پیامهای کلیدی
-
داروهایی که به سیستم ایمنی بدن کمک میکنند تا سلولهای سرطانی را شناسایی و به آنها حمله کند، میتوانند سرطان را کوچک کرده و احتمال عود آن را در افراد 65 سال و بالاتر که برای شایعترین نوع سرطان ریه تحت جراحی قرار میگیرند، کُند کنند. بااینحال، ممکن است طول عمر کلی افراد را افزایش ندهند.
-
ما هنوز شواهد کافی را در دست نداریم که بدانیم مزایای آن از مضراتش بیشتر است یا خیر، و هیچ مطالعهای سلامت بیماران را ارزیابی نکرده است.
سرطان سلول غیرکوچک ریه چیست؟
حدود 85% از افراد مبتلا به سرطان ریه، به نوعی از سرطان تحت عنوان سرطان سلول غیرکوچک ریه (NSCLC) مبتلا هستند. این بیماری اغلب در بزرگسالان مسنتر یافت میشود که میانگین سنی آنها در زمان تشخیص 71 سال است. وقتی سرطان به خارج از ریه گسترش نیافته باشد، و اگر فرد بهاندازه کافی برای جراحی مناسب باشد، میتوان تومور را خارج کرد. بااینحال، سرطان میتواند پساز درمان دوباره عود کند و بین 30% و 55% از افراد در نهایت بر اثر این بیماری جان خود را از دست میدهند. میتوان از درمانهای مختلف بهطور همزمان برای کاهش خطر عود سرطان استفاده کرد.
سرطان سلول غیرکوچک ریه چگونه درمان میشود؟
در سالهای اخیر، درمان سرطان ریه با کشف داروهایی که به سیستم ایمنی بدن در تشخیص و حمله به سلولهای سرطانی (ایمونوتراپی) کمک میکنند، متحول شده است. ایمونوتراپی همراهبا داروهایی که سلولهای سرطانی را از بین میبرند (شیمیدرمانی) عمل میکند. وقتی ایمونوتراپی پیشاز جراحی، پساز جراحی، یا هر دو، تجویز شود، شانس درمان سرطان را افزایش داده و به تاخیر در عود آن کمک میکند.
ما به دنبال چه یافتهای بودیم؟
روند پیری بر سیستم ایمنی بدن تاثیر میگذارد و ظرفیت آن را برای مبارزه با سرطان کاهش میدهد: به این پدیده، پیری ایمنی (immunosenescence) گفته میشود. جمعیت سالمندان گروه بسیار متنوعی هستند، و هر فرد باید به دقت ارزیابی شود زیرا سن بهتنهایی برای بهترین تصمیمات درمانی کافی نیست. هدف ما آن بود که بدانیم، علیرغم پیری سیستم ایمنی، ایمونوتراپی در افراد 65 سال و بالاتر، برای درمان سرطان ریه و طولانی کردن عمر بدون ایجاد عوارض جانبی ناخواسته درمان، موثر است یا خیر.
ما چهکاری را انجام دادیم؟
ما به دنبال مطالعاتی با کیفیت بالا بودیم که ایمونوتراپی را، بهتنهایی یا در ترکیب با شیمیدرمانی، پیشاز جراحی، پساز جراحی یا هر دو، در افراد 65 سال و بالاتر بررسی کردند. ما نتایج آنها را جمعبندی کردیم و براساس معیارهایی مانند نحوه انجام مطالعات و تعداد افراد مورد بررسی، میزان اطمینان خود را به شواهد ارزیابی کردیم.
ما به چه نتایجی رسیدیم؟
ما نتایجی را از 11 مطالعه شامل 3152 فرد مبتلا به NSCLC در سنین 65 سال و بالاتر یافتیم. مطالعات، ایمونوتراپی را بهتنهایی یا در ترکیب با شیمیدرمانی با دارونما (placebo) (درمان ساختگی) یا عدم درمان، با یا بدون شیمیدرمانی مقایسه کردند. درمانها فقط پیشاز جراحی، فقط پساز جراحی، یا هر دو، ارائه شدند.
ایمونوتراپی میزان سرطان یافتشده را در جراحی کاهش میدهد و احتمالا عود سرطان را به تاخیر میاندازد. ایمونوتراپی احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را در بقای کلی بیمار ایجاد میکند. شواهد کافی برای تعیین تاثیر آن بر آسیبهای احتمالی وجود نداشت، و هیچ مطالعهای تندرستی بیمار را ارزیابی نکرد.
محدودیتهای شواهد چه هستند؟
بهدلیل برخی نگرانیها در مورد نحوه انجام مطالعات، میزان اعتماد ما به اکثر شواهد در حد متوسط است. برای تخمین بهتر میزان افزایش طول عمر یک فرد، به دادههای کاملتر و بلندمدتتری نیاز است. ما اطمینان بسیار محدودی به ارزیابی عوارض جانبی داریم، زیرا فقط یک مطالعه دادههایی را برای این موارد ارائه داد.
این شواهد تا چه زمانی بهروز است؟
شواهد تا 3 جولای 2025 بهروز است.
مطالعه چکیده کامل
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات استفاده از ICI با یا بدون شیمیدرمانی در مقایسه با عدم درمان یا دارونما (placebo) با یا بدون شیمیدرمانی که پیشاز جراحی، پساز آن، یا هر دو در بزرگسالان مسنتر مبتلا به NSCLC که در مرحله اولیه قابل رزکسیون تشخیص داده شدند.
روشهای جستوجو
ما تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) واجد شرایط را در بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی (CENTRAL؛ MEDLINE و Embase)، پایگاههای ثبت کارآزمایی (clinicaltrials.gov و ICTRP سازمان جهانی بهداشت )، منابع مطالعات واجد شرایط، چکیدههای کنفرانسهای اصلی جهانی و وبسایتهای سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و آژانس دارویی اروپا (EMA) جستوجو کردیم. جستوجو تا 3 جولای 2025 انجام شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در افراد ≥ 65 سال، افزودن ICIها احتمالا منجر به بهبودی اندک یا عدم بهبودی در بقای کلی بیمار میشود. براساس نتایج یک مطالعه، عوارض جانبی ناشی از درمان، با شواهدی با قطعیت پائین، مشخصات مشابهی را نشان دادند. بااینحال، ICIها احتمالا بقای بدون بیماری، بقای بدون عارضه و میزان پاسخ عمده تومور را به درمان از نظر پاتولوژی تا حد معناداری از نظر بالینی افزایش میدهند. ICI ممکن است میزان پاسخ کامل تومور به درمان را از نظر پاتولوژی نیز افزایش دهد.
هیچ مطالعهای ارزیابی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را در بزرگسالان مسن گزارش نکرد. دادهها برای ارزیابی دقیق پیامدها در شرکتکنندگان 65 تا 75 سال، افراد ≥ 75 سال، یا در زیرگروههای طبقهبندیشده PD-L1 نیز کافی نبودند. ما 12 مطالعه را بهعنوان در حال انجام طبقهبندی کردیم، زیرا هنوز هیچ نتیجهای برای شرکتکنندگان مسن در دسترس نیست.
حمایت مالی
این مرور کاکرین، منبع حمایت مالی اختصاصی نداشت.
ثبت
پروتکل مطالعه از این DOI در دسترس قرار دارد: 10.1002/14651858.CD014907.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
