سرطان پروستات موضعی به خارج از غده پروستات گسترش نیافته است. LDR-BT عبارت است از رادیوتراپی داخلی از فاصله کوتاه. منابع رادیواکتیو کمانرژی با نیمهعمر کوتاه برای مادامالعمر در پروستات کاشته میشوند. ما تحقیقات منتشرشده را در مورد این درمان بررسی کردیم تا میزان اثربخشی و بیخطر بودن آن را بررسی کنیم. متاسفانه، ما فقط یک کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده را شناسایی کردیم که LDR-BT را در مقابل RP مقایسه میکرد. نتایج بسیار مستعد سوگیری (bias) بودند. پیامدهای مهم بقا گزارش نشدند. بهدلیل کمبود مطالعات تحقیقاتی، ثابت نشده است که بیمارانی که با این روش درمان میشوند، نسبت به بیمارانی که با روشهای درمانی جایگزین درمان میشوند، عمر طولانیتری دارند یا خیر. در این تک-مطالعه، پساز مداخله، افزایش آنتیژن اختصاصی پروستات (PSA) بهطور مشابه پساز LDR-BT و RP رخ داد، اما این یافته این سوال را حل نمیکند که سرطان واقعا در هر دو گروه عود کرد یا خیر. در پیگیری کوتاهمدت 6 ماه، بیاختیاری ادرار پساز LDR-BT کمتر دیده شد و سوزش ادرار پساز RP کمتر گزارش شد. هیچ نتیجهای در 12 و 60 ماه گزارش نشدند. تفاوتهای معنیداری پساز پیگیری طولانیمدت برای پیامدهای گزارششده توسط بیمار شناسایی نشدند. در حال حاضر، این سوال بیپاسخ مانده است که LDR-BT در مقایسه با دیگر گزینههای درمانی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات موضعی، درمان مطلوبی است یا خیر.
مطالعه چکیده کامل
سرطان پروستات موضعی، توموری با رشد آهسته است که برای اکثر مردان مبتلا، سالها ادامه مییابد. براکیتراپی با دوز پائین (low-dose rate brachytherapy; LDR-BT) نوعی رادیوتراپی از فاصله نزدیک (short-distance radiotherapy) یا رادیوتراپی داخلی با استفاده از منابع رادیواکتیو کمانرژی است. LDR-BT برای مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی با خطر پائین توصیه شده است.
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات LDR-BT در مقایسه با پروستاتکتومی رادیکال (radical prostatectomy; RP)، رادیوتراپی با پرتو خارجی (external beam radiotherapy; EBRT) و بدون درمان اولیه (no primary therapy; NPT) در مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی.
روشهای جستوجو
در جون 2010، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL)، MEDLINE (از سال 1950) و EMBASE (از سال 1980) و همچنین پایگاههای ثبت آنلاین کارآزماییها و فهرست منابع مرورها جستوجو شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که LDR-BT را در مقابل RP؛ EBRT و NPT در مردان مبتلا به سرطان پروستات موضعی بالینی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادههای مربوط به روشهای انجام مطالعه، شرکتکنندگان، رژیمهای درمانی، دوره مشاهده و پیامدها توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم ثبت شدند.
نتایج اصلی
ما فقط یک RCT (N = 200؛ میانگین دوره پیگیری: 68 ماه) را شناسایی کردیم. این کارآزمایی LDR-BT و RP را مقایسه کرد. خطر سوگیری (risk of bias) در سطح بالا در نظر گرفته شد. پیامدهای اولیه (بقای کلی، مرگومیر ناشی از علت خاص، یا بقای بدون متاستاز) گزارش نشدند. بقای بدون عود بیوشیمیایی تومور بین LDR-BT (78/85 (91.8%)) و RP (81/89 (91.0%)) در پیگیری 5 سال تفاوت معنیداری نداشت (P = 0.875؛ نسبت خطر (relative risk; RR): 0.92؛ 95% CI؛ 0.35 تا 2.42).
برای عوارض جانبی شدید گزارششده در پیگیری 6 ماه، نتایج به نفع LDR-BT برای بیاختیاری ادرار (LDR-BT 0/85 (0.0%) در مقایسه با RP 16/89 (18.0%)؛ P < 0.001؛ نسبت خطر: 0) و برای سوزش ادرار به نفع RP (LDR-BT 68/85 (80.0%) در مقایسه با RP 4/89 (4.5%)؛ P < 0.001؛ نسبت خطر: 17.80، 95% CI؛ 6.79 تا 46.66) بودند. میزان وقوع تنگی در مجاری ادراری بین گروههای درمانی تفاوت معنیداری نداشت (LDR-BT 2/85 (2.4%) در مقایسه با RP 6/89 (6.7%)؛ P = 0.221؛ نسبت خطر: 0.35، 95% CI؛ 0.07 تا 1.68). اطلاعات بلندمدت در دسترس نبود.
ما تفاوت معنیداری را در میانگین نمرات میان گروههای درمانی برای پیامدهای گزارششده توسط بیمار شامل عملکرد و ناراحتی و همچنین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت عمومی شناسایی نکردیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
براکیتراپی با دوز پائین، در مقایسه با پروستاتکتومی رادیکال بقای بدون عود بیوشیمیایی تومور را در 5 سال کاهش نداد. برای عوارض جانبی شدید در کوتاهمدت، براکیتراپی با دوز پائین برای بیاختیاری ادرار بهطور قابل توجهی مطلوبتر بود، اما پروستاتکتومی رادیکال برای سوزش ادرار بسیار بهتر عمل کرد. شواهد بر اساس یک RCT با خطر بالای سوگیری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
