بازتوانی بهعنوان یک درمان کلیدی علامتی و حمایتی برای بیماریهای نورودژنراتیو در نظر گرفته میشود. تمرین ورزشی با استفاده از پلتفرم ویبره (ویبره کل بدن (whole body vibration)) اخیرا بهعنوان یک درمان مکمل برای بازتوانی معرفی شده است. این مرور، ده کارآزمایی را شناسایی کرد که ویبره کل بدن (WBV) را در بیماریهای نورودژنراتیو انجام دادند،: شش مورد در بیماری پارکینسون و چهار مورد در مالتیپل اسکلروزیس. تنوع در روشهای درمانی و معیارهای پیامدها، مقایسه کمّی تاثیر مداخله استفاده از WBV را در مطالعات و ارزیابی اثربخشی آن را دشوار ساخت. شواهد کافی برای تعیین مزایای بالقوه آموزش استفاده از WBV در عملکرد حرکتی با توجه به فعالیتهای روزمره زندگی، تعادل بدن، علائم و نشانههای بیماری، عملکرد عضلات و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به بیماریهای نورودژنراتیو وجود ندارد. عوارض جانبی در مطالعات واردشده بهطور ضعیفی گزارش شدند، اما به نظر میرسد این نوع آموزش یک مداخله بیخطر باشد. این نتیجهگیریها براساس تعداد کمی از مطالعات با کیفیت پائین روششناسی است.
مطالعه چکیده کامل
ارتعاش کل بدن (whole-body vibration; WBV) میتواند یک آموزش مکمل برای برنامههای استاندارد بازتوانی فیزیکی بوده و به نظر میرسد مزایای بالقوهای در عملکرد سیستم حسی-حرکتی بیماران مبتلا به بیماریهای نورودژنراتیو (neurodegenerative diseases) داشته باشد.
اهداف
هدف از این مرور، بررسی اثربخشی WBV در بهبود عملکرد براساس فعالیتهای زندگی روزمره (activities of daily living; ADL) اساسی و پایه در بیماریهای نورودژنراتیو بود. علاوهبر این، ما خواستیم تاثیر احتمالی آن را بر علائم و نشانههای بیماری، تعادل بدن، وضعیت راه رفتن، عملکرد عضلات، کیفیت زندگی و عوارض جانبی ارزیابی کنیم.
روشهای جستوجو
ما بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی زیر را جستوجو کردیم: پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین ، شماره 4، 2011)، MEDLINE (1964 تا 6 می 2011؛ از طریق PubMed)، EMBASE (1980 تا 6 می 2011؛ از طریق Ovid)، PeDro (1929 تا می 2011؛ از طریق وبسایت)، CINAHL (تا سپتامبر 2011؛ از طریق Ovid) و PsycINFO (1806 تا 6 می 2011؛ از طریق Ovid).
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای را وارد کردیم که به مقایسه جلسات تکی یا چندگانه WBV با مداخله غیرفعال، هرگونه فیزیوتراپی فعال دیگر یا WBV با پارامترهای ارتعاش مختلف پرداختند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود انتخاب کرده، کیفیت آنها را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند. در صورت لزوم، هرگونه اختلافنظری از طریق بحث با نویسنده سوم مرور یا ارجاع به وی حلوفصل شد.
نتایج اصلی
ما 10 کارآزمایی را وارد کردیم، که شش مورد از آنها بر بیماری پارکینسون و چهار مورد بر مالتیپل اسکلروزیس متمرکز بودند. هیچیک از مطالعات دادههایی را در مورد پیامد اولیه (عملکرد حرکتی) ارائه ندادند. پساز تجمیع نتایج دو مطالعه بیماری پارکینسون، یک جلسه WBV در مقایسه با ورزشهای ایستاده، بهبودی قابل توجهی را در راه رفتن براساس تست Timed Up and Go (TUG) ایجاد کرد (تفاوت میانگین: 3.09-؛ 95% فاصله اطمینان: 5.60- تا 0.59-؛ P = 0.02؛ I 2 = 0%). با این وجود، مدت زمان طولانیتر WBV در مقایسه با فیزیوتراپی، نتایج قابل توجهی را در تعادل بدن یا علائم و نشانههای اندازهگیریشده براساس Unified Parkinson's Disease Rating Scale (UPDRS) نشان نداد. هیچ شواهدی از تاثیر کوتاهمدت یا بلندمدت WBV بر تعادل بدن، راه رفتن، عملکرد عضلات یا کیفیت زندگی در بیماری مالتیپل اسکلروزیس وجود نداشت.
عوارض جانبی در تعداد کمی از کارآزماییها گزارش شدند. در کارآزماییهایی که آنها را گزارش کردند، به نظر میرسید که مداخله بیخطر بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی در مورد تاثیر آموزش استفاده از WBV بر عملکرد حرکتی بیماران مبتلا به بیماریهای نورودژنراتیو وجود ندارد. همچنین، شواهد کافی در مورد تاثیرات مفید آن بر علائم و نشانههای بیماری، تعادل بدن، راه رفتن، قدرت عضلانی و کیفیت زندگی در مقایسه با دیگر روشهای فیزیوتراپی فعال یا مداخلات غیرفعال در بیماری پارکینسون یا مالتیپل اسکلروزیس به دست نیامد. پیشاز ارائه توصیه قطعی، انجام مطالعات بیشتری برای ارزیابی دیگر تستهای عملکردی و ارزیابی دقیق بیخطر بودن آنها مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
