوزادان را طی یک دوره زمانی طولانی بررسی کردند.

نتایج کلیدی

در حال حاضر، اطلاعات کافی برای توصیه به باربیتورات‌درمانی برای آسفیکسی در نوزادان بلافاصله پس از تولد وجود ندارد اما پیش از تشنج می‌تواند شروع شود.

نتیجه‌گیری

اینکه باربیتورات در آسفیکسی بلافاصله پس از تولد به نوزاد داده شود یا اینکه اگر پیش از تشنج شروع شود، ایمن یا موثر است، نامشخص است. مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

ما فقط شواهد با کیفیت پائین یا بسیار پائین یافتیم که استفاده پروفیلاکتیک از باربیتورات را در نوزادان مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال نشان داد. اگرچه اجرای باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک در نوزادان دارای آسفیکسی پری‌ناتال، خطر تشنج را کاهش داد، هیچ کاهشی در مورتالیتی دیده نشد و داده‌های کمی درباره پیامدهای طولانی‌مدت وجود داشت. استفاده از باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک برای نوزادان ترم و پره‌ترم دیرهنگام در دوران پس از آسفیکسی پری‌ناتال، نمی‌تواند برای استفاده در عمل بالینی روتین توصیه شود. اگر در همه موارد استفاده شود، باربیتورات‌ها برای درمان تشنج باید محفوظ باشد. نتایج حاصل از مرور فعلی، از استفاده از باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک به عنوان نقطه امید پژوهشی حمایت می‌کند. مطالعات آینده باید از حجم و مدت زمان کافی برای تشخیص کاهش مهم بالینی در مورتالیتی و ناتوانی شدید تکامل سیستم عصبی برخوردار باشد و باید مطالعاتی در زمینه مراقبت استاندارد فعلی، از جمله استفاده از هیپوترمی درمانی (therapeutic hypothermia) نیز انجام شود.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

تشنج‌ها، در آسفیکسی یا خفگی پری‌ناتال (perinatal asphyxia) شایع هستند و ممکن است آسیب ثانویه نورونی را تشدید کنند. باربیتورات‌درمانی (barbiturate) برای نوزادان مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال به منظور پیشگیری از وقوع تشنج استفاده می‌شود. با ‌این حال، باربیتورات‌درمانی ممکن است بر تکامل سیستم عصبی تاثیر منفی بگذارد که منجر به نگرانی در مورد استفاده تهاجمی در نوزادان می‌شود.

اهداف: 

تعیین تاثیر استفاده پروفیلاکتیک از باربیتورات بر مرگ‌ومیر یا ناتوانی در تکامل سیستم عصبی در نوزادان ترم و پره‌ترم دیرهنگام پس از آسفیکسی پری‌ناتال

روش‌های جست‌وجو: 

ما از استراتژی جست‌وجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین برای جست‌وجو در پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل شده کاکرین (CENTRAL؛ شماره 11؛ 2015)؛ MEDLINE via PubMed (از 1966 تا 30 نوامبر 2015)؛ EMBASE (از 1980 تا 30 نوامبر 2015) و CINAHL (از 1982 تا 30 نوامبر 2015) استفاده کردیم. هم‌چنین بانک‌های اطلاعاتی کارآزمایی‌های بالینی، خلاصه مقالات کنفرانس‌ها، و فهرست منابع مقالات بازیابی شده در مورد کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (RCT) و شبه-RCTها را جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب: 

تمام RCTها یا شبه-RCTهای مربوط به باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک در نوزادان ترم و پره‌ترم دیرهنگام بدون شواهد بالینی یا الکتروانسفالوگرافی مربوط به تشنج‌ها، برای مقایسه با کنترل‌های پس از آسفیکسی پری‌ناتال را وارد مرور کردیم.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

سه نویسنده مرور، به طور مستقل از هم به انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفیت و استخراج داده‌ها از مطالعات وارد شده پرداختند. کیفیت روش‌شناسی و اعتبار مطالعات را بدون در نظر گرفتن نتایج، ارزیابی کردیم. نویسندگان مرور به طور مستقل از هم، داده‌ها را استخراج کردند و متاآنالیزها (meta-analysis) را برای داده‌های دو-حالتی با استفاده از خطرات نسبی (RR) و تفاوت‌های خطر (RD) و برای داده‌های پیوسته با استفاده از تفاوت میانگین (MD) با 95% فواصل اطمینان (CI) انجام دادند. برای نتایج قابل توجه، ما تعداد افراد مورد نیاز جهت درمان تا حصول یک پیامد مثبت بیشتر (number needed to treat for an additional beneficial outcome; NNTB) یا تا حصول یک پیامد مضر بیشتر (NNTH) محاسبه کردیم.

نتایج اصلی: 

در این مرور به‌روز شده، ما نه RCT را درباره باربیتورات‌درمانی در نوزادان ترم و پره‌ترم دیرهنگام با سن کمتر از سه روز، و مبتلا به آسفیکسی پری‌ناتال بدون وجود شواهدی از تشنج شناسایی کردیم. هشت مورد از این مطالعات، باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک را با درمان معمول (439 نوزاد ثبت شدند) و یک مطالعه، باربیتورات‌درمانی را با درمان با فنی‌توئین (phenytoin)، (17 نوزاد ثبت شد) مقایسه کردند.

باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک در برابر درمان معمول: یک کارآزمایی کوچک، کاهش خطر مرگ‌ومیر یا ناتوانی شدید تکامل سیستم عصبی با باربیتورات‌درمانی (فنوباربیتال (phenobarbital)) را در برابر درمان معمول (RR: 0.33؛ 95% CI؛ 0.14 تا 0.78؛ RD: -0.55؛ 95% CI؛ 0.84- تا 0.25-؛ NNTB: 2؛ 95% CI؛ 1 تا 4؛ 1 مطالعه؛ 31 نوزاد) گزارش کرد (شواهد با کیفیت بسیار پائین).

هشت کارآزمایی، در مقایسه باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک با درمان معمول پس از آسفیکسی پری‌ناتال، تاثیر معنی‌داری را درباره خطر مرگ‌ومیر (RR معمولی: 0.88؛ 95% CI؛ 0.55 تا 1.42؛ RD معمولی: 0.02-؛ 95% CI؛ 0.08- تا 0.05؛ 8 کارآزمایی؛ 429 نوزاد) (شواهد با کیفیت پائین) نشان ندادند و یک کارآزمایی کوچک که در بالا ذکر شد، کاهش قابل توجهی را در خطر ابتلا به ناتوانی شدید تکامل سیستم عصبی گزارش کرد (RR: 0.24؛ 95% CI؛ 0.06 تا 0.92؛ RD: -0.43؛ 95% CI؛ 0.73- تا 0.13-؛ NNTB: 2؛ 95% CI؛ 1 تا 8؛ 1 مطالعه؛ 31 نوزاد) (شواهد با کیفیت بسیار پائین).

یک متاآنالیز از شش کارآزمایی درباره تشنج در دوران نوزادی، کاهشی با اهمیت آماری در تشنج در گروه باربیتورات پروفیلاکتیک در برابر درمان معمول گزارش‌ کرد (RR معمولی: 0.62؛ 95% CI؛ 0.48 تا 0.81؛ RD معمولی: 0.18-؛ 95% CI؛ 0.27- تا 0.09-؛ NNTB: 5؛ 95% CI؛ 4 تا 11؛ 6 مطالعه؛ 319 نوزاد) (شواهد با کیفیت پائین). نتایج مشابهی در تجزیه‌وتحلیل‌های زیر-گروه درباره نوع نمره باربیتورات و سارنات (Sarnat) وجود داشت.

باربیتورات‌درمانی پروفیلاکتیک در برابر تشنج‌درمانی پروفیلاکتیک دیگر: یک مطالعه، باربیتورات پروفیلاکتیک را در برابر فنی‌توئین (phenytoin) پروفیلاکتیک گزارش کرد. تفاوت معنی‌داری در فعالیت تشنج در دوران نوزادی بین دو گروه مطالعه وجود نداشت (RR: 0.89؛ 95% CI؛ 0.07 تا 12.00؛ 1 کارآزمایی؛ 17 نوزاد).

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری