تهدید به سقط جنین (threatened miscarriage) زمانی استفاده میشود که زنی که کمتر از 24 هفته باردار است و جنین زنده دارد، دچار خونریزی شود. مادر خونریزی واژینال دارد، با یا بدون درد و کرامپ، اما دهانه رحم بسته است. سقط جنین منبع ناراحتی جسمانی و روانی زیادی بوده و بسیار رایج است. علل این وضعیت شامل ناهنجاریهای کروموزومی در جنین، سن بالای مادر، ناهنجاریهای رحمی یا غدد درونریز یا سندرم تخمدان پلیکیستیک است. گنادوتروپین جفتی انسان (که hCG نیز نامیده میشود) هورمونی است که توسط جفت تولید شده و به حفظ بارداری کمک میکند. ازاینرو، علاقه زیادی به استفاده از hCG برای درمان موارد تهدید به سقط جنین با هدف حفظ بارداری وجود داشته است. این مرور از سه کارآزمایی (شامل 312 شرکتکننده)، که یکی از آنها کیفیت پائینی داشت، هیچ شواهدی را پیدا نکرد مبنی بر اینکه hCG میتواند به عنوان درمان موثر برای موارد تهدید به سقط جنین استفاده شود. هیچ گزارشی مبنی بر عوارض جانبی hCG بر مادر یا نوزاد وجود نداشت. برای بررسی تاثیر hCG بر سقط جنین، انجام تحقیقات بیشتری با کیفیت خوب مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
سقط جنین یک رخداد شایع در اوایل بارداری است. گنادوتروپین جفتی انسان (human chorionic gonadotrophin; hCG) توسط سینسیتیوتروفوبلاست (syncytiotrophoblast) ترشح میشود. این هورمون باعث ترشح پروژسترون توسط جسم زرد شده و به حفظ بارداری کمک میکند. ازاینرو، علاقه زیادی به استفاده از hCG برای درمان موارد تهدید به سقط جنین (threatened miscarriage) وجود داشته است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی و بیخطر بودن استفاده از گنادوتروپینهای جفتی انسان در درمان موارد تهدید به سقط جنین.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (فوریه 2010)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین 2010 ، شماره 1)، MEDLINE (1966 تا 12 فوریه 2010)، EMBASE (1980 تا 12 فوریه 2010) و CINAHL (1989 تا 12 فوریه 2010) جستوجو کردیم. ما همچنین کتابشناختی (bibliography) تمام مقالات یافتشده را برای شناسایی مقالات ناشناس بررسی کرده و در صورت لزوم تلاش کردیم با نویسندگان تماس بگیریم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) که اثربخشی hCG را در درمان موارد تهدید به سقط جنین در مقایسه با دارونما (placebo)، عدم درمان یا مداخله دیگر ارزیابی کردند، مشروط بر اینکه زنده ماندن جنین پیشاز شروع درمان توسط سونوگرافی تائید شده بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
حداقل دو نویسنده، کارآزماییها را برای ورود در این مرور ارزیابی کرده و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
سه مطالعه (312 شرکتکننده) در این مرور وارد شدند که یکی از آنها کیفیت روششناسی ضعیفی داشت. متاآنالیز نشان داد که هیچ تفاوت معنیداری از نظر آماری در بروز سقط جنین میان گروههای hCG و «بدون hCG» (دارونما یا عدم درمان) وجود نداشت (خطر نسبی (RR): 0.66؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.42 تا 1.05). وقتی hCG در مقابل استراحت مطلق بهتنهایی مقایسه شدند، کاهش قابل توجهی در خطر سقط جنین دیده شد (RR: 0.47؛ 95% CI؛ 0.27 تا 0.82). این نتیجه باید با احتیاط تفسیر شود، زیرا یکی از دو کارآزمایی که این نتیجه از آنها گرفته شد، کیفیت روششناسی ضعیفی داشت. هیچ گزارشی از عوارض جانبی hCG بر مادر یا نوزاد به دست نیامد. برای ارزیابی تاثیرات hCG در موارد تهدید به سقط جنین، به انجام RCTهای بیشتری با کیفیت خوب به فوریت نیاز است.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد موجود، استفاده روتین را از hCG در درمان موارد تهدید به سقط جنین تائید نمیکند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
