سندرم کوتاه (short bowel syndrome) کوتاه یک اختلال سوءجذب است که در اثر برداشتن روده کوچک از طریق جراحی یا اختلال عملکرد کامل بخش بزرگی از روده ایجاد میشود. این یک وضعیت چالشبرانگیز برای درمان است. چندین مطالعه کوچک، فواید تجویز داروهایی را مانند هورمون رشد انسانی و گلوتامین در تلاش برای بهبود عملکرد روده و قطع تغذیه وریدی (غذای مایع) ارزیابی کردهاند. نتایج این مرور از 5 مطالعه کوچک نشان میدهند که استفاده از هورمون رشد انسانی با یا بدون گلوتامین، ممکن است برای بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه از نظر افزایش وزن و جذب رودهای مواد مغذی، فواید کوتاهمدتی داشته باشد. بااینحال، مزایای درمان پساز قطع درمان ادامه نمییابد. عوارض جانبی شایع درمان شامل ادم محیطی (تورم بافتها، معمولا در اندام تحتانی) و سندرم کارپال تانل (بیحسی و ضعف عضلات در دست) هستند. شواهد قطعی برای توصیه این درمان در دسترس نیست. انجام مطالعات بیشتری که درمان با هورمون رشد انسانی را در طول فاز فوری سازگاری روده ارزیابی کنند، مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
از گذشته، شور و شوق بالینی برای درمان بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه (short bowel syndrome) با هورمون رشد نوترکیب انسانی و/یا گلوتامین به امید کاهش وابستگی به تغذیه تزریقی وجود داشته است. بیشاز یک دهه از زمانی که Byrne و همکارانش افزایش جذب مواد مغذی، بهبود وزنگیری و کاهش نیاز به تغذیه تزریقی را با تجویز ترکیبی از هورمون رشد انسانی (human growth hormone; HGH) و گلوتامین (glutamine) در بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه گزارش کردند، میگذرد. مطالعات دیگر نتایج متناقضی را گزارش کردهاند.
اهداف
هدف از این مرور سیستماتیک، ارزیابی اثربخشی هورمون رشد با یا بدون مکمل گلوتامین برای بیماران بزرگسال مبتلا به سندرم روده کوتاه بود.
روشهای جستوجو
جستوجوهای الکترونیکی برای شناسایی تمام مقالاتی انجام شد که کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده را در مورد استفاده از هورمون رشد انسانی با یا بدون گلوتامین برای درمان بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه شرح دادند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد استفاده از هورمون رشد انسانی با یا بدون گلوتامین برای درمان بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه برای ورود به مطالعه در نظر گرفته شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم دادهها را از مطالعات منتشرشده استخراج کردند. آنالیزهای آماری با استفاده از نرمافزار RevMan 5 انجام شدند. برای مطالعات متقاطع (cross-over) از روش Follmann استفاده شد.
نتایج اصلی
پنج مطالعه در این مرور وارد شدند. به نظر میرسد هورمون رشد انسانی با یا بدون گلوتامین از نظر افزایش وزن (MD؛ 1.66 کیلوگرم؛ 95% CI؛ 0.69 تا 2.63؛ P = 0.0008)، توده بدون چربی بدن (MD؛ 1.93 کیلوگرم؛ 95% CI؛ 0.97 تا 2.90؛ P = 0.0001)، جذب انرژی (MD؛ 4.42 کیلوکالری؛ 95% CI؛ 0.26 تا 8.58؛ P = 0.04) و جذب نیتروژن (MD؛ 44.85 گرم؛ 95% CI؛ 0.20 تا 9.49؛ P = 0.04) برای بیماران مبتلا به سندرم روده کوتاه مفید باشد. تنها RCTای که بر نیازهای تغذیه تزریقی (PN) تمرکز داشت، کاهش حجم و کالری PN و تعداد تزریقات را در بیمارانی که HGH را با یا بدون مکمل گلوتامین دریافت کردند، نشان داد. فقط بیمارانی که HGH را همراه با گلوتامین دریافت کردند، کاهش قابل توجه PN را در پیگیری 3 ماه حفظ کردند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نتایج حاکی از تاثیر مثبت هورمون رشد انسانی بر افزایش وزن و جذب انرژی است. بااینحال، در اکثر کارآزماییها، تاثیرات کوتاهمدت هستند و اندکی پساز قطع درمان به حالت اولیه بازمیگردند. این مزیت موقتی، کاربرد بالینی این درمان را زیر سوال میبرد. تا به امروز، شواهد برای توصیه این درمان قطعی نبودهاند. باید بهجای بررسی بیماران در شرایط نارسایی مزمن روده، مطالعه آنها را در طول فاز فعال سازگاری رودهای در نظر گرفت. نقش HGH در سندرم روده کوتاه کودکان هنوز ناشناخته باقی مانده است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
