วัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาลและภาวะแทรกซ้อนในคนอายุ 65 ปี ขึ้นไป

วัตถุประสงค์การทบทวน

จุดมุ่งหมายของการทบทวน Cochrane เรื่องนี้ที่เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 2006 คือการสรุปงานวิจัยที่ศึกษาผลของการฉีดวัคซีนผู้สูงอายุ (ผู้ที่อายุ 65 ปี ขึ้นไป) ด้วยวัคซีนไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาล เราใช้ข้อมูลจากการทดลองสุ่มที่เปรียบเทียบวัคซีนไข้หวัดใหญ่กับวัคซีนหลอกหรือไม่ให้อะไร วัคซีนไข้หวัดใหญ่ที่เตรียมโดยการทำลายไวรัสไข้หวัดใหญ่โดยใช้สารเคมีฆ่าไวรัส (ไวรัสที่ถูกทำลาย) และให้วัคซีนโดยการฉีดผ่านทางผิวหนัง เราสนใจการแสดงผลของวัคซีนในการลดจำนวนของผู้สูงอายุที่มีการยืนยันว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ จำนวนผู้สูงอายุที่มีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่เช่นปวดศีรษะ อุณหภูมิสูง ไอ และเจ็บปวดกล้ามเนื้อ (ILI) และอันตรายจากการฉีดวัคซีน เราหาหลักฐานผลกระทบของไข้หวัดใหญ่หรือ ILI เช่นการเข้ารักษาในโรงพยาบาล ภาวะแทรกซ้อน และตาย เราจะปรับปรุงการทบทวนนี้ในอนาคตเมื่อมีทดลองใหม่หรือมีวัคซีนใหม่

ข้อมูลการศึกษษแบบสังเกตการณ์ 67 เรื่องที่รวมอยู่ในการทบทวนฉบับก่อนหน้าได้ถูกเก็บรักษาเพราะเหตุผลทางประวัติศาสตร์ แต่ไม่ได้ปรับปรุง เพราะไม่มีผลต่อบทสรุปของการทบทวน

การทบทวนนี้ศึกษาอะไร

ไวรัสมากกว่า 200 ตัวที่ทำให้เกิด ILI ทำให้เกิดอาการเดียวกัน (ไข้ ปวดศีรษะ ปวดเมื่อย ปวด แก้ไอ และน้ำมูกไหล) ถ้าไม่มีการตรวจโดยห้องปฏิบัติการ แพทย์ไม่สามารถแยกแยะระหว่างไวรัสชนิดต่างๆ เพราะมีอาการได้หลายวันและไม่ค่อยทำให้เจ็บป่วยร้ายแรง อย่างดีที่สุด วัคซีนจะป้องกันได้เฉพาะไข้หวัดใหญ่ A และ B ซึ่งเป็นประมาณ 5% ของไวรัสทั้งหมดที่มีอยู่ วัคซีนที่ไม่มีเชื้อเตรียมโดยการรักษาไวรัสไข้หวัดใหญ่ด้วยสารเคมีที่เฉพาะเจาะจง'ฆ่า' ไวรัส การเตรียมการขั้นสุดท้ายอาจประกอบด้วยไวรัสที่สมบูรณ์ (whole virion วัคซีน) หรือส่วนของไวรัส (วัคซีนแยกหรือย่อย) วัคซีนเหล่านี้โดยทั่วไปให้โดยการฉีดผ่านทางผิวหนัง สายพันธุ์ของไวรัสที่มีอยู่ในวัคซีนมักเป็นสายพันธ์ที่คาดว่าจะหมุนเวียนในฤดูกาลระบาดต่อไป (ชนิด A สองสายพันธ์และชนิด Bหนึ่งหรือสองสายพันธุ์) ซึ่งจะแนะนำ โดยองค์การอนามัยโลก (วัคซีนตามฤดูกาล) วัคซีนสำหรับการระบาดที่กระจายทั่วประกอบด้วยไวรัสเฉพาะสายพันธุ์ที่ระบาด (เช่นชนิด A สายพันธ์ H1N1 สำหรับการระบาดปี2009ถึง 2010 )

ข้อความสำคัญ

Inactivated vaccine สามารถลดสัดส่วนของผู้สูงอายุที่เป็นโรคไข้หวัดใหญ่และ ILI ข้อมูลการเสียชีวิตมีน้อย และเราไม่มีข้อมูลการเข้าโรงพยาบาลเนื่องจากภาวะแทรกซ้อน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงในผลจากการศึกษาต่างๆซึ่งหมายความว่า เราไม่สามารถแน่ใจเกี่ยวกับผลที่วัคซีนเหล่านี้จะทำให้เกิดในฤดูกาลต่าง ๆ

ผลลัพธ์หลัก

เราพบการวิจัยแบบสุ่มทดลองควบคุมแปดฉบับ (มากกว่า 5,000 คน) มีสี่ฉบับประเมินอันตราย การศึกษาได้ดำเนินการในชุมชนและ resiential area settings ในยุโรปและสหรัฐอเมริการะหว่างปีค.ศ.1965 ถึง 2000

ผู้สูงอายุที่รับวัคซีนไข้หวัดใหญ่อาจเป็นไข้หวัดใหญ่น้อยลงในฤดูกาลเดียว จาก 6% เป็น 2.4% ซึ่งหมายความ ว่าจะต้องฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ 30 คนเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นไข้หวัดใหญ่หนึ่งราย ผู้สูงอายุยังอาจพบ ILI น้อยลง จาก 6% เป็น 3.5% ซึ่งหมายความว่า ต้องฉีดวัคซีน 42 คนเพื่อป้องกัน ILIหนึ่งคน ปริมาณข้อมูลเกี่ยวกับปอดบวมและการตายมีจำกัด ข้อมูลมีไม่เพียงพอที่จะให้แน่ใจเกี่ยวกับผลของวัคซีนต่อการตาย ไม่มีโรคปอดอักเสบเกิดขึ้นในการศึกษาที่รายงานผลลัพธ์นี้ และไม่มีรายงานข้อมูลการเข้ารักษาในโรงพยาบาล เราไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะประเมินอันตรายที่เกี่ยวข้องกับไข้และอาการคลื่นไส้ในประชากรนี้

ผลกระทบของวัคซีนไข้หวัดใหญ่ในผู้สูงอายุจะมีน้อย โดยไม่เกี่ยวข้องกับบริบท ผลลัพธ์ ประชากร และรูปแบบการศึกษา การทบทวนนี้ีทันสมัยเพียงใด

หลักฐานเป็นปัจจุบันถึง 31 ธันวาคม 2016

ผลสรุปจากผู้แต่ง: 

ผู้สูงอายุที่รับวัคซีนไข้หวัดใหญ่อาจมีความเสี่ยงของโรคไข้หวัดใหญ่ ลดลง (จาก 6% เป็น 2.4%), และอาจจะมีความเสี่ยงของ ILI ลดลงเปรียบเทียบกับผู้ที่ไม่ได้รับวัคซีนในช่วงเวลาของฤดูกาลไข้หวัดเดียว (จาก 6% เป็น 3.5%) เราไม่แน่ใจว่าความแตกต่างของวัคซีนเหล่านี้จะมากแค่ไหนในฤดูกาลต่าง ๆ มีการเสียชีวิตน้อยมาก และไม่มีข้อมูลการเข้ารักษาในโรงพยาบาล ไม่มีโรคปอดบวมเกิดขึ้นในการศึกษาที่รายงานผลลัพธ์นี้ เราไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะประเมินอันตรายที่เกี่ยวข้องกับไข้และอาการคลื่นไส้ในประชากรนี้

หลักฐานที่แสดงการลดความเสี่ยงของโรคไข้หวัดใหญ่และ ILI จากวัคซีนมีข้อจำกัดด้วยอคติในการออกแบบหรือการดำเนินการของการศึกษา การขาดรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการใช้เพื่อยืนยันการวินิจฉัยโรคไข้หวัดใหญ่จำกัดการนำผลไปใช้ หลักฐานที่มีเกี่ยวข้องกับภาวะแทรกซ้อนมีคุณภาพต่ำ ไม่เพียงพอ หรือเก่า และไม่ให้่คำแนะนำที่ชัดเจนสำหรับสาธารณสุขเกี่ยวกับความปลอดภัย ประสิทธิภาพ หรือประสิทธิผลของวัคซีนไข้หวัดใหญ่สำหรับคนมีอายุ 65 ปี ขึ้นไป สังคมควรลงทุนในการวิจัยเกี่ยวกับวัคซีนไข้หวัดใหญ่รุ่นใหม่สำหรับผู้สูงอายุ

อ่านบทคัดย่อฉบับเต็ม
ที่มาและความสำคัญของปัญหา: 

ผลกระทบของไข้หวัดใหญ่ในผู้สูงอายุ (ผู้ที่อายุ 65 ปี หรือมากกว่า) คือภาวะแทรกซ้อน การเข้าโรงพยาบาลและการตาย เป้าหมายหลักของการฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่ในผู้สูงอายุคือการ ลดความเสี่ยงของการตายในกลุ่มคนที่มีความเสี่ยงมากที่สุด นี่คือการปรับปรุงการทบทวนที่เผยแพร่ในปี 2010 การปรับปรุงการทบทวนนี้ในอนาคตจะทำเฉพาะเมื่อมีการทดลองหรือวัคซีนใหม่ ข้อมูลแบบสังเกตการณ์ที่รวมอยู่ในการทบทวนก่อนหน้านี้ได้ถูกเก็บรักษาไว้สำหรับเหตุผลทางประวัติศาสตร์ แต่ไม่ได้ปรับปรุง เพราะไม่มีผลต่อบทสรุปของการทบทวน

วัตถุประสงค์: 

การประเมินผล (ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และอันตราย) ของวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ในผู้สูงอายุ

กลยุทธ์การสืบค้น: 

เราค้น Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) (the Cochrane Library 2016, Issue 11) ซึ่งรวมถึง Cochrane Acute Respiratory Infections Group's Specialized Register; MEDLINE (1966 ถึง 31 ธันวาคม 2016); Embase (1974 ถึง 31 ธันวาคม 2016); Web of Science (1974 ถึง 31 ธันวาคม 2016); CINAHL (1981 ถึง 31 ธันวาคม 2016); LILACS (1982 ถึง 31 ธันวาคม 2016); WHO International Clinical Trials Registry Platform(ICTRP; 1 กรกฎาคม 2017); และ ClinicalTrials.gov (1 กรกฎาคม 2017)

หลักเกณฑ์ในการคัดเลือก: 

การวิจัยแบบสุ่มทดลองควบคุม (RCTs) และ Quasi RCTs ประเมินประสิทธิภาพต่อการเกิดไข้หวัดใหญ่ (ยืนยันโดยการตรวจทางห้องปฏิบัติการ) หรือประสิทธิผลต่อการเกิดอาการไข้หวัดใหญ่ (ILI) หรือความปลอดภัย เราพิจารณาวัคซีนไข้หวัดใหญ่ทุกชนิดที่ให้อย่างอิสระ โดยไม่จำกัดขนาดที่ให้ การเตรียม ตารางเวลา เมื่อเทียบกับยาหลอก หรือไม่ได้การรักษาอะไร การทบทวนฉบับก่อนหน้านี้ รวบรวม cohort และ case control studies 67 ฉบับ การค้นหาการวิจัยเหล่านี้ไม่มีการปรับปรุง

การเก็บรวบรวมและการวิเคราะห์ข้อมูล: 

ผู้นิพนธ์การทบทวนประเมินความเสี่ยงของอคติ และแยกข้อมูลอย่างเป็นอิสระ เราได้คะแนนความแน่นอนของหลักฐานโดยวิธี GRADE สำหรับผลลัพธ์สำคัญของไข้หวัดใหญ่ ILI ภาวะแทรกซ้อน (การเข้าโรงพยาบาล ปอดบวม) และเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ เราได้นำเสนอความเสี่ยงรวมในกลุ่มควบคุมเพื่อแสดงผลในรูปแบบ absolute เราใช้ข้อมูลดังกล่าวเป็นพื้นฐานสำหรับการคำนวณจำนวนคนที่จำเป็นต้องฉีดวัคซีีนเพื่อป้องกันการเกิดไข้หวัดใหญ่และ ILI แต่ละราย

ผลลัพธ์หลัก: 

เราพบ RCTs แปดฉบับ (ผู้เข้าร่วมโครงการมากกว่า 5000 คน) โดยที่่ีมีสี่ฉบับที่ประเมินอันตราย การศึกษาได้ดำเนินการในชุมชนและ residential area settings ในยุโรปและสหรัฐอเมริการะหว่างปี ค.ศ. 1965 ถึง 2000 ความเสี่ยงของอคติลดความมั่นใจในข้อมูลการเกิดไข้หวัดใหญ่และ ILI แต่ไม่มีผลต่อผลลัพท์อื่นๆ

ผู้สูงอายุที่ได้รับวัคซีนไข้หวัดใหญ่อาจพบไข้หวัดใหญ่น้อยกว่าในฤดูกาลเดียวเมื่อเทียบกับยาหลอก จาก 6% เป็น 2.4% (อัตราความเสี่ยง (RR) 0.42 ช่วงความเชื่อมั่น(CI) 95% 0.27 ถึง 0.66 หลักฐานความเชื่อมั่นระดับต่ำ) เราให้คะแนนความเชื่อมั่นต่ำเนื่องจากความไม่มั่นใจในวิธีการวินิจฉัยไข้หวัดใหญ่ ผู้สูงอายุที่ฉีดวัคซีนอาจพบ ILI น้อยกว่าเมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ได้รับวัคซีนในช่วงเวลาของฤดูกาลเดียว (3.5% เทียบกับ 6% RR 0.59, 95% CI 0.47 ถึง 0.73 หลักฐานความเชื่อมั่นระดับปานกลาง) ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า ต้องมีการฉีดวัคซีน 30 คนเพื่อป้องกันไม่ให้คนเป็นไข้หวัดใหญ่หนึ่งคน และจะต้องมีการฉีดวัคซีน 42 คนเพื่อป้องกัน การเกิด ILI หนึ่งคน

การศึกษาให้ข้อมูลสำหรับการตายและโรคปอดบวมไม่เพียงพอเพื่อตรวจหาความแตกต่างในผลลัพธ์เหล่านี้ มีการเสียชีวิต 3 คน จาก 522 คนในกลุ่มที่ฉีดวัคซีนและเสียชีวิต 1 คน จาก 177 คนในกลุ่มยาหลอก ให้หลักฐานมีความเชื่อมั่นต่ำมากสำหรับผลกระทบต่อการตาย (RR 1.02, 95% CI 0.11 ถึง 9.72) ่ไม่มีผู้ป่วยปอดบวมในการศึกษาหนึ่งฉบับที่รายงานผลลัพธ์นี้ (หลักฐานมีความเชื่อมั่นต่ำมาก) ไม่มีรายงานข้อมูลการรักษาในโรงพยาบาล ช่วงมั่นใจของผลของวัคซีนต่อการเกิดไข้และคลื่นไส้กว้างและเราไม่มีข้อมูลเพียงพอเกี่ยวกับอันตรายเหล่านี้ในผู้สูงอายุ (ไข้: 1.6% ในกลุ่มยาหลอกเมื่อเทียบกับ 2.5% หลังจากฉีดวัคซีน (RR 1.57, 0.92 ถึง 2.71; หลักฐานความเชื่อมั่นปานกลาง)); คลื่นไส้ (ร้อยละ 2.4 ในกลุ่มยาหลอกเมื่อเทียบกับ 4.2% หลังจากฉีดวัคซีน (RR 1.75, 95% CI 0.74 ถึง 4.12 หลักฐานความเชื่อมั่นต่ำ))

บันทึกการแปล: 

แปลโดย ศ นพ ภิเศก ลุมพิกานนท์ ภาควิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2018

Tools
Information
Share/Save