Trening mięśni, które powodują rozszerzanie i kurczenie ścian klatki piersiowej u chorych na mukowiscydozę

Pytanie badawcze

Jakie są skutki treningu mięśni oddechowych (służących do rozszerzania i kurczenia ścian klatki piersiowej) u osób z mukowiscydozą?

Wprowadzenie

Mukowiscydoza jest najczęstszą chorobą genetyczną w populacji osób rasy kaukaskiej; choroba ta powoduje problemy w funkcjonowaniu płuc u większości chorych. Trening (gimnastyka) mięśni, których zadaniem jest rozszerzanie i kurczenie ścian klatki piersiowej może przyczynić się do poprawy funkcji płuc i jakości życia osób z mukowiscydozą.

Data wyszukiwania

Dane naukowe są aktualne do dnia: 17 kwietnia 2018 roku.

Charakterystyka badań

Przeszukaliśmy medyczne bazy danych w celu odnalezienia badań klinicznych, w ramach których chorzy z mukowiscydozą zostali losowo przydzieleni do grupy treningu mięśni oddechowych lub grupy kontrolnej. Do przeglądu włączyliśmy 9 badań obejmujących łącznie 202 chorych, którzy stosowali różne metody treningu z różnym poziomem jego intensywności. W 7 badaniach osoby z grupy badanej oraz kontrolnej otrzymywali tylko trening mięśni oddechowych lub postępowanie kontrolne (jedno badanie miało 3 grupy: jedną grupę kontrolną oraz dwie grupy treningu o różnym stopniu intensywności). W kolejnym badaniu uczestnicy otrzymywali obydwie interwencje, ale w losowej kolejności. W ostatnim badaniu trening mięśni oddechowych porównywano ze zwykłą opieką. Badania charakteryzowały się okresem obserwacji do 12 tygodni i małą liczbą uczestników; największe badanie obejmowało 29 chorych. Do badań włączano osoby w wieku powyżej 6 lat, ale większość uczestników prawdopodobnie była dorosła. W badaniach przedstawiono różne punkty końcowe. Wszystkie badania opisywały punkty końcowe dotyczące pomiaru siły mięśni oddechowych, a większość przedstawiała co najmniej jeden punkt końcowy dotyczący pomiaru funkcjonowania płuc. Jednak tylko w 3 badaniach oceniono jakość życia.

Główne wyniki

Wyniki poszczególnych badań nie zostały poddane łącznej analizie w celu odpowiedzi na pytanie badawcze, ponieważ w badaniach nie zaprezentowano wystarczającej ilości danych lub nie użyto wspólnych, standardowych metod pomiaru. Żadne z badań nie wykazało istotnej różnicy w funkcjonowaniu płuc po treningu, ale w jednym badaniu zaobserwowano wydłużenie czasu wykonywania ćwiczeń przy treningu na poziomie 60% maksymalnego wysiłku. W innym badaniu, w którym uczestnicy trenowali na poziomie 80% maksymalnego wysiłku, wykazano pewną poprawę w ocenach jakości życia. W jednym badaniu pojawiły się pewne dane wskazujące na poprawę funkcji mięśni oddechowych.

Mając na uwadze brak wystarczających informacji, nie sformułowano jednoznacznych zaleceń dotyczących treningu mięśni oddechowych. Dalsze badania powinny dążyć do poprawy metod w odniesieniu do tych stosowanych w poprzednich badaniach i uwzględniać standardowe metody pomiarów.

Jakość danych naukowych

Nie było wyjaśnione, w jaki sposób chorzy byli przydzielani do poszczególnych grup i czy ten aspekt mógł mieć wpływ na wyniki. W dwóch badaniach opisano, że osoby oceniające wyniki nie posiadały informacji na temat przynależności uczestników do grup, jednak aspekt ten nie był wyjaśniony w innych badaniach. W 3 badaniach pacjenci zrezygnowali z dalszego uczestnictwa z przyczyn, które mogły być bezpośrednio związane z badaną interwencją. Fakt ten może zwiększyć ryzyko wystąpienia błędu systematycznego w wynikach. W pozostałych badaniach nie podano liczby chorych wykluczonych z obserwacji. Autorzy przeglądu ocenili jakość danych naukowych dotyczących funkcjonowania płuc, wydolności wysiłkowej i jakości życia związanej ze zdrowiem na bardzo niską, a danych dotyczących funkcji mięśni oddechowych na niską.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Przemysław Holko Redakcja: Małgorzata Kołcz

Tools
Information
Share/Save